ಗಜಲ್

ಅಮ್ಮ ಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದು ಬಡಿಸಿದಳು.
ಪಾಯಸ ಅಲ್ಲಿ ಬರೀ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಹಿ.

ಅಪ್ಪ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ತೋರಿಸಿದ ಬಿಂಬಗಳ
ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕರಗುವ ಹನಿಗಳು.

ಅಕ್ಕ ತಬ್ಬಿದಳು ಲೋಕದ ಮಾಯೆಯ
ಪ್ರೇಮ ಕರಗಿ ನೀರಾಗಿ ನದಿಯಾದಳು.

ತಂಗಿ ಹಂಚಿದಳು ಸ್ನೇಹದ ದಿವ್ಯತೆ
ಸಾವಿರಾರು ಕನಸುಗಳು ಆಕಾರಗೊಂಡವು.

ತಮ್ಮ ಕೂಡಿಕಳೆಯುವದರಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡ
ಎಲ್ಲ ಮರ್ಮರಗಳು ಬದುಕು ಇಡಿ ಗಂಟಾಯಿತು.

ಅಣ್ಣ ಹಂಚುತ್ತ ಹೋದ ಒಲವ
ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹರಿದಾಡಿದವು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು.

ದಿನಗಳ ನೋಡು ನೋಡುತ್ತಲೆ ಕಳೆದ ಕಾಲ
ನಾನೀಗ ಅವರೆಲ್ಲರ ಪ್ರತಿದೀಪವಾಗಿರುವೆ.

ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆ ಎದೆಯ ಹಾಡಿಗೆ
ಹಾಲನುಣಿಸಿ ದನಿ ಏರಿಸಿದೆ ಆಪ್ತತೆಗೆ

ಹೀಗೆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಮಧು ಚೆಲ್ಲು
ಹರಡಿ ಹಾಸಿವೆ ಆಗಸದ ತುಂಬ ಚಿಕ್ಕಿಗಳು.
*****

Leave a Reply

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Kannada and English

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Previous post ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಬಾಳಿನುಷೆ?
Next post ಸಂಸರಣ

ಸಣ್ಣ ಕತೆ

  • ಸಂತಸದ ಚಿಲುಮೆ

    ಅಕ್ಬರ ಮಹಾರಾಜ ಒಮ್ಮೆ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ‘ಸಂತಸದ ಚಿಲುಮೆ ಎಲ್ಲಿದೆ’ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದ. ಆಸ್ಥಾನದ ಪಂಡಿತ ಮಹಾಶಯನೊಬ್ಬ ಎದ್ದುನಿಂತು - ಮಹಾರಾಜ ಸಂತಸದ ಚಿಲುಮೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲಿದೆ… Read more…