Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಾಕೆ

ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಾಕೆ

ತಾನೊಂದು ರಂಭೆ ಅಂದುಕೊಂಡಂತಿದೆ
ನನ್ನ ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಾಕೆ
ಪಾರ್ಲರ್ ದಿಂದ ನೇರ ವಿಮಾನಕ್ಕೇರಿದ
ಮೂವತ್ತರ ಬೆಡಗಿ
ಥೇಟ್ ಐಟಮ್ ಸಾಂಗ್ ಗರ್ಲ್
ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣ ತಲೆತುಂಬ ಹುಚ್ಚೆದ್ದ ಕೂದಲು
ಉದ್ದನೆಯ ಉಗುರು ಮೇಲೆ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣ
ಕೂತಲ್ಲಿ ಕೂರಲಾರೆ ನಿಂತಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಾರೆ
ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡು
ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕು ವಿಮಾನದೊಳಗೂ
ಗಾಗಲ್ ಏರಿಸಿ ಓಡಾಟ;
ತಾಸಿಗೊಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕಪ್ಪು ಟೀ
ಉದ್ದನೆಯ ಸಿಗಾರ್ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣಗಳ ಡ್ರಿಂಕ್ಸ್
ಅರ್ಧ ತಾಸಿಗೊಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗಲ್ಲಕೆ
ರೋಜು ರೂಹು ಲಿಪ್ಸ್ಟಿಕ್ ಮೇಲೆ ಲಿಪ್ಸ್ಟಿಕ್
ಎದ್ದು ಸುತ್ತಾಟಕೆ ಹೊರಟರೆ
ಸೀಟು ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಪಾರ್ಲರ್ ಚಿಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿ.

ಪೈಲೆಟ್ ಮೈಮುಟ್ಟಿ ಕೈಹಿಸುಕಿ
ಏನೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ
ಇವಳ ಗಹಗಹಿಕೆಯ ನಗು ಬುಲ್ಡೋಜರ್
ಗಗನ ಸಖಿಯರು ಹೊಗಳಿರಬಹುದು ರೂಪ
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಥಳಕಾಟ ತುಳುಕಾಟ
ಪಯಣಿಗರಿಗೆ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ತುಪ್ಪ
ಸುಟ್ಟ ಮುಖ ಬಿರಿಬಿರಿ ನೋಟ.

ಸಿಗಾರ್ ಗೊಗ್ಗುಕೆಮ್ಮು ಕುಡಿತವಾಸನೆ
ಮಾತುಮಾತಿಗೆ ಸಾರಿ ಎಕ್ಸಕ್ಯೂಜ್
ಕಿಟಕಿ ತೆರೆಯದೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಉಸಿರಾಡದೆ
ನಾನು ಒಳಗೊಳಗೇ ಒದ್ದಾಡಿ ಸುಮ್ಮನೆ

ಪಾರದರ್ಶಕ ಉಡುಪಿನೊಳಗೆ
ಬಿರಿದ ತೊಡೆ ಎದೆ ತೋಳು
ಮಾಗಿ ಚಳಿ ಬಡಿದ ಪಯಣಿಗರು
ವಿಸ್ಕಿಗೂ ಬೆಚ್ಚಗಾಗದೆ
ಸುಮ್ಮನೆ ವಿಮಾನದೊಳಗೆ ಸುತ್ತಾಟ
ನೋಡಿದ್ದೇ ಈಕೆಯನ್ನು ಹೆಜ್ಜೆ ನಿಧಾನ

‘ನಶೆ ಏರಿ ನಿದ್ರಿಸಿದ ರಂಭಾ-ಅಬ್ಬಾ’
ಸಖಿಯ ಸಹಾಯ ಕೋರಿ
ಮೈ ಕೈ ಮುಚ್ಚಿ ಲೈಟ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿದೆ
ಸುತ್ತಾಡುವವು ಎಲ್ಲೋ ಮಾಯ.

ಆರೆಂಟು ತಾಸಿನ ಪಯಣ
ನೋಡಿದ್ದೇ ನೋಡಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಡೌಲು
ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ ಕಿಡಕಿಯಾಚೆಯ ಚೆಲುವ

ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಪ್ಯಾರಿಸ್ಸಿಗೆ ಇಳಿಯಲು
ಭರಾಟೆಯ ಮೇಕಪ್ಪು ಘಾಟಿ ಸುವಾಸನೆ
ಸಾಕಪ್ಪಾ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು ಕಿರಿಕಿರಿಯ ಸಹವಾಸ
ಬರ್ರನೆ ಮುಂಗೈ ಎಳೆದು ಮುದ್ದುಕೊಟ್ಟು ನಡೆದಳು
ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೇಳಿದೆ ಸಖಿಗೆ, ಯಾರಿವಳು?
ಫ್ರೆಂಚ್ ಮಾಡೆಲ್ “ಪ್ರಾನ್ಸಿ ಜಾಕೋಬ್”
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...