Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ

ಕವಿತೆ

ಕರುಣೆ ತೋರು ನೀನೆನಗೆ ನನ್ನ ಬಾಳ ಏಳಿಗೆಗೆ | ದಾರಿದೀಪವಾಗೆನಗೆ ನನ್ನ ಬಾಳ ಈ ಹಾದಿಗೆ || ಗುರುನೀನೇ ಗುರಿತೋರಿಸು ನೀನೇ ಇನ್ನಾರಿಹರೆನಗೆ ನೀನಲ್ಲದೀಬಾಳಿಗೆ| ಬದುಕ ಬವಣೆಯ ಬಿಡಿಸು ಬಾಳ ಮಹಿಮೆಯ ತಿಳಿಸು|| ಏಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪುನರಪಿಸುವೆವೋ ಕಾಣೆ...

ಯಾರು ಕಟ್ಟಿದರೊ ಈ ಭವ್ಯ ದೇಗುಲ ಕೋಟಿ ಜನ ಹೊಗಳುವ ಈ ಕೋಟೆಕೊತ್ತಲ? || ಯಾವ ಚರಿತೆಯು ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ ಶಿಲಾಶಾಸನ ಕೊರೆಯಲಿಲ್ಲ ತಾಳೆಗರಿಗಳು ಮಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ ತಾಮ್ರಪಟಗಳು ಹೊಗಳಲಿಲ್ಲ || ಕಟ್ಟಿಸಿದಾತನು ಪಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಅಟ್ಟಹಾಸದಲಿ ಹೆಸರಾದ ಕಟ್ಟಿದ ಸಾವಿ...

ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಿದೆ ನೆಲದಾಗೆ ಅದು ಹಾಸದ ತಳವಿಲ್ಲ ಜಗದಾಗೆ || ಪ || ಹಸುಗೂಸು ಉರುಳಾಡಿ ಕೈಮೈಯಿ ತಿಕ್ಕಾಡಿ ಹೇಸಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಹಾಸಿಗೆ ಹಸನಾಗಿ ಹಾಸಿದ್ದ ಗಸಬಸ ಕೆಡಿಸ್ಯಾಡಿ ರಸದಲ್ಲಿ ಉರುಳಿದ್ದು ಹಾಸಿಗೆ || ೧ || ಕಾಮದ ಕಲ್ಪನೆ ಏನೇನೂ ಇರದಾಗ ಮಾನ...

ಜನ ಜನ ನಮ್ಮ ಜನ ಕಾಳು ಕಡ್ಡಿ ತಿನ್ನುವ ಜನ ಹುಲ್ಲು ಮೇದು ಬರುವ ಜನ ಯಾವ ಕಸಾಯಿಖಾನೆಗೆ ಈ ಜನ ? ನಶ್ಶವ ತಿಣಿಕಿ ಎಡೆ ಎಡೆ ಹಣಿಕಿ ಏಕ್ಸಿ ಏಕ್ಸಿ ಎನ್ನುವರು ಎಡಬಲವೆನ್ನದೆ ಗಾಳಿಗೆ ಉಗಿದು ಬಯ್ಯುವರು ಬಯ್ಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು ಸಿಹಿ ಸಿಹಿ ಗುಲಾಬುಜಾಮೂನು...

ಹರಿಯಲಿ ಮುಂದೆ ಹರಿಯಲಿ ಮಾನವ ಪ್ರೇಮದ ಮನಸುಗಳು ಒಂದಾಗಿ… ಒಂದೆಡೆಗೆ… ಒಂದು ಪಾತ್ರದಲಿ ಹಳ್ಳ ತೊರೆಗಳಂತೆ. ಹುಟ್ಟಿ ನಾಯಿ ಕೊಡೆಗಳಂತೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರದೆ ಬಿಡಿ, ಬಿಡಿಯಾಗಿ ತುಸು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಸ್ವಾರ್ಥ, ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಶತೃ ...

ಸೋನೆ ಮಳೆಯ ಸಂಜೆ… ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಹಾ ಕುದಿಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ, ಧೂಪ ಹಾಕಿ, ದೇವರನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗಾಗಿಸಿ ಸ್ವೆಟರ್ ಏರಿಸಿ ಹಾಳೂರು.. ಎಂದು ಇಲ್ಲದ ಕರೆಂಟಿಗೆ ಬಾಯ್ತುಂಬ ಬಯ್ದು ದೀಪ ಧಾರಿಣಿಯಾದೆ, ಗಾಳಿ ಬಾಗಿಲ ತಳ್ಳಿತು ಎದುರಲ್ಲಿ ತೊಯ...

ಸುಗ್ಗಿಯ ಹಬ್ಬ | ನಮಗಿಂದು ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ತಂದಿತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ | ಸುಖ ಶಾಂತಿ ಎಳ್ಳಿನ ಎಣ್ಣೆಯ | ಮಜ್ಜನ ಮಾಡುತ ಮೈಯಲಿ ಮೂಡಿತು | ಹೊಸ ಕಾಂತಿ ಮಾಗಿಯ ಚಳಿಯದು | ಇಳಿಯುವ ಹೊತ್ತು ರವಿಯ ಕಿರಣಗಳು | ನೇರಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು ಚೈತ್ರದ ಚಿಗುರು | ಮೂಡುವ ಹೊತ್ತ...

ರೆಡಿ ರೆಡಿ ರೆಡಿ ರೆಡಿ ಎವರೆಡಿಯೊ ತಡಿ ತಡಿ ತಡಿಯಂದ್ರ ನೀ ಕಡಿಯೊ ||ಪಲ್ಲ|| ಯಾಮಿನಿಟು ಸರಸಗಟು ಗಂಟುಮೂಟೆಯ ಕಟ್ಟು ಹೊಂಡಂದ ಗಳಿಗ್ಯಾಗ ನಾರಡಿಯೊ ಯಸ್ಸಂದ್ರ ಇಲ್ಲಂಬೊ ಉಸ್ಸಂದ್ರ ನೋವಂಬೊ ಯಸ್ಸೀನ ಕಿಸ್ಸೀಗಿ ನಾ ಕಡಿಯೊ ||೧|| ಟಿಂಟಾಂಗು ಡಿಂಡಾಂಗ...

ಬೆಟ್ಟದ ನೆತ್ತಿಗೆ ಕಿರೀಟವಿಟ್ಟ ಬಿಸಿಲು ಕಪ್ಪಗೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಜಾರಿದ ಮುಗಿಲು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆ ಚಿಗಿವ ಆಲದ ಬಿಳಲು ಹೊಳೆಸುತ್ತವೆ ಹಠಾತ್ತನೆ ನಿನ್ನ ಮುಖ ಕೈಕಾಲು ಹೊಳೆದ ಗಳಿಗೆ ಮೈಯುದ್ದ ಬೆಳೆದು ನೀ ಪರವಶ ನಾನು ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲೆ ಸರಸರನೆ ...

ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದು ಹೋದೆಯೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಳೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದಿನಿತು ಸೂಚನೆ ಕೊಡದೆಯೆ ಹೋದುದರ ಮರ್ಮವೇನು. ಆಕಾಶಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ದಿಗಂತಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ದಿಟ್ಟಿ ಮಿಟುಕದೆ, ಮೋಡಗಳಾಚೆಗೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ್ದೆ ಬಂತು ನಿನ್ನ ಸುಳಿವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಮಳೆ ಹನಿಗಳನ್ನು...

“ಸುಭದ್ರೆ, ನೀನು ಎಂದು….” ದೈನ್ಯವಾಣಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಕೊಂಡ ಶ್ರೀಧರ. “ತಡೆ ಶ್ರೀಧರ. ಹ್ಞ. ಹತ್ತಿರ ಬರಬೇಡ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಮುಹೂರ್ತ ಬರಬೇಕು; ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ತಡೆ. ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದೆ: ನಾನು ನಿನ್ನವಳೆಂದು, ನಂಬಿಕೊ.” “ಎಷ್ಟು ದಿನ ಈ ನ...

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...