Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಹೈದರಾಬಾದಿನ ಬಾನು

ಹೈದರಾಬಾದಿನ ಬಾನು

ಹದಿನೆಂಟರ ಬಾನು
ಕನಸುಗಳ ಸರಮಾಲೆ ಹೊತ್ತು
ಹಾರಿ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ
ಹೈದರಾಬಾದಿನಿಂದ ಅರೇಬಿಯಕ್ಕೆ
ಅರಬ್ಬನ ದರ್ಬಾರಿನಲ್ಲಿ
ರಾಣಿಯಹಾಗಿರಬಹುದೆಂದು
ಮೈ ತುಂಬ ವಸ್ತ್ರ ಒಡವೆಗಳು ತೊಟ್ಟು
ಮರ್ಸಿಡಿಸ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ
ಮೆರೆಯಬಹುದೆಂದು
ಕೈಕಾಲಿಗೊಂದೊಂದು
ನೌಕರಿ ಚಾಕರಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು
ನಶ್ಯ ಏರಿಸಬಹುದೆಂದು.

ಕತ್ತಲೆ ಓಡಿಹೋಯಿತು
ನನಸಿನ ಬೆಳಕು ಚುಮು ಚುಮುವಾಗಿ
ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ
ಅಬ್ದುಲ್ ಬಾನುಳನ್ನು ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿದ
ಯೌವನದ ಬಾನು
ಮುದಿ ಅಬ್ದುಲ್‌ನ ತೆಕ್ಕೆ ತುಂಬಿದಳು

ಈಗ ಅಬ್ದುಲ್‌ನ ವಠಾರಿನಲ್ಲಿ
ದಡ್ಡಿಗಳ ಗೊಬ್ಬೆದ್ದಿದೆ
ಗಡ್ಡದ ತುಂಬ ನೊಣಗಳು ಹಾರುತ್ತಿವೆ
ಬಾನೂಳ ಕನಸುಗಳು
ಒಂದೊಂದೇ ನೇಣು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ
ಮಕ್ಕಳ ದೊಡ್ಡಿ ಇಂಬಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಬ್ದುಲ್‌ನ ಮೊದಲ ರಾಣಿ
ಇಜಿಪ್ಷಿಯನ್ ತಾಷಾ
ಲಿಬನಾನಿನ ಹನಿಫಾಳನ್ನು
ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವನು
ಇರಾನಿನ ರಫಿಕಾಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವನು
ಆಗಲೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ
ಕುವೈತಿನ ಶಬಾನಾಳನು

ಬಾನುವಿಗೆ ಈಗ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ
ಕಣ್ಣುತುಂಬ ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣೀರೂ ಇಲ್ಲ,
ಧಗಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಡಿ ಬಿದ್ದು
ದೂರದ ಹೈದರಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ
ಸಲೀಮ್ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿಯುತ್ತ
ಮನೆ ಮುಂದೆ ಗಂಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತ
ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವನು
ಈಗ ಹುಚ್ಚನಾಗಿದ್ದಾನೋ ಏನೋ?
ಚಿಂತಿಸುವ ಬಾನು
ಈಗ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ನೌಕರಳಾಗಿ
ಗುಂಡಿ ತೊಳೆಯುತ್ತ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ.
*****

ಪುಸ್ತಕ: ಗಾಂಜಾ ಡಾಲಿ

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...