Home / ಕವನ / ತತ್ವಪದ

ತತ್ವಪದ

ಭಾವ ತುಂಬಿತು ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿತು ಬಾಳು ಬೆಳಗಿತು ಈ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು ಗೋವಿಂದನ ದರುಶನವಾಯಿತು ಮೋಹಕ್ಷಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವಾಯಿತು ಕುಕರ್ಮವೆಲ್ಲ ಪರೋಕ್ಷವಾಯಿತು ಇಹ ಸುಖ ಹಂಬಲವು ಕ್ಷಣದಲಿ ಮನದಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದಲಿ ಮನ ಕಂಗಿತು ಮನದ ಮೂಲೆ ...

ಓ ನನ್ನಣ್ಣ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿಯರೆ ನನ್ನಾತ್ಮ ಸಂಬಂಧ ಸಖ ಸಖಿಯರೆ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆ ನನ್ನ ಭಾವಗಳ ರಾಶಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲೆ ನಿಮ್ಮ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಶಿ ಕಳೆದವು ಎತ್ತಲೋ ಆ ಭವ್ಯ ದಿನಂಗಳು ಎನ್ನ ಬದುಕಿನಲಿ ತಂದವು ಬೆಳಕಬಾಳು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದುಗಳಿಗೆ ಚಿನ್ನವ...

ಮನವು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು ನಿತ್ಯ ಮನದ ಭಾಷೆಯ ಅರಿಯಬೇಕು ಮನಕ್ಕೆ ತನ್ನವನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಬೇಕು ಮನದ ಮೈಲಿಗೆಯ ತೊಳೆಯಬೇಕು ಮನವು ಪಾರದರ್ಶಕದಂತಿರಬೇಕು ಮನವು ನಿತ್ಯವೂ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಇರಬೇಕು ಮನಕ್ಕೆ ನಿತ್ಯವೂ ಸೋಸಬೇಕು ಕಾಮ ಕ್ರೋಧಗಳು ಮೈಲಿಗೆ ತೆಗೆಯಬೇಕು ಮ...

ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲು ಓ ಮಾನವ ಎಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನೋಟ ಹೇಳಲಾಗದೆ! ಕ್ಷಣ ಹೊತ್ತು ಕಂಡ ಈ ತನುವಿಗೆ ಸದಾ ಅಮರವೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಎನ್ನುವುದೆ! ದುಕ್ಕ ಕಷ್ಟಗಳ ಇದು ಸಾಗರ ಆಸೆ ಕನ್ಸುಗಳೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಪಾಚಿ ಪಾಚಿ ಕೈಗೆ ನಿಲುಕಲಾಗದ ಗಗನಗೊಂಬೆ ಮತ್ತೇಕೆ ಅಂಗಲಾ...

ಯೋಗದ ಸಿರಿಯ ತಿಳಿಯಬೇಕು ಭೋಗದ ಲಾಲಸ ತೊರೆಯಬೇಕು ತ್ಯಾಗದ ಭಾವ ಉದಯಿಸಲೂಬೇಕು ನೀಗದ ತೃಷ್ಣೆಗಳಿಗೆ ದೂರಿಸಬೇಕು ಆತ್ಮ ದೇವರಲಿ ಸೇರುವುದೇ ಯೋಗ ಅದು ಆನಂದ ಪರಮಾನಂದ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖ ಭ್ರಮೆಯೇ ಭೋಗ ಎಲ್ಲಿಯದು ಅಲ್ಲಿ ಸುಖಾನಂದ ಆಲೋಚನೆ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸವೆಯ...

ನರನೆ ದೊರೆಯಾಗುವ ಹಂಬಲವೆ ನಿನಗೆ? ಧರೆಯಲಿ ದೇವ ಮರೆತು ಇರುವಂತೆ ಮರಣವೇ ಮಹನವಮಿಯೆಂದ ಸಂತರಿಗೆ ಅರವಿನಲಿದ್ದು ಅವರ ಮರೆಯಲುಂಟೆ! ದುಕ್ಕ ದುಮ್ಮಾನಗಳ ಈ ಲೋಕ ಹೌದು, ದಕ್ಕದ ಅಸೆಗಳಿಗೆ ಕೈ ಚಾಚಲೇಕೆ ಲೆಕ್ಕವಿರದ ಈ ಸೊನ್ನೆ ಬಾಳು ನಿನ್ನದೇನೊ! ಸುಕ್ಕ...

ಮಾನವ ನಿನ್ನಂತರಂಗದಿ ತ್ಯಾಗ ಉದಯಿಸಲಿ ನಿನ್ನ ಭಾವದಲಿ ವಿಶಾಲತೆ ಬರಲಿ ನಿನ್ನ ನೋಟವು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿರಲಿ ನಿನ್ನ ಬಾಳು ಹಚ್ಚು ಹಸಿರಾಗಿರಲಿ ಆಲೋಚನ ದೇವರಿಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಲಿ ಮನಸ್ಸು ದೇವರಿಗೆ ಹಂಬಲಿಸಲಿ ದೇಹವು ದೇವ ಸೇವೆಯಲಿ ಕರಗಲಿ ಬಾಳೊಂದು ಜನರಿಗೆ...

ಎನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಲಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಮೈಲಿಗೆ ಬಾರದಿರಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಕಲುಷಿತ ಗೊಂಡರಾಯ್ತು ಬಾಳೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವೆಂಬುದುದಿರಲಿ ಆಲೋಚನೆಗಳಲಿ ಇಣಕಿದ ಭಾವ ರುದಿರದಲಿ ಹರಿಯದೆ ಇರದು ರಕ್ತದಲಿ ಸಂಚಾರವಾದರಾಯ್ತು ಬಾಳೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವೆಂಬುದಂತಿರಲಿ ರುಧೀ...

ಗೆಳೆಯ ನಿನ್ನ ಬಾಳಿದು ಶಾಶ್ವತವೇ! ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಸಾವು ಜನಿಸಿದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆ ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳು ತಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ ಒಂದೊಂದು ಸೌಖ್ಯದಲ್ಲೂ ಅಪಾಯ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡು ನೀನೊಂದು ಉಪಾಯ ನಾಳಿನ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಇಂದೇ ತ್ಯಾಗಿಸು ದ...

ಅದೋ ನೋಡು ನಿನ್ನ ಜೀವನ ಘಾಸಿಗೊಂಡಿದೆ ಆಸೆಗಳಿಂದ ತನ್ನ ತನವ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ವಂಚಿತಗೊಂಡಿದೆ ತನ್ನವರಿಂದ ಬದುಕಿನಲಿ ಸುಖವೆಲ್ಲಿಯದು ಕಂದ ಅದೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಮನದ ಭ್ರಮೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆಯೊ ಮೂಲದಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡು ನಿ ವಿಮೆ ಇದೊಂದು ಬಾಳಿನ ಮಹಾಯಾತ್...

1234...21

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...

ಮಧುಮಾಸದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳು. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ತಾಯಿಯ ವಿವಿಧ ವಿಲಾಸ……. ಪುಷ್ಪಶೃಂಗಾರ!! ವರ್‍ಣವೈಖರಿ!! ಮಧುಪಾನದಿಂದ ಮೈಮರೆತು ಮೊರೆಯುತಿಹೆ ಉನ್ಮತ್ತ ಭೃಂಗ ಸಂಕುಲದ ಎಣೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರಣಯ ಕೇಳಿ! ಸಹಸ್ರಸಹಸ್ರ ಖಗಕಂಠಗಳಿಂದೆ ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಪಸರಿಸುತಿಹ ಸುಮಧುರ ಗಾನ ತರಂಗ...