ತಿರೆಯೊಳೆಲ್ಲೆಡೆ ಕರಿಯ ಮಸಿಯನು
ನಿಶೆಯ ಭೂತವು ಎರಚಿತು
ತರುಗಳೊಳು ತಮ ತೂಕಡಿಸುತಿರೆ
ಮಿಂಚು ಗಗನವ ಪರಚಿತು.
ಮಿಂಚ ಚಾವಟಿಯೇಟ ತಡೆಯದೆ
ತಮದ ತೇಜಿಯು ಭರದಲಿ
ಓಡಲೆದ್ದಿಹ ಧೂಳ ತೆರದಲಿ
ಮೋಡ ಹಬ್ಬಿದೆ ನಭದಲಿ.
ಬಾನ ಕಳಶವು ಮಿಂಚಿನೇಟಿಗೆ
ಬಿರಿದು ಅಮೃತದ ಕಣಕಣ
ಸೋರುತಿಹವೊಲು ಕಾಂಬುದೆನಗೀ
ನಭದಿ ರಾಜಿಪ ಉಡುಗಣ!
ಇರದು; ನಭದುಪ್ಪರಿಗೆಯೇರುತ
ಬಗ್ಗಿ ತಿರೆಯೆನು ಬೆರಗೊಳು
ನಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಲಿ ಮಿಂಚುತಿರುವುವು
ಅಪ್ಸರಸಿಯರ ಕಂಗಳು!
ದಿಶೆಯು ಬೆಳಗಲು, ನಿಶೆಯು ಬೆದರುತ
ಬಿಳಿಚುಗೊಳ್ಳಲು, ಚಂದ್ರನು
ಉದಿಸುತಿರುಳಿನ ಸೆರೆಯ ಹರಿದನು
ಅದೆಕೊ ತಾರೆಗಳಿಂದ್ರನು!
ಕಸವು ಬೆರೆತರು, ಪುಟಕೆ ಹಾಕಿದ
ಹೊನ್ನಿನುಂಡೆಯ ತೆರದಲಿ
ಕಾಂತಿಗುಂದದೆ ಇರುಳ ಸಂಗದಿ
ಏರುತಿಹನದೊ ಭರದಲಿ!
ಪ್ರಿಯನ ಬರವಿಗೆ ನಾಚಿ ಮರೆಯಹ
ಮುಗ್ಧ ಚಿಲುವೆಯ ತೆರದೊಳು
ಮುಗಿಲ ಸೆರಗೊಳು ಹೊಕ್ಕವೆಷ್ಟೋ
ತಾರೆಗಳು ಬಹು ಭರದೊಳು!
ಇಂತು ವರ್ಧಿಸುತಿರಲು ಎಲ್ಲೆಡೆ
ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ-ನಿಶೆಗಳ ಕೇಳಿಯು
“ಮರುಳೆ ಎಚ್ಚರು” ಎಂದು ನಗುತಲಿ
ಬೀಸಿತಹ ತಂಗಾಳಿಯು!
*****
