ವೆಂಕಟಪ್ಪ ಜಿ

#ಕವಿತೆ

ಉಯಿಲು

0

ಕೊಡಬೇಡವೋ ಶಿವನೆ! ಕೂಸು ಮುದ್ದ ಲೋಕವೆಲ್ಲಾ ಬಂಜೆ ಅಂದ್ರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ತೀರಿ ಹೋಗಲಿ ನಮ್ಮ ತಲೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ! ಅವರು ಇವರು ಯಾರ ಮಾತು ಏಕೆ ? ಅಪ್ಪ ಯಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸಾಯೋತನಕ ಅಮ್ಮನನ್ನಾದರು ನೋಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಭಾಗ್ಯವೂ ನಮಗಿಲ್ಲ; ಕಾರಣ ನಾವು ದನಗಳು. ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಯಾರು ಯಾರಿಗೋ ದಾಸರಾಗಿ ಜೀವತೇದು ಹೇಗೋ ಕಂತೆ ಒಗೆದು […]

#ಕವಿತೆ

ಮನೋಲೀಲೆ

0

ಮನಸ್ಸು, ನಾನು ನೋಡ್ತಾ ಇರ್‍ತೀನಿ ಕಣ್ಸೆಳೆವ ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ಎಲೆ ಲೋಕದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋದರೆ ಮೆಚ್ಚಲಿ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ! ಅದು ಬಿಟ್ಟು … ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಪುಸಕ್ಕನೆ ಕಣ್ಣಿ ಹರಿದ ದನದಂತೆ ಹಾರಿ ತನ್ನದೇಯೆಂಬಂತೆ ಮನಸ್ವಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಕದ್ದು, ಗಡದ್ದಾಗಿ ಕುಡಿದು ಕೆಂಪಾದ ಹುರುಳಿ ಎಲೆಯಂತ ನಾಲಿಗೆಯಲಿ ಹಾಲು ಮೆತ್ತಿದ ಬಾಯಿ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಠೀವಿಯಿಂದ […]

#ಕವಿತೆ

ಬಿಸಿಲ ನಾಡಿನ ಬೇಸಿಗೆ

0

ಆಡಿ ಹಗುರವಾಗಲೇನಲ್ಲ! ನಿಜ! ಕೇಳಿ ಬಿಸಿಲ ನಾಡಿನ ಬವಣೆ. ರವಿ ಹತ್ತಿರವೆ ಸರಿದವನಂತೆ ಉದಯಾಸ್ತಗಳಲಿ ಒಗ್ಗರಣೆಗೆ ಸೌಮ್ಯನಾಗಿ ಉಳಿದಂತೆ ಬೆಂಕಿ ಬಿಸಿಲನು ಕಾರಿ ಕಾಲಗಳ ಕತ್ತು ಹಿಸುಕಿ ಜೀವಗಳ ಜೀವಂತ ಬೇಯಿಸುವನು. ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲೋ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಸುಳಿಯದೆ ಜೀವಕ್ಕೆ ಬಿಸಿಲ ಜ್ವರ ಬಡಿಸಿ ಮೈ ಮನ ಕೆಂಡ ಮಾಡಿ ಆಂತಿಕಾವಸ್ಥೆ ತಲುಪಿಸಿ ನರಳಾಡಿಸುವುದು. ಧಗೆ. ಹೊರಗೂ […]

#ಕವಿತೆ

ನನ್ನ ದಾರಿ ನನಗಿದೆ

0

ಎಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ! ನಿನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡಿ ಬೆಳಕು ಕಂಡ ಕಿನ್ನರ ಲೋಕದವರಂತಿದ್ದ ಹಕ್ಕಿ ನೆಂಟರು. ಬಹಳ ಹಾಲು ಬಣ್ಣದವರು ಸಂಜೆ, ಮುಂಜಾವುಗಳಲಿ ಕೂಟ ನಡೆಸಿ ಕಲರವ ಗಾನ ತರಂಗಗಳ ಚಿಮ್ಮಿಸಿ ರಸಚಿತ್ತದಾಟಗಳಲಿ ಮುಳುಗಿ ಕಣ್ಮನವ ತುಂಬಿ ಪರಿಸರದಿ ಹೊಸ ಸಂಚಲನವ ತಂದವರು. ನಿನ್ನೊಡಲಲಿ ತೂಗುವ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರೇಮ ಮಹಲುಗಳಲಿ ಮೊರೆಯುವ ಪಿಸು ಪಿಸು, […]

#ಕವಿತೆ

ಕರಾಮತ್ತು

0

ಏನಿದೀ ಚಮತ್ಕಾರ? ಮೇಲಿನಿಂದ ಒಂದೆರಡು ಹನಿ ಬೀಳೆ. ಬೆಂದು ಬೂದಿಯಾಗಿ ಹಬೆಯಾಡುವ ನೆಲದಲಿ ಮಾಯಾ ದಂಡ ಝಳಪಿಸಿದಂತೆ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಹಸಿರು ಕುಡಿಯಾಡುವುದು ಏನು? ಮಳೆಯ ರೂಪದಲಿ ಅಮೃತ ಧಾರೆಯಾಯಿತಾ? ಸತ್ವಯುತ ಮೌಲ್ಯಗಳಂತೆ ಸುಟ್ಟು ಸತ್ತಂತಿರುವ ಗೋಟು ಬೀಜಗಳು, ಬೇರು ಮೋಟುಗಳು ಅಗತ್ಯ ಅನುಕೂಲ ಒದಗಿ ಬಂದ ಕೂಡಲೆ ಎಲ್ಲವನು ಇಡಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತಲೆ ಎತ್ತುವ ಫೀನಿಕ್ಸ್ […]

#ಕವಿತೆ

ನಾನಿಲ್ಲವಾಗುವೆ !

0

ಪಾಪು! ನಿನ್ನೆದುರಿನಲಿ ನಾನಿಲ್ಲವಾಗುವೆ; ಸಂಭ್ರಮಿಸುವೆ ತಾಯಿಯಂತೆ. ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು, ಮೊದ್ದು ಮಾತುಗಳು ಸೋಲಿಸುವವು; ನಾನೀಸೂ ದಿನ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳ. ನಿನಗೆ ನಾನು ಮಣ್ಣು ಕುಂಬಾರನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂತಸದ ಐರಾಣಿಯಾಗುವೆ. ನನಗೆ ನೀನು ಆತ್ಮ ದರ್ಶನಕೆ ಪ್ರೇರಕ ನಿನಗೆ ನಾನು ಲೋಕ ದರ್ಶನಕೆ ಪೂರಕ. ನೀನು ಸುರಗಂಗೆ ನಾನು ದಾಹಿ ಅಪ್ಪುವೆ, ಪುಳಕಗೊಳ್ಳುವೆ ಪಾವನವಾಗುವೆ. ಆ […]

#ಕವಿತೆ

ಪುಣ್ಯ ಮೂರ್ತಿ

0

ಬಾಳ ಹೊಳೆ ಬತ್ತಿ ದಡಗಳೆರಡು ಒಣಗಿ ಪಾತ್ರವು ವಿಕಾರವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡು ನರಳುವ ನಡುವೆ ಜೀವ ಸೆಲೆಯಾಗಿ ಬಂದ ದೌಹಿತ್ರ ಚೆಂದಂಪು ತುಂಬಿತು. ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆ, ಮನಸಿನಲಿ ಪ್ರಾಣ ವಾಯು ಪಲ್ಲವಿಸಿ ಕೈ ಜಾರಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಬದುಕು ಮರಳಿ ತಕ್ಕೈಸಿಕೊಂಡಿತು. ಮೌನ ಸೊನ್ನೆ ತೆರವಾಗಿ ಮುದ್ದು ಮಾತು ಹರಿದಾಡಿ ಜೀವೋತ್ಸಾಹ ತಂಗಾಳಿ ಮೊರೆಯ ತೊಡಗಿತು. ಜಡವಾಗಿ ಮೂಲೆ […]

#ಕವಿತೆ

ಯಾರಿಗೂ ಬರದಿರಲಿ! ಯಾರಿಗೂ ಬರದಿರಲಿ!!

0

ಶಿಶುಗಿಳಿಯಂತ ಹಸುಗೂಸ ಏನೇ ಕಾರಣ ವಿರಲಿ ಅನ್ಯರು ಅವರು ಯಾರೇ ಇರಲಿ ಎಂತಹವರಿರಲಿ ಅವರ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸರಿಸಿ ಹಾಲು, ಹಣ್ಣು ಉಣಿಸಿ ನುಡಿಗಲಿಸಿ, ನಡೆಗಲಿಸಿ ಸಾಕುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಟ್ಟಂತಾಗುವುದೇ? ನಸುಕಿಗೆ ಎದ್ದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇದ್ದಲ್ಲಿಯೇ ಕೂಟ ನಡೆಸಿ ಗೋಷ್ಠಿ ಕಲರವವ ನಡೆಸುವಂತೆ ಆಡುವರು ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು ಓಣಿಯೊಳಗೆ. ಅರೆಕ್ಷಣ ಕಣ್ತಪ್ಪಿದರೆ […]

#ಕವಿತೆ

ಎದೆಯುಂಡ ಭಾವ

0

ಆ ಹಕ್ಕಿ ಈ ಹಕ್ಕಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಮೊದಲ ನೋಟದ ಮಾತ್ರದಲಿ ಮನಸು ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಮ್ಮದೇ ಆದೊಂದು ಗೂಡನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಕನಸನ್ನು ಕಾಣುತ್ತ ಸಂಭ್ರಮದಿ ಓಲಾಡತೊಡಗಿದ್ದವು. ಮತ್ತೊಂದು ತಿರುವಿನಲಿ ಮುನಿದ ಪರಿಸರದೆದುರು ಜೀವದಾಟವು ಏನೂ ಸಾಗದೆಂಬಂತೆ ಹಿರಿಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರ ಚಂಡಮಾರುತದಂತ ರೂಢಿ ಭಾವಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ತೂರಿ ಹೋಯಿತು ಎಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮಹಲು. ದಾರಿ […]

#ಕವಿತೆ

ನನ್ನ ನಡೆ

0

ಏರುವ ಹೊತ್ತಿನಲಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟುವ, ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಯಕದಲಿ ನಿಯೋಜಿತನಾಗಿ ಹೊರಬಂದೆ; ಮಣ್ಣಿಂದ ದೂರವಾದೆ. ಜೀವ ಹೂ ಸಮಯದಲಿ ಉತ್ಸಾಹದಲಿ ಬಳಸಿ ಅವಕಾಶ, ಪರಿಸರವ ಸ್ನೇಹ ಸಹಕಾರ ನಂಬಿ ಆಡುತ್ತಾ ಹಗುರಾಗಿ ಕಚ್ಚೆ, ಕೈ, ಬಾಯಿ ವೈನಾಗಿರಿಸಿ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಆಗುವುದಾದರೆ ನೆರವು ನೀಡಿ, ಸಾಂತ್ವನವ ಮಾಡಿ ಆಗದಿರೆ ತೆಪ್ಪಗಿರಿ ತಪ್ಪಿ ಕೇಡ ಬಗೆಯದಿರಿ ಎಚ್ಚರಿರಿ ಕೊಂದುಕೊಳ್ಳದಿರಿ […]