Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ನನ್ನೊಳಗೆ

ನನ್ನೊಳಗೆ

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣ,
ವರ್ಷಗಳ ಅನಂತರ ಮಾಡಿದ ನಾಟಕ,
ಆಶು ಭಾಷಣ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ಬಹುಮಾನ
ಟ್ರೈನಿಂಗ್‌ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಮಾಡಿದ ಉಪನ್ಯಾಸ
ಇವೆಲ್ಲ ಕಂಡಾಗ ಕ್ಷಣ ಹೊತ್ತು ಅನಿಸಿತ್ತು
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕಲಾವಿದ ಇನ್ನೂ ಇದ್ದಾನೆ ಜೀವಂತ.
ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸುವಾಗ ಕಂಟ್ರಾಕ್ಟರ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆ
ತಾಂತ್ರಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ವಿಷಯಗಳ ವಾದ-ವಿವಾದಗಳು
ಹಲವು ಹತ್ತು ಚರ್ಚೆಗಳು, ಚೌಕಾಸಿಗಳು.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದ
‘ನೀವು ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು’.
ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಆಯಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಇಂಜಿನಿಯರು, ಲಾಯರು, ಮಾರ್ವಾಡಿ
ಜಾಗೃತರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಭೂಮಿಕೆ ನಿಭಾಯಿಸಿದರು.
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕೆಲವು ನಯವಂಚಕರ ಕಂಡಾಗ
ವಿಪರೀತ ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರಿ, ಕತ್ತಿ ಹಿರಿದು,
ಕತ್ತು ಕತ್ತರಿಸಿ, ನೆತ್ತರು ಹರಿಸಿ…
ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶಾಂತವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ತೊರೆದು
ಸಂತನಾಗಿ, ದೂರ ಸಾಗಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಬ್ಬ ವೀರನೋ, ಕೊಲೆಗಾರನೋ,
ಸನ್ಯಾಸಿಯೋ, ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕನೋ,
ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಂದಿ ಮನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ
ಈ ನನ್ನ ಮನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ!
ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ
ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ!
ಈ ಎಲ್ಲ ಗುಣ ಪುರುಷರ ಆಗರ,
ಆಗಲಿ ನನ್ನ ಮನ ಶಾಂತ ಸಾಗರ.
*****
೨೬-೧೧-೧೯೯೩

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...