Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಸೆರಗು

ಸೆರಗು

ಅದೇ ಮೊದಲನೆಯ ಸಲ
ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು ಮಾಂಗಲ್ಯಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ
ಹುಡುಗಿ-
ಮದುವೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಿಟ್ಟುಹೊರಡುವ
ತಂದೆತಾಯಿಯರ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವಿಗೆ
ಅರಿಯದೇ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ್ದು
ಬಿಕ್ಕುತ್ತ ಸೆರಗಂಚಿನಿಂದ
ಕಣ್ಣೊರಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮದುವಣಗಿತ್ತಿ-

ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮೇಲೆ ಕೈಚಳಕವಾಡಿಸಿ
ಹಾಯ್ ಸುಜಿ, ಬಾಯ್ ಕೃಷ್ಣಕಾಂತ್
ಹೇಳಿ-ಟೈಟ್‌ಪ್ಯಾಂಟ್ ಪಾಕೇಟಿನಿಂದ
ಕಾರ್ ಕೀ ತೆಗೆದು ಓಡಿಸಿ ನಗುವ
ಹುಡುಗಿ-
ಮಸಾಲೆ ಈರುಳ್ಳಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ
ಪಾತ್ರೆತಿಕ್ಕಿ ಬಚ್ಚಲು ತೊಳೆದದ್ದಕ್ಕೆ
ಮಿಕ್ಸರ್ ಸುರುಮಾಡಿ
ತವರು ಮನೆ ನೆನೆದು ಬಿಕ್ಕುತ್ತ
ಸೆರಗಂಚಿನಿಂದ ಕಣ್ಣೊರಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗೃಹಿಣಿ ಪಾತ್ರ-

ಬೆಡ್‌ರೂಂ ಸ್ಟಡೀ ಟೆಬಲ್ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ಶಾರೂಕ್ ಹೃತಿಕರ ಪೋಸ್ಟರಹಚ್ಚಿ
ದುಪಟ್ಟಹಾರಿಸಿ ಕಣ್ಣುಹೊಡೆದು ಮುತ್ತಿಸುವ
ಪರೀಕ್ಷೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ಅಯಸ್ಕ್ರೀಮ್ ತಿನ್ನುವ
ಹುಡುಗಿ-

ಮಗುವಿನ ತಾಯಿಯಾಗಿ
ಮನೆ ತುಂಬ ಫೋಟೋ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡದ್ದು
ವಾಶಿಂಗ್ ಮಶೀನ್‌ಗೆ ಬಟ್ಟೆತುಂಬುತ
ಏಪ್ರನ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪಾತ್ರೆತೊಳೆಯುತ
ಅಳುವ ಮಗುವಿಗೆ ಸೆರಗಂಚಿನಿಂದ
ಕಣ್ಣೀರು ಸುಂಬಳ ಮುಸುರೆಬಾಯಿ ಒರೆಸುವ ಅಮ್ಮ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...