Home / Savitha Nagabhushana

Browsing Tag: Savitha Nagabhushana

ನಮ್ಮ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಜಿಂಕೆಯಿಂದ ಓಟದ ಪಾಠ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಮರಿಮೀನುಗಳನ್ನು ಗುರುವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಆನಿಯಿಂದ ಭಾರ ಎತ್ತುವ ಕಲೆ ಕರಗತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಿಯೋಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದೂ ಪದಕ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಯೂಲ್ ಪದ್ಯಗಳು – ...

ನೀನು ನಿಂತ ನೆಲವನ್ನು ನಂದನವನವೆಂದೂ ಕೂತ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಐರಾವತವೆಂದೂ ನಡೆದಾಡಿದ ಭಂಗಿ ನಟರಾಜನದೆಂದೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನಿಂದ ಆಗೊಲ್ಲ. ನೀನು ಮೋಜಿಗಾಗಿ ನದಿಯನ್ನು ಈಜಿದ್ದನ್ನು ಸಮುದ್ರ ದಾಟಿದಷ್ಟು ಸೋಜಿಗದಿಂದ ನೋಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಆಗೊಲ್ಲ. ನೀನು ಮ...

ಮಳೆ ಬರಲಿ…. ಆದರೆ ಹಸಿರು ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳನ್ನೂ ರೈತರ ಸುಖ ನಿದ್ದೆಗಳನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ. ಮಳೆ ಬರಲಿ…. ಆದರೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಛಾವಣಿಗಳನ್ನೂ ಮಣ್ಣಿನ ಗೋಡೆಗಳನ್ನೂ ಕೆಡವಿ ಹಾಕದಿರಲಿ. ಮಳೆ ಬರಲಿ…. ಇರಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಮನೆ ಹೊದೆಯಲು...

ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಮೋಡ ಮಿಂಚು ಗುಡುಗು ಸಿಡಿಲು. ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಹಳ್ಳ ಕೊಳ್ಳ ನದಿ ಹೊಳೆ. ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಚಹಾ ಚುರುಮುರಿ ಕಂಬಳಿ ಕೊಡೆ. ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಸೋರುವ ಸೂರು ಮುರಿದ ಚಾವಣಿ. ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಬುಡ ಕಡಿದ ಮರ ಉದುರಿದ ಹೂವು ಎಲೆ. ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಬೆಳೆ ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಹ...

ನಿನ್ನ ಸಿಟ್ಟು ಸೆಡವುಗಳನ್ನು ದಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಪಂಜಿನಂತಹ ಕೈಗಳು ಸುಕೋಮಲ ಹೂಗಳನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವುದನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಕೆಂಡದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೋಗಿಲೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕರುಣೆಯಿಂದ ಸುಡುವುದನ್ನೂ ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿಡ...

ಕಾನ್ಪುರದ ಎಲ್ಲ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮೆನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹೆಣಗಳು ತೂಗಿದವು ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ. ಗುಲಾಬಿಯಷ್ಟೇ ಮೃದು ಮನಸಿನ ಜೀವಿಗಳು ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ನೋವಿನ ಮುಖವನ್ನೇ ಹೊತ್ತಿದ್ದವು. ಮದುವೆಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಕರಿಯಾಗದ ಜೀವಗಳು...

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ಉಟ್ಟು ಹೊರಟು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ- ಇಗೋ ಹೊರಟೆ- ಎಲ್ಲವ ದಾಟಿ ಹೋಗಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ ನೀ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ತುಂಡು ನೆಲವನ್ನು ಉತ್ತು ಬಿತ್ತಿ ಫಸಲು ತೆಗೆಯುತ್ತೇನೆ ಚಳಿ-ಗಾಳಿಯೊಡನೆ ಗುದ್ದಾಡಿ ಕಲ್ಲುಗಳ ಜತೆಗೂಡಿ ಹಾಡಿ ಮೈಮರೆಯುತ್ತ...

(ಝೆನ್ ಕಥೆಯ ಆಧಾರ- ಜಾಪಾನಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಏಳುವ ಭಾರಿ ಅಲೆಗಳಿಗೆ ಓನಮಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ) ಒಂದೂರಿನಲ್ಲಿ ಓನಮಿ ಎಂಬ ಮಲ್ಲನಿದ್ದ. ಕಣಕ್ಕಿಳಿಯಲು ಆತ ಸದಾ ಸಿದ್ಧ. ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರೆದುರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಒದ್ದು ಕೆಡವುತ್ತಿದ್ದ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಗು...

ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಧ್ಯಾನದೊಳಗೆ ಲೀನವಾದಂತಿತ್ತು ಬೆಟ್ಟ. ನಾನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಹತ್ತಿಹೋದೆ, ತುತ್ತ- ತುದಿಗೇರಿದಾಗ ಮೈ-ಮನ ಹಗುರಾದಂತೆ ಅನಿಸಿತು; ನೋವುಗಳು ತಂತಾನೆ ಕಳಚಿಕೊಂಡವು ದುಃಖ ಹೆಬ್ಬಂಡೆಯಾಗಿ ಉರುಳಿಹೋಯಿತು. ಉಲ್ಲಾಸದ ನಗೆ ನಕ್ಕು ಹೂವು-ಹ...

ನಿನ್ನೆಯ ದಿನ ಮೈಯೆಲ್ಲವನ್ನು ಗೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು ಗಾಯಗಳು ನಿನ್ನೆಯ ದಿನ ಮನಸೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು ಗಾಯಗಳು ನಾನು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯ ಹೇಳಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತಿಂದ ಸಂತೈಸಲು ನೋಡಿದೆ ಅವು ನನ್ನನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದವು ಅಹಂಕಾರದ ಗಾಯಗ...

1...1314151617...20

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಆಗಲೇ ಐದು ಬಡಿದಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೋ ಮಾಮರದಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆಯೂ ಕುಹೂ ಕುಹೂ ಎಂದು ಹಾಡುತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗಿಡಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಚಿಲಿ ಕಲರವದೊಂದಿಗೆ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಬೆಳಗಿನ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ, ನಿತ್ಯದಂತೆ ಮಠದ ಪಾಕಶಾ...

“ಇನ್ನು ಗೇಣಿ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವಂತೆ. ಒಕ್ಕಲಿಗೇ ಭೂಮಿಯಂತೆ.” ಊರಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದ ಆ ವಾರ್‍ತೆ ಕುಂಞಂಬುನಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿತ್ತು. ಗೇಣಿ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಧನಿಗಳು ಬಿಟ್ಟಾರೆಯೆ? ಗೇಣಿ ಕೊಡದೆ ಬೇರೆಯವರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲವೆ? ಕು...

“ಮಮ್ಮಿ ! ಮಮ್ಮಿ ! ಬೇಗ ಬಾ” “ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ, ಯಾಕೆ ಕಿರಿಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಿಯಾ ರೋಜಿ? ಬರುತ್ತೀನಿ ತಾಳು” ಎಂದಳು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತ ತಾಯಿ. “ಮಮ್ಮಿ! ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಬಂದು ನೋಡು, ಕಾಗೆ ಪುಟ್ಟ ಅಳಿಲನ್ನು ಕುಕ್ಕಿ ನೋವು ಮಾಡುತ್ತಾ ...

ಈ ದಿನ ಹಿತ್ತಲ ತುಂಬ ಪಾರಿಜಾತ ಹೂವು ಸುರಿದಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಸಂಪಿಗೆ ಮರದಿಂದ ಹೂವರಳಿ ಘಮ್ಮೆಂದು ವಾಸನೆ ಹರಿದಿದೆ. ಎರಡು ಪರಿಮಳ ಸೇರಿ ಎದೆಯಾಳಕೆ ಇಳಿದು ಒಳಗೊಳಗೆ ಒಂಥರಾ ಭಾವ ವಿಸ್ಮಯ ಅರಳಿದೆ. ಅಮ್ಮ ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಡುಬು ಬೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಕೊಟ್ಟೆ ಕಡುಬಿನ ವಾಸನೆ ಇಡೀ ಮನೆಯನ್ನು ಪಸ...

ಆ ದಿನ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಪಾರ್ವತಿಯವರಿಗೆ ಆತಂಕದ ದಿನ! ಒಂದು ವಿಧದ ಚಂಡಮಾರುತವನ್ನೆಬ್ಬಿಸಿದಂತಹ ಘಟನೆಯಿಂದ ನಗರದ ಅನೇಕರೂ, ಗಣ್ಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಆ ಕೋರ್‍ಟಿನಲ್ಲಿ ಜನಸಂದಣಿ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿತ್ತು. ಆ ನಗರದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ವೈದ್ಯ ಡಾಕ್ಟರ್ ಪಾರ್ವತಿದೇವಿಯವರು ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕೋರ್ಟಿನ ...

“ಭಟ್ಟರೇ, ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲೊ? ಇಘ್ನೇಶ್ವರರಾಯರು ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಜಾತಿಗೇ ಭೂಷಣ. ಅವರು ವಕೀಲಿ ಮಾಡಲು ಸುರು ಮಾಡಿದಂದಿನಿಂದ ಬೇರೆ ಜಾತಿಯವರ ಸೊಕ್ಕು ಮುರಿದಿದೆ. ಈಗ ಶೆಟ್ಟಿ ಶಾನಬೋಗರೆಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ರಾಯರೇ ಎಂದು ಸಲಾಮು ಮಾಡುವವರೇ! ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲೊ? ಅದು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಜನ್ಮಕುಂಡಲಿ ಇದ್ದ...