ಬಳಿಯ ಗೃಹದಿ ದಿವ್ಯಗಾನ
ಸೂಸಿ, ಮಿಡಿದು ನಾಡಿಯ-
ಗೈದಿತೆಂಥ ಮೋಡಿಯ! ॥ ಪಲ್ಲವಿ ॥
ವಾದದ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಮನ ಸಿಲುಕಿ ಪಟದೊಲಾಗಿರೆ
“ಯಾವುದು ಸರಿ” ಎಂಬ ತೊಡಕಿನೊಳಗೆ ಮನವು ಸಿಲುಕಿರೆ
ಕದಡಿದ ಜಲ ತಿಳಿಯುವವೊಲು ಕತಕ ಬೀಜ ಬೀಳಲು
ಮನದ ವಿವಿಧ ಗೊಂದಲಿಂದ ಸೊನ್ನೆಯೊಂದು ಏಳಲು
ಏಕೊ ಏನೊ ಕತವದೇನೊ ಪದ ಚಲಿಸದೆ ನಿಂದಿತು
ಚರ್ಚೆಯ ತಿಕ್ಕಾಟದುರಿಯದೇಕೊ ಕಾಣೆ ನಂದಿತು
ಕಾದ ನೆಲಕೆ ಮಳೆಯ ತೆರದಿ, ಮನಕೆ ತಂಪ ತಂದಿತು
ಮುಂದಕೆ ಚಲಿಸಿದರು ಬಿಡದೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದಿತು!
ಏನು ಧಾಟಯೇನು ಬಳುಕಿದೇನುರಾಗ ಪಲುಕಿದು!
ದಿಟವು, ನೋಡೆ, ಆ ಬೆಡಗಿ ದನಿಯ ಹೆಣ್ಣ ಥಳಕಿದು!
ತೆರೆತೆರೆಯಾಗೈತರುತಲಿ ಕಿವಿಗೆ ಸೊದೆಯನೆರೆಯುತ
ವಿಧ ವಿಧ ವಿಧ ಭಾವಗಳನು ಬೆಳೆಸುತಿಹಳು ಮೊರೆಯುತ!
ಮರದಿ ಕುಳಿತ ಗಾಳಿ ತಲೆಯ ತೂಗಿದೊಲೆಲೆಯಲುಗಿದೆ!
ಕೆಳಗೆ ನೆಳಲ ಬೆಳಕ ರಾಸನೃತ್ಯ ಬಿಡದೆ ಸಾಗಿದೆ
ಗೀತದ ಮತ್ತೇರಿ ದಾರಿ ಮೈಯ್ಯ ಚಾಚಿ ಬಿದ್ದಿದೆ!
ಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಉಸಿರುಕಟ್ಟುತೊಂದೆ ಸಮನೆ ಓಡಿದೆ!
ದೂರ ದೂರ ತಿಳಿಯದೂರಿನೀ ಅಬಲೆಯೆ ಕೊರಳಿನ
ದನಿಬಾನೊಳು ಚರಿಸುತಿರಲು, ಸಿಲುಕಿ ಯಂತ್ರದುರುಳಿನ
ಒಳಗೆ, ಹಾದು ಬೀಸಿತಹಹ ಎಂಥ ಮಾಯಾಜಾಲವ!-
ಮನೆಯೊಳಿನ್ನು ಬೈಗುಳೆಷ್ಟೊ ಮೀರಿದುದಕೆ ಕಾಲವ!
*****
