Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಸೆರಗು

ಸೆರಗು

ಅದೇ ಮೊದಲನೆಯ ಸಲ
ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು ಮಾಂಗಲ್ಯಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ
ಹುಡುಗಿ-
ಮದುವೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಿಟ್ಟುಹೊರಡುವ
ತಂದೆತಾಯಿಯರ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವಿಗೆ
ಅರಿಯದೇ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ್ದು
ಬಿಕ್ಕುತ್ತ ಸೆರಗಂಚಿನಿಂದ
ಕಣ್ಣೊರಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮದುವಣಗಿತ್ತಿ-

ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮೇಲೆ ಕೈಚಳಕವಾಡಿಸಿ
ಹಾಯ್ ಸುಜಿ, ಬಾಯ್ ಕೃಷ್ಣಕಾಂತ್
ಹೇಳಿ-ಟೈಟ್‌ಪ್ಯಾಂಟ್ ಪಾಕೇಟಿನಿಂದ
ಕಾರ್ ಕೀ ತೆಗೆದು ಓಡಿಸಿ ನಗುವ
ಹುಡುಗಿ-
ಮಸಾಲೆ ಈರುಳ್ಳಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ
ಪಾತ್ರೆತಿಕ್ಕಿ ಬಚ್ಚಲು ತೊಳೆದದ್ದಕ್ಕೆ
ಮಿಕ್ಸರ್ ಸುರುಮಾಡಿ
ತವರು ಮನೆ ನೆನೆದು ಬಿಕ್ಕುತ್ತ
ಸೆರಗಂಚಿನಿಂದ ಕಣ್ಣೊರಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗೃಹಿಣಿ ಪಾತ್ರ-

ಬೆಡ್‌ರೂಂ ಸ್ಟಡೀ ಟೆಬಲ್ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ಶಾರೂಕ್ ಹೃತಿಕರ ಪೋಸ್ಟರಹಚ್ಚಿ
ದುಪಟ್ಟಹಾರಿಸಿ ಕಣ್ಣುಹೊಡೆದು ಮುತ್ತಿಸುವ
ಪರೀಕ್ಷೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ಅಯಸ್ಕ್ರೀಮ್ ತಿನ್ನುವ
ಹುಡುಗಿ-

ಮಗುವಿನ ತಾಯಿಯಾಗಿ
ಮನೆ ತುಂಬ ಫೋಟೋ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡದ್ದು
ವಾಶಿಂಗ್ ಮಶೀನ್‌ಗೆ ಬಟ್ಟೆತುಂಬುತ
ಏಪ್ರನ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪಾತ್ರೆತೊಳೆಯುತ
ಅಳುವ ಮಗುವಿಗೆ ಸೆರಗಂಚಿನಿಂದ
ಕಣ್ಣೀರು ಸುಂಬಳ ಮುಸುರೆಬಾಯಿ ಒರೆಸುವ ಅಮ್ಮ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...