Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಜೋ ಜೋಽಽ

ಜೋ ಜೋಽಽ

ಜೋಜೋ ಜೋಜೋ ಜೋಜೀಜಿ ಜೋಜೋ
ತಾಯಿಯಿಲ್ಲದ ಕಂದ ಜೋಜೋ
ಲಾಲೀ ಲಾಲೀ ಲಾಲೀ ಲಾಲೀ
ತಂದೆಯಿಲ್ಲದ ಕಂದ ಜೋಜೋ

ಕಮಲದ ಹೂ ನೀನು ಹವಳದ ಕುಡಿ ನೀನು
ತುಂತುಂ ತುಂಬಿದಾ ಸುವ್ವಾಲಾಲಿ
ಚಂದ್ರಲೋಕದ ಬೆಣ್ಣಿ ಸೂರ್ಯಲೋಕದ ತುಪ್ಪ
ಚುಂಚಂ ಚುಂಚುಂ ಚಂದ್ರಲಾಲಿ

ನನಸೀರಿ ನೀ ಹಿಡಿದಿ ನೀನಪ್ಪ ನನಗೆಂದಿ
ಅವ್ವೀ ಅವ್ವೀ ಸುವ್ವಾಲಾಲೀ
ನನ್ನೆದಿಯ ನೀ ಹಿಡಿದ ಎದೆಹಾಲು ನೀ ಕುಡಿದಿ
ಕೂಡೀ ಕೂಡೀ ಕೂಡೀದಿದೀ

ನಿನ್ನ ಸಿಂಗರ ಮೂಗು ನನಗಲ್ಲ ಮುತ್ತಿಟ್ಟೆ ! ನಾನಾ
ಮುತ್ತಿ ಮುತ್ತೀ ನೀನೊತ್ತೊತ್ತಿ
ಉತ್ತತ್ತಿ ಕಣ್ಣೊತ್ತಿ ಕಜ್ಜೂರ ಮೈಯೊತ್ತಿ
ಹತ್ತಿ ಹತ್ತಿ ಮೈಹತ್ತತ್ತಿ

ಅಪ್ಪಪ್ಪಿ ಗಪ್ಪಾದಿ ನಿನ್ನೊಳಗು ಬೆಪ್ಪಾದಿ
ಬೆಪ್ಪೂ ಒಪ್ಪೂ ಪೈಯಾಲಿಪೀ
ಶಿಶುವಾಗಿ ಬಂದೋನು ಸಾಗರಾ ನೀನಾದಿ
ತುಂತುಂ ತುಂತುಂ ಥೈಯಾಲಿಪೀ


Tagged:

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...