Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಅಮ್ಮ – ಬೆಂಕಿ

ಅಮ್ಮ – ಬೆಂಕಿ

ಅಮ್ಮ ಪ್ರತಿದಿವಸ ಒಲೆಸಾರಿಸಿ
ರಂಗೋಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಎದೆಯ
ಒಲೆಯ ಉರಿ ಎಂದೂ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಅವರಿವರ ದೊಡ್ಡವರು ಮಾತುಗಳು
ಅವಳ ಒಲೆಯ ಗೂಡು ಕಣ್ಣುಗಳು
ಯಾವಾಗಲೂ ಊದಿಕೊಂಡಂತೆ
ಉಸಿರುಗಳು ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲಿ
ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಒಲೆ ಊದುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ಸತ್ತ ಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತೆ ಪುಟ ವಿರಿಸಿ
ಒಲೆ ಹೊತ್ತಿಸುವ ಕಾಯಕ ಅವಳಿಗಲ್ಲದೇ
ಇನ್ನಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು | ಸಂತೆಯಲಿ
ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳ ಮಾರಾಟ, ಅವಳ ಕನಸು
ಬಿಕರಿಗೆ, ರಾತ್ರಿಯ ಪಹರಿಗೆ ಯಾವ ಮಜಲು?
ನಡೇದೇ ನಡೆದಳು ಕಾಲಸಪ್ಪಳ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.

ಅತ್ತ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ತಲೆತೊಡೆಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು,
ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಭೂಮಿಯ ಗುಂಡಗಿನ ರೊಟ್ಟಿ
ಒಲೆಯೊಂದು ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಬೆಚ್ಚಗಿರಿಸಿದೆ
ಕಿಚ್ಚು ಅರಳಿಸಿ ಬೇಯಿಸುತ್ತಾಳೆ ಬಿಳಿ
ಘಮ ಘಮಿಸುವ ಅನ್ನ ಎಲ್ಲಾ
ಪಾಡುಗಳು ಅವಳು ಕಟ್ಟುವ ಬುತ್ತೀಗಂಟು.

ಊದಿದ ಒಲೆಯ ಬೆಂಕಿ ಅಮ್ಮ
ಅವಳುಸಿರು ಒಲೆಯ ಬೆಂಕಿ
ಅವರ ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರ ಜಾಗ
ಎಲ್ಲವೂ ಮೇಳೈಸಿದ ಹಿತದ ರಾಗ
ಅಮ್ಮ ಬೆಂಕಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈನಂದಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...