Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಕಗ್ಗತ್ತಲಿನೊಳು

ಕಗ್ಗತ್ತಲಿನೊಳು

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಗಡಗಡ ಸದ್ದು ಹೊಯ್ದಾಟ
ಇಣುಕಿದರೆ ಕಿಡಿಕಿಯಿಂದ
ಕಗ್ಗತ್ತಲು ಭಯಾನಕ
ಭೂಮಿ ಆಕಾಶಗಳೆಲ್ಲೋ-
ಕಂಪನಿ ನಾಟಕದ ಕಪ್ಪು ತೆರೆಯಿಳಿದು
ಲೈಟ್ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಬ್ಯಾಂಡಿನವರೆಲ್ಲಾ ತಣ್ಣಗೆ
ಡೈರೆಕ್ಟರ ಸೂರ್ಯ ಕ್ಯಾಶ್ ಎಣಿಸಿ
ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲೋ ಕುಡಿದ ಮಂಪರು

ಸಮುದ್ರವೊ ಮರುಭೂಮಿಯೋ
ಮಿಣಿಮಿಣಿ ದೀಪಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ
ಹಡಗಿನವರಿದ್ದರೆ ತೆರಳುತಿರಬಹುದು
ಮನೆಗೊ ವ್ಯಾಪಾರಕೊ
ಮರುಭೂಮಿ ಇದ್ದರೆ
ಬಾವಿ ತೋಡುತ್ತಿರಬಹುದು ಪೆಟ್ರೋಲಿಗೆ…

ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ಕಸಿವಿಸಿ
ಕಪ್ಪುಮೋಡಗಳ ಗ್ರಹಣ ಮತ್ತೆ ಮಿಣಿಮಿಣಿ
ರಾತ್ರಿ ಪಯಣಿಗ ಗುಮ್ಮನೆಯ ಕತ್ತಲು ಸೀಳಿ
ಹಾರ್ನ ಸದ್ದಿಲ್ಲ ಕಾಲುಗಾಲಿಗಳಿಲ್ಲ
ಹಾರುತಿದೆ ಓಡುತಿದೆ
ರಸ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ವಿಶಾಲ ರಸ್ತೆಯಲಿ
ಪಂಚತಂತ್ರದ ಈ ಪಕ್ಷಿ

ಇಳಿಯಿತು ಇಳಿಯಿತು ಸೂರ್ಯನ ಅಮಲು
ಕಪ್ಪು ತೆರೆಸರಿದು
ಎಳೆ ಬೂದು ಹಳದಿ ನೀಲಿತೆರೆ
ದಾಟುತ ಶುಭ್ರಾವತಾರಕೆ ಅಣಿಯಾಗುತಿದೆ ಬೆಳಗು
ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಮುಹೂರ್ತ
ಚುಮುಚುಮು ನಸುಕು
ಯಂತ್ರಪಕ್ಷಿ ನೆಲತಬ್ಬುತಿರಲು
ಕುದುರೆಯ ಕೆನೆತದ ರಥವೇರಿ
ಸೂರ್ಯ ನಾಟಕವಾಡಿಸಲು ಹೊರಟ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...