Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಫ್ಲುಟೋಯ್

ಫ್ಲುಟೋಯ್

ಹರೆಯುವ ನೀರೊಳಗೆ ಬಣ್ಣದ ನೆರಳು
‘ಫ್ಲುಟೋಯ್‌ ಚಿಗುರುಗಳು’
ಎಸಳು ಎಳೆಯಾಗಿ, ಎಲೆಗಳಾಗಿ
ಹೂವಾಗಿ ಪರಿಮಳ ಕುಡಿದು
ಮತ್ತೇರಿ ತೂರಿ ಬಂದು ಚುಂಬಿಸಿ
ಪುಳಕಿಸಿ ಮುದಕೊಟ್ಟು
ಭಾವನೆಗಳ ಗರಿಗೆದರಿಸಿ ತೇಲಿಸುತಿವೆ.

ತಿಳಿ ನೀಲಿ ಹೊಳೆ ತಟಗಳಲಿ
ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಗಳಲಿ
ಇಡಿ ದಿನವೂ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸತನ
ತುಷಾರ ಸಿಂಚನದಡಿಯಲಿ
ಪ್ರಶಾಂತ ಹಚ್ಚ ಹಸಿರು
ಬಣ್ಣದೊಳಗೆ ಮುಳಿಗೆದ್ದು
ಸಿಂಪಡಿಸುವ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು,
ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲಿನೊಂದಿಗೆ
ಹೂವು ಗಿಡಬಳ್ಳಿಗಳ
ಬಣ್ಣಗಳ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಚರ್ಚೆ
ಚಿಲಿಪಿಲಿಸುವ
ಅನಾಮಿಕ ಹಕ್ಕಿಗಳು
ಕುಶಲೋಪಚರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ತುಷಾರ ಸಿಂಚನದೊಳಗೆ
ಹಸಿರಾಗಿ ಎಸಳಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ
ಎಳೆ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ನಾಚಿ
ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪೇರಿಸಿಕೊಂಡರೆ
ಸಂಜೆ ನವಿಲಾಗಿ ನರ್ತಿಸುವ
ಮೃದು ಚೆಲುವಿನ
ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣದ
ಅನಂತ ರೂಪಧಾರೆ ‘ಫ್ಲುಟೋಯ್‌’ ಕಂಡು
ಭಾವನೆಗಳು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವಾಗ
ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ಇಡಿಯಾದ
ನಿಸರ್ಗಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಸಿ
ಮಳೆಬಿಲ್ಲಿನಡೆಗೆ ಹಾರುತ್ತಿದೆ.
(ಯೂರೋಪ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಈ ‘ಫ್ಲುಟೋಯ್‌’ ಗಿಡಗಳು ಅವುಗಳ ವರ್ಣರಂಜಿತ ಎಲೆಗಳು ಅರಸಿಕರನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವಂತಿವೆ)
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...