Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ನಮ್ಮ ಹೂವುಗಳು

ನಮ್ಮ ಹೂವುಗಳು

ಹೂವರಳಿ ನಿಂತು ಕಾಯಾಗಲೆಂದು
ಕಾದೂ ಕಾದೂ ಕಣ್ಣು ಬೆಳ್ಳಗಾಗುತ್ತವೆ
ಮೊಗ್ಗಿದ್ದಾಗಿದ್ದ ಮುರುಕ ಮೊನಚೆಲ್ಲಾ
ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಎಸಳಿನೊಳಗೆ ಮುದುರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ
ಅದೇ ಅರಳಿದಾಗ ನಕ್ಕಿದ್ದು ಅರುಣೋದಯದಂತೆ ಕ್ಷಣಿಕ
ಬಿಸಿಲೇರಿದಂತೆಲ್ಲಾ ಈ ಹೂಗಳಿಗೆ ಅಗ್ನಿದಿವ್ಯ ಕಾಲ
ಕಾಯಲು ಹೆದರಿ ಕೆಲವು ಉದುರಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತವೆ
ಹಣ್ತನ ಅವಕ್ಕೊಂದು ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಗ್ಗ

ಕೆಲವು ಎಲೆಮರೆಯೊಳಗೇ ತುಂಬಿಗಳಿಂದ
ಮಬ್ಬು ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ

ಕಾಯಿ-ಹಣ್ಣಾಗುವ ಬದಲು ಕಾತದ್ದು ಕೀತ ಹುಣ್ಣಾಗುತ್ತದೆ
ಹಾಡಾ ಹಗಲೆ ಕಾವಳ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ
ಕೆಂಪು ದೀಪದ ಕೆಳಗೆ ಹದ್ದು ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ತಿಪ್ಪೆಭೋಜನವಾಗುತ್ತವೆ.

ಕೆಲವು ಕವಿದ ನೆರಳನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಂಡು
ಹೊಸ ಮುಖದ ವೇಷ ತಳೆಯುತ್ತವೆ
ಮತ್ತೆ ಕಾದಿದ್ದ ಹೂಗಳ ಸಾಲು ಸೇರಿ ಹಲ್ಲು ಬಿರಿಯುತ್ತವೆ.
ಜೋಲುವ ಪಕಳೆಗಳ ಸಾವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ
ಹಿಗ್ಗಿರುವುವು ಕುಗ್ಗಿ, ಕುಗ್ಗಿಯೂ ಹಿಗ್ಗಿದಂತೆ ಮಾಡಿ
ಅಂತೂ ಹಿಗ್ಗಾಮುಗ್ಗಾ ತಿಕ್ಯಾಡಿ
ಮೇಣ ಪಡಿಯಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹಣ್ಣುಕಾಯಾಗಲು
ಹವಣಿಸುತ್ತವೆ

ಕಾಯಿಯ ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು
ತಾಯಾಗಲು ತಾಯತ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು
ಎಲ್ಲರೆದುರು ಲಿಂಗಪೂಜೆಗಣಿಯಾದಾಗ
ಜನ್ಮಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಹೂಮಳೆ
ಬಾಷ್ಪದೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಹೋಗುತ್ತದೆ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

೧ ಗೌರಿಯ ಹಬ್ಬವು ಕಳೆದು ಕೆಲವು ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದುವು. ಭಾಗೀರಥಮ್ಮನೂ ಅವಳ ಜೊತೆಯ ಹುಡುಗಿಯರೂ ಒಂದೊಂದು ದಿನವನ್ನು ಕಳೆಯುವುದೂ ಒಂದೊಂದು ಯುಗವನ್ನು ಕಳೆದಂತೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದಿತು. ಅವರು ಎಷ್ಟು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಬಯಸಿದರೂ ದಿನಗಳು ಬೇಗ ಬೇಗ ಉರುಳಲೊಲ್ಲವು. ಒಂದು ದಿನ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಕವಡೆಯ...

ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯಾದರೆ ಸಾಕು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅದೊಂದು ಪಂಚಾಯಿತಿ ಕಟ್ಟೆ ಇದ್ದಂತೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲೊಂದು ಸಿಮೆಂಟ್ ಬೆಂಚು, ಅದರ ಎಡ, ಬಲ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಇವರೇ ಒಂದಷ್ಟು ಕಲ್ಲು ಚಪ್ಪಡಿಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ತಂದು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಪೀಠಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸ...

ತಿಮ್ಮಣ್ಣ ನಮ್ಮೂರಿನ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿನ ಅಡುಗೆ ಭಟ್ಟ ತಿಪ್ಪಾಭಟ್ಟರ ಮಗ. ತಿಪ್ಪಾಭಟ್ಟರಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ ಮಕ್ಕಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಕಮಲಾಕ್ಷಮ್ಮನ ಸಲಹೆ ಮೇರೆಗೆ ಮಗುವಾದರೆ ತಿರುಪತಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತರು. ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷವೋ ...

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಆಗಲೇ ಐದು ಬಡಿದಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೋ ಮಾಮರದಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆಯೂ ಕುಹೂ ಕುಹೂ ಎಂದು ಹಾಡುತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗಿಡಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಚಿಲಿ ಕಲರವದೊಂದಿಗೆ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಬೆಳಗಿನ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ, ನಿತ್ಯದಂತೆ ಮಠದ ಪಾಕಶಾ...

“ಇನ್ನು ಗೇಣಿ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವಂತೆ. ಒಕ್ಕಲಿಗೇ ಭೂಮಿಯಂತೆ.” ಊರಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದ ಆ ವಾರ್‍ತೆ ಕುಂಞಂಬುನಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿತ್ತು. ಗೇಣಿ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಧನಿಗಳು ಬಿಟ್ಟಾರೆಯೆ? ಗೇಣಿ ಕೊಡದೆ ಬೇರೆಯವರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲವೆ? ಕು...

“ಮಮ್ಮಿ ! ಮಮ್ಮಿ ! ಬೇಗ ಬಾ” “ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ, ಯಾಕೆ ಕಿರಿಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಿಯಾ ರೋಜಿ? ಬರುತ್ತೀನಿ ತಾಳು” ಎಂದಳು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತ ತಾಯಿ. “ಮಮ್ಮಿ! ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಬಂದು ನೋಡು, ಕಾಗೆ ಪುಟ್ಟ ಅಳಿಲನ್ನು ಕುಕ್ಕಿ ನೋವು ಮಾಡುತ್ತಾ ...