Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ರೊಕ್ಕದ ಮಹಿಮೆ

ರೊಕ್ಕದ ಮಹಿಮೆ

ರೊಕ್ಕದ ಲೀಲೆಯು ದೊಡ್ಡದೋ ಜಗದಿ
ರೊಕ್ಕದ ಮಹಿಮೆಯು ದೊಡ್ಡದೋ

ಕಾಮದ ದಾಹಾ ಕರುಳಿನ ದಾಹ
ಹಸಿವು ನೀರಡಿಕೆಗಳ ದಾಹವುಂಟು
ನೋಡುವ ಮೂಸುವ ತಿನ್ನುವ ಸವಿಯುವ
ಕೇಳುವ ದಾಹಾ ದೇಹಕ್ಕುಂಟು

ಪ್ರೀತಿಯ ದಾಹಾ ಸ್ನೇಹದ ಮೋಹಾ
ನಾನೂ ನೀನೂ ಜೀವಕೆ ಜೀವ
ಎಲ್ಲ ದಾಹಗಳು ಹಣದ ದಾಹದಲಿ
ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಮಂಜಾಗಿ ಕರಗುತಾವ

ಸತ್ಯ ಸಾದಾಸೀದ ಸಾಚಾಗುಣವೆಲ್ಲ
ನರಸತ್ತು ನಾರಾಗಿ ಬೀಳುತಾವೆ
ರೊಕ್ಕವೊಂದಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಗುಣಗಳೆಲ್ಲ
ತಾವಾಗಿ ಕಾಲ್ಕೆಳಗೆ ಜಾರುತಾವೆ

ಎಲ್ಲ ಅಂದ ಚೆಂದ ಬಣ್ಣ ಬೆಡಗುಗಳೆಲ್ಲ
ಹಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಡಗುತಾವೆ
ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಗೀತ ಚಿತ್ರ ಶಿಲ್ಪಗಳೆಲ್ಲ
ಹಣದೆದುರು ಬಾಲವಲ್ಲಾಡುತಾವೆ

ಎಲ್ಲಿಯ ತಾಯ್ತಂದೆ ಎಲ್ಲಿಯ ಮಕ್ಕಳೋ
ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿ ಯಾರೊ
ಬಂಧು ಬಾಂಧವರೆಲ್ಲ ರೊಕ್ಕಬೆಲ್ಲದ ಸುತ್ತ
ಮುತ್ತುವ ನೊಣ ಇರುವೆ ಯಾರಿಗ್ಯಾರೊ

ರೊಕ್ಕವೊಂದಿದ್ದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವರೆಲ್ಲ
ದೇವಾನುದೇವ್ತೆಗಳು ಪೂಜೆ ಮಂತ್ರ
ಮಠಗಳು ಗುರುಗಳು ಸ್ವಾಮಿವರೇಣ್ಯರು
ರೊಕ್ಕದ ಗದ್ದುಗೆ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...