Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ನಮ್ಮಭಾಗ್ಯ

ನಮ್ಮಭಾಗ್ಯ

ಓ ನನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯ!
ಇಲ್ಲಿಹುದು ನೋಡು ನಮ್ಮ ನಿಜ ಭಾಗ್ಯ
ನೋಡು! ಆಡು ಹಾಡು
ನೀನು ನೀನೇ ಆಗು.

ಆಗಸವ ತುಂಬಿವೆ
ಮದದಾನೆ ಹಿಂಡಂತೆ
ಗಾಂಭೀರ್‍ಯ, ಚೆಲುವಿನ ಬಿಳಿ ಮೋಡ ದಂಡು.

ಬೆಳಗುತಿಹವು
ಸುಮಂಗಲಿಯ ಕೊರಳ ಸರದ ಮುತ್ತು ಹವಳದಂತೆ
ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡ ಸಾಲು

ವಾತ್ಸಲ್ಯ ತಾಯ ನೇವರಿಕೆಯಾಗಿ
ಪುಳಕವನು ತರುತಿಹುದು
ಅಪರೂಪ ಹೂ ಗಂಧ ಗಾಳಿ.
ಮಾನವನ ಬೆವರಿಗೆ
ಧರೆ ಪುಷ್ಪವತಿಯಾಗಿ
ಉದ್ದಕ್ಕೂ ನೆರೆದಿದೆ
ಹುಚ್ಚುಚ್ಚು ಹಸುರಿನ ಫಲಪೈರು.

ಸಂತಸದಿ ವಿಹರಿಸಲು ಬಂದ ಸುರಲೋಕ ಸುಂದರರು
ಈ ಪಕ್ಷಿ ಸಂಕುಲ
ಅದೆಷ್ಟು ರಮ್ಯ!
ಕೇಳುತಿರೆ, ಇವುಗಳ ಗಾನ, ಕೇಳಿಗಳ ಮಧುರ ಕಲರವ.
ತಾಯ ಮಡಿಲ ಚಿಣ್ಣರಾಟದಂತೆ
ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟುತಿಹುದು, ಈ ನೋಟ
ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲದರ ಆಟ, ಚೆಲ್ಲಾಟ, ನಲಿದಾಟ

ಬಾ! ಬಾ! ಬೆಡಗಿ
ಇಲ್ಲಿವೆ ನೋಡು
ತರ ತರದ ಹೂವು
ಆರಿಸಿ ಕೊಡುವೆ
ಮುಡಿ ಬಾರೆ ನೀನು
ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ಹೂವು
ಇದು ತಾರಲಿಲ್ಲವೆ ನಿನಗೆ ಸಂತಸ ಹಿಗ್ಗ
ಈಗ್ಹೇಳು
ಎಲ್ಲಿದೆ ಆ ನಿನ್ನ ಸ್ವರ್ಗ?
ನೋಡು! ನೋಡು!
ಇದು ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯ! ಇದುವೆ ನಮ್ಮ ನಿಜ ಸೌಭಾಗ್ಯ!
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...