Browsing Tag: Prabhavathi SV

ಬರೆದೂ ಬರೆದೂ ಸಾಕಾಯಿ ತಪ್ಪ ಈ ಪದ್ಯ ಇವುಗಳದು ಮುಗಿಯದ ತಂಟೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಒಂದೊಂದು ರೂಪು, ಇವುಗಳ ಕೈಯೋ ಕಾಲೋ ಮುಖವೋ ಯಾವುದೂ ತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ ಆದರೂ ಇರಲಿ ಒಂದು ಅಂಗಿ ಪಾಪ ಬೆತ್ತಲೆ ನಿಂತಿದೆ ಸಡಿಲವೋ ಬಿಗಿಯೋ ಒಂದು ಅಂಗಿಯಿರಲಿ ಪಾಪ ಅದ...

ಮೊಬೈಲ್ ಉಲಿಯುತ್ತಿದೆ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ರೀಚ್ ಆಗಲ್ಲ ರೀಚ್ ಆಗಲ್ಲ ಅಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಬಾರದೇ ಮತ್ತೆ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿ ಎಂಬ ಒಗ್ಗರಣೆ ಬೇರೆ ಹೌದೆ ? ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದೆ ? ಇಷ್ಟು ಸಲ ಸೋತ ಮೇಲೂ ? ನೆಪೋಲಿಯನ್‌ಗೆ ಇರುವೆಗಳು ಹೇಳಿದವಂತೆ ಮರಳಿ ಯತ್ನ...

ಎಷ್ಟೊಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಹತ್ತಲಾರದ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಸಪಾಟಾಗಿರಬಾರದಿತ್ತೆ ಈ ನೆಲ? ಇದೇಕೆ ಹೀಗೆ ಅಂಕು ಡೊಂಕಾಗಿದೆ ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದೆ ಸೌಧಕ್ಕೆ ಪ್ರೇಮ ಸೌಧಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಒಟ್ಟಿಲುಗಳು ಹತ್ತಲಾರದ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ *****...

ಇದೇಕೋ ಈ ಜನ ಬೇಡ ಬೇಡ ಎಂದರು ಹೂಬಿಟ್ಟಿತು ಹಣ್ಣಾಯಿತು ಮರ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುವುದಿದ್ದೇ ಇದೆ ಪ್ರತಿ ವರುಷ ಇನ್ನೇಕೆ ಕಸಿ ಮಾಡಿಸುವ ಹಂಬಲ ಬಿಡಿ ಅದೆಲ್ಲಾ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಬಳಲಿ ಬೆಂಡಾದವುಗಳಿಗೆ ತಾವೇ ಹೂ ಬಿಡಲಾರದವುಗಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮಂಥವ...

ಕವಿತೆ ಓದಿ ಎಂದರು ಅವರು ಹಾಡಿ ಹಾಡಿ ಎಂದರು ಇವರು ಓದುವುದೋ ಇದು ಹಾಡುವುದೋ ಒಟ್ಟನಲ್ಲಿ ಹೃದಯ ತಟ್ಟಿದರೆ ಸರಿ ಅದೊಂದು ಸೇತುವೆ ಸೇತುವೆಗಳಿರುವುದೇ ದಾಟುವುದಕ್ಕೆ ಅದನ್ನೇಕೆ ಕೆಡಹುವಿರಿ ಬಿಡಿ ಪ್ರವಾಹ ಬಂದರೆ ಅದೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿದರಾಯಿ...

ರಕ್ತಗಂಪಿನ ಎಸಳುಗಳು ಈ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳು ಭೂತದ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚದೇ ವರ್ತಮಾನದ ಕಾವಲಿಯಲಿ ಬೇಯಲಾರವು ಭವಿಷ್ಯ ಕಾಣಲಾರವು ಹೊಂಗನಸಿನ ಬಯಕೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಇವುಗಳಿಗೆ ಕುಳಿತಿವೆ ಕತ್ತಲಿನೊಳಗೆ ಎಳೆದು ತರ ಬೇಕು ಬೆಳಕಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲಿರುವ ಹೊಸ ಬದುಕಿಗೆ ***...

ಕವಿತೆಯೆಂದರೇ ವಿಸ್ಮಯ ಎಂದರು ಕೆಲವರು ಈ ಬದುಕು ಅದಕ್ಕಿಂತ ವಿಸ್ಮಯ ಎಲ್ಲೋ ಅಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಪದವೋ ವಾಕ್ಯವೋ ಕೈ ಹಿಡಿದರೆ ಮಾತು ಬೆಳಕಾದರೆ ಒಂದು ಕವಿತೆ ಈ ಬದುಕೋ ಕ್ಷಣ ಬಿಡದಂತೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ದರದರ ಎಳೆದು ಆಕಾಶಕ್ಕೋ ಪಾತಾಳಕ್ಕೋ ಎಸೆ...

ನಿಶ್ಯಬ್ಧದ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ ರಾತ್ರಿಯ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಡುತ್ತವೆ. ಒಂಟಿತನದ ಬಯಕೆಯಲ್ಲಿ ಲಾಗ ಹಾಕುತ್ತವೆ. ಬಿದ್ದ ಬಾವಿಯಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿ ತರಲು ನೀ ಎಸೆದ ಹಗ್ಗದ ಗುರುತು, ಹಿಡಿದೆತ್ತಿದ ಗುರುತು ಹಗ್ಗ ಎಸೆಯದೇ ನೀನು ಸುಮ್ಮನಿರಬಹು...