Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಏನದು ಪ್ರೇಮ?

ಏನದು ಪ್ರೇಮ?

ಏನದು ಪ್ರೇಮ…
ಅಪೂರ್ವವಾದ ವಸ್ತುವೆ
ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಚೈತನ್ಯವೆ
ಅಸದೃಶ ಅನುಭೂತಿಯೆ?

ಏನದು ಪ್ರೇಮ…
ಜಾಜ್ವಲ್ಯಮಾನ ಬೆಳಕೆ
ಪರಮ ಪರಿಮಳದ ಹೂವೆ?

ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಸಪ್ತವರ್ಣವಂತೆ
ಮಕರಂದಕಿಂತಲೂ ಸಿಹಿಯಂತೆ
ನಿಜವೇನು?

ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ನಕ್ಷತ್ರ ಖಚಿತ ಕಣ್ಣಂತೆ
ಮುತ್ತು ರತ್ನ ಹವಳದೊಡಲು
ವಿಸ್ಮಯದ ಕಡಲಂತೆ ನಿಜವೇನು?

ಪ್ರೇಮ ಕಲ್ಲಿನಷ್ಟೇ ಗಟ್ಟಿಯಂತೆ
ನೀರಿನಷ್ಟೇ ತಿಳಿಯಂತೆ
ಬೆಳದಿಂಗಳಿನಷ್ಟೇ ತಂಪಂತೆ ನಿಜವೇನು ?

ಪ್ರೇಮ ನಿನ್ನೆ ಇತ್ತು
ಇಂದು ಇದೆ
ನಾಳೆ ಇರುವುದು
ಅಳಿಯದೆ ಉಳಿವುದು
ಎನುವರು ನಿಜವೇನು?

ಇರಬಹುದು…
ಪ್ರೇಮ ಸೂರ್ಯನಂತಹ ಕುಲುಮೆ
ಪುಷ್ಪಗಳು ಅರಳುವವು ಅದುವೆ ಒಲುಮೆ

ಅವ್ವ ನೀಡಿದ ಕೈ ತುತ್ತು
ಅಪ್ಪ ಬಾರಿಸಿದ ಛಡಿಯೇಟು
ಕೆನ್ನೆಗೆ ನೀಡಿದ ಹೂಮುತ್ತು
ಕುಲ-ಗೋತ್ರ-ಜಾತಿ-ಮತ
ದಾಟುವ ಹಿಮ್ಮತ್ತು
ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರೇಮವೇ…

ಭಿಕ್ಕುವಿಗೆ ಬುದ್ಧನೇ ಪ್ರೇಮ ಸ್ವರೂಪ
ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಕದಳಿಯೇ ಕೈಮರ
ದೇವರಿಗೆ ಬೆಳಗುವ ದೀಪ
ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವ ಶಾಪ
ಎಲ್ಲವೇ ಪ್ರೇಮವೇ…

ಪ್ರೇಮ ಎಂಬ ಪುಳಕ
ಅಣುರೇಣುವಿನಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮ
ಶಿವ ಶಿವೆಗಿತ್ತ ಭಸ್ಮ

ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕೃತಿ
ಅದು ಹೂವಾಗುತ್ತದೆ
ಅದು ಹಣ್ಣಾಗುತ್ತದೆ
ಮತ್ತೆ ಬೀಜವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೇಮ ಏನಲ್ಲ?
ಎನೂ ಅಲ್ಲ…ಎರಡಕ್ಕರ!

ಪ್ರೇಮ ಇಡೀ ಜಗವ ಆವರಿಸಿದೆ
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ…ನನ್ನಲ್ಲಿ…ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿದೆ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...