Home / ಬಾಲ ಚಿಲುಮೆ / ಕವಿತೆ / ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಜಗಳ

ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಜಗಳ

ಅಕ್ಕನ್ ನೋಡೋಕ್ ಭಾವ ಸದಾ
ಬರ್‍ತಾ ಇರ್‍ತಾರೆ,
ಅಕ್ಕ ಇಲ್ದೆ ಇದ್ರೆ ಸುಮ್ನೆ
ರೇಗಾಡ್ತಿರ್‍ತಾರೆ;
ಇದ್ಳು ಅಂದ್ರೆ ಖುಷಿಯಾಗ್ ನಮ್ಮನ್
ಅಪ್ಕೊಂಡ ಬಿಡ್ತಾರೆ!
ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ತನ್ನಿ ಅಂತ ದೂರದ
ಅಂಗ್ಡೀಗ್ ಕಳಸ್ತಾರೆ.

ಬರೋ ಹೊತ್ಗೆ ಅಕ್ಕ ಭಾವ
ಇಬ್ರೂ ರೂಮಲ್ಲಿ
ಬಚ್ಚಿಟ್ಕೊಂಡು ಗುದ್ದಿ ಕಚ್ಚಿ
ಬಸುಗುಡ್ತಿರ್‍ತಾರೆ.
ನಗ್‌ನಗ್ತಾನೇ ಭಾರೀ ಜಗಳ
ಮೈ ಕೈ ಎಳಿತಾರೆ,
‘ಬಲು ಕೆಟ್ಟೋರು’ ಅಂತ ಅಕ್ಕ
ತಳ್ತಾ ಇರ್‍ತಾಳೆ.

ನಾನ್ ಬರತ್ಲೂ ಅಕ್ಕ ‘ಬಂದ್ವು’
ಅಂತ ಕೂಗ್ತಾಳೆ,
ಜಗಳ ನಿಲ್ಸಿ ದೂರ ಓಡಿ
ಮೂಲೇಲ್ ನಿಲ್ತಾಳೆ.
ಭಾವಂಗ್ ಸಿಟ್ಟು, ಜಗಳದ ಮಧ್ಯೆ
ಬಂದ್ರಲ್ಲ ಅಂತ,
ಬಯ್ತಾರ್‍ ನಮ್ಗೆ ‘ಒಡ್ಕಂಡ್ ಬಂದ್ರ
ಪೆದ್ ಮುಂಡೇವಾ’ ಅಂತ!

ಪಾಪ, ಭಾವಂಗ್ ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಕೊಡ್ರೊ
ಅಂತಾಳೆ ಅಕ್ಕ
“ಚಾಕ್ಲೇಟ್‌ಗೇಂತ ಜಗಳಾಡಿದ್ರು
ಇಷ್ಟೊತ್ತಿನ್ ತನಕ”;
ಅಕ್ಕ ಚಾಕ್ಲೇಟ್ ಇಸ್ಕಂಡ್ ತಾನೇ
ಭಾವನ್ ಮುಂದ್ಹಿಡಿದು
ತಗೊಳ್ಳಿ ಪಾಪ, ಅಂತಾಳೆ
ನಗ್ತಾ ಕೈಯೆಳೆದು.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...