Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಇಜ್ಜೋಡು

ಇಜ್ಜೋಡು

ನನ್ನಾಕೆಯಂತಾಕೆ ಲೋಕಕೆ ಒಬ್ಬಾಕೆ
ಅವಳಿಗೆ ಅವಳೆ ಹೋಲಿಕೆ.

ಓದಿಯೂ ಓದದ
ದೂರದವಳಲ್ಲದ ಇವಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ
ಇವಳ ಜೋಡಿ ಸಂಸಾರ ನನಗೆ
ಕತ್ತಿ ಮೇಲೆ ಸಾಮು ಮಾಡಿದಂಗಾಗುತಿಹುದು.

ಮೇಲೆ, ನೋಡೋಕೆ ಇವಳು ಮೆತ್ತನ್ನಾಕೆ
ಒಳಗೆ ಬಲು ಘಾಟಿಯೀಕೆ
ಸದಾ ನೆರೆಕೆರೆ ಒಬ್ಬರಲ್ಲ ಒಬ್ಬರ, ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಕೊಂಕ
ಎತ್ತಿಯಾಡದಿದ್ದರೆ ತಿಂದದ್ದು ಅರಗದು ಇವಳಿಗೆ.
ನಮ್ಮದು ನಮಗೆ
ಅನ್ಯರ ಸುದ್ದಿ ಯಾಕೆಂದರೆ ಮೂತಿ ಮುರಿಯುವಳು

ಇವಳು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ
ಇವಳಂತ ಹೆಣ್ಣಿಲ್ಲ
ಉಳಿದಂತೆ ಹೀಗೆ ಅಂತ ಹೇಳೋಕೆ ಬರಲ್ಲ.

ದೊಡ್ಡಾಕೆಯಿವಳು
ನೀನು ಬುದ್ದೀನೆ ಹೇಳು ಕೇಳಳು
ಅವಳಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಬಾರದು
ಅವಳು ನಡೆದದ್ದೆ ದಾರಿಯೆಂದರೆ ಸಮ
ತಪ್ಪಿದರೆ ಮನೆಯಾದ ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಕಾಳಿಂಗ ಮಡುವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬಿಡುವಳು.

ಅನುನಯ ಇವಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಬೇಡ
ಹರಿ ಹಾಯೋದು ಬಿಟ್ಟರಿವಳು ಮನುಷ್ಯಳಲ್ಲ!
ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದ ಮಲಕೊಳ್ಳೊವರೆಗೆ ಅದು ನಡದೇ ಇರುತ್ತೆ
ಇಗ! ಅವಳಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬಂದಾಗಲೊಂದು ಕ್ಷಣ
ಮನೆ, ಮನ ತಣ್ಣಗಿರುತ್ತೆ, ನಿರಾಳವಿರುತ್ತೆ.

ಅವಳು ನನ್ನ ಮೇಲಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ
ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೂ ಅಷ್ಟೆ!
ಅವು ಆಟ ಗೀಟ ಅಂದರೆ ಉಹೂಂ! ಇಲ್ಲ!
ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾಡಬೇಕು
ಅವಳಿಷ್ಟದಂಗೆ ಇರಬೇಕು
ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮರೆಯಾದರೂ ಸಿದುಮುವಂಗಾಡುವಳು

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ನಾನೊಬ್ಬ ಮಾಸ್ತರ
ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರು ತಪ್ಪದೇ ಬರುವರು
ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ.
ಹಾಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಕುಳಿತರೆ
ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ! ಏನದು ಮಾತೂ ಮಾತು!
ಮಾಡೋಕಿನ್ನೇನು ಬೇರೆ ಉದ್ಯೋಗ
ಅದರ ಬದಲು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಏನಾದರೂ ನೋಡಿದರೆ ಆಗೋದಿಲ್ಲವೆ!
ನಿಮಗೇನೋ ಬೇರೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ
ಇದ್ದವರಿಗೆ ಇರೋದಿಲ್ವೆ?
ಜೊತೆಗೆ ನಿಮಗೆ ಕಾಫಿ, ತಿಂಡಿ, ಸರಬರಾಜು ಬೇರೆ ಆಗಬೇಕು
ನೀವು ಮನೆಯೊಳಗಿದ್ದೀರಿಯೆಂದರೆ
ನನಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೆಲಸವೂ ಸಾಗದು
ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವೆನ್ನುವಳು.

ಇನ್ನು ಹುಡುಗಿಯರು ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟರೆ
ಮುಗೀತು!
ಒಳಗಿದ್ದು ಕೊಂಡೇ ಎಲ್ಲಾ ಗಮನಿಸುವಳು
ಅವರೊಂದೊಂದು ಅಲಂಕಾರ, ಆಕಾರ, ಬಟ್ಟೆ, ಬರೆ, ನಡೆ ನುಡಿ
ಎಲ್ಲಾ ವಿಮರ್ಶೆ ನಡೆಸುವಳು
ನನ್ನನ್ನು ಅವರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಅಂದು ಬಿಡುವಳು.

ರೇಗತ್ತಿ ನಾನು,
ನಾನು ಕೆಡಬೇಕೆಂದರೆ
ನೀನು ಹಿಡಿದು ಕೊಳ್ಳುವೆಯೇನೆ?
ನನಗೆ ನನ್ನ ಗೌರವ, ಘನತೆಯ ಬಗೆಗೆ ತಿಳಿಯದೆ?
ಏನು ಮೊದಲಿಂದಲೂ ನೀನೇ ಇದ್ದೆಯಾ? ಎಂದರೆ
ಆ ಹ . ಹ .. ಹ .. ! ಎನ್ನುವಳು

ಯಾವುದೊಂದರಲ್ಲೂ ಹೀಗೆ
ನಾನು ಯಾವುದೆಂದರೂ ಅವಳಿಗೆ ತಪ್ಪೆ!
ಕೊನೆಗೆ ಸರಸದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ
ಬಲು ಮಡಿ, ಬಿಗಿ
ತೂಕ ಮಾಡಿದಂಗೆ

ಅದೇನೋ
ಓದು ಬರೆಯೋದು ಅಂದರೆ
ಇವಳಿಗಾಗದು
ನಾನೇನಾದರೂ ಪುಸ್ತಕ, ಪೆನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರೆ
ಹೂಂ! ಇನ್ನು ಕುಂತು ಬಿಟ್ಟರಾ ಎನ್ನುವಳು

ಒಂದಾದರೆ ಹೇಳ ಬಹುದು

ರೋಸಿ ಹೋಗಿ
ಲಟ ಪಟ ಅಂದರೆ
ಮುಸುಗಿಟ್ಟು ಮಲಗಿದಾಕೆ ಮರುದಿನವಾದರೂ ಎದ್ದರೆ ಕೇಳಿ!

ನಾನು,
ಅನ್ನೋದೇನೋ ಅಂದು ಬಿಡುವೆ
ಆಮೇಲೆ ಏನಾದರೊಂದು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೇನು ಗತಿಯೆಂದು
ಬಹಳ ಅಂಜುವೆ.

ಜೊತೆಗೆ
ಕಸ ಮುಸುರೆ, ಮಕ್ಕಳು ಮರಿ ಕೆಲಸ
ನನಗೆ ಭಾರಿ ಕೆಲಸ.
ಇದೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದೋ ಏನೋ ಅವಳು ಉರಿದಾಡುವಳು
ನಾನು ನಾಯಿಯಂಗೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರ ಬೇಕಾಗುವುದು
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...