Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಏನೇ ತಲೆಗೂ ಮೀಸೆಗೂ

ಏನೇ ತಲೆಗೂ ಮೀಸೆಗೂ

ಏನೇ ತಲೆಗೂ ಮೀಸೆಗೂ
ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡರೂ|
ಒಳ ಮನಸ್ಸೇಳುತಿದೆ
ದೇಹಕೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ ಎಂದು!
ಆದರೂ ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ
ನಡೆದಿದೆ ಒಂದೇ ಸಮನೆ
ಒಪ್ಪದ ಮನಸನು
ಒಪ್ಪಿಸುವ ಕಾರ್‍ಯವಿಂದು ||

ಯಾಕೋ ಎಲ್ಲಾ ಟೀನೇಜು
ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರಿಂದ
ಅಂಕಲ್ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು
ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನವರಂತೆ
ನನಗೂ ಮುಜುಗರವಾಗುತ್ತದೆ|
ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ
ಯ್ಯಂಗಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ
ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ತುಸು ಆಸೆಗೆ
ರಂಗು ತುಂಬುತಲಿದೆ|
ಅವಳಿಗೇ ಚೆನ್ನಾಗಿಗೊತ್ತು
ಈಗ ನನ್ನ ಏಜು ಎಷ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂದು||

ಇರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟುದಿವಸ
ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ|
ಬಿ. ಪಿ, ಶ್ಯುಗರು ಬಂದಮೇಲೂ
ನಾನು ನವತರುಣನಂತೆ
ಕಾಣುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ? |
ದೂರ ದೃಷ್ಟಿ, ಸಮೀಪ ದೃಷ್ಟಿ
ಎರಡು ಹೋಗಿ,
ಮುಖದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಬೈಪೋಕಲ್
ಕನ್ನಡಕ ತುಂಬಿದ ಮೇಲು…
ನಾನು ಯುವರಾಜನಂತೆ ಕಾಣಲು
ಸಾಧ್ಯಾ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆಯೇ? ||

ಏನೂ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದ ನನಗೆ
ಈ ಕೆಲಸ ನಾಜೂಕೆನಿಸಿದೆ|
ನನಗೂ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ
ಏನೋ ಹೊಸಾ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬಂದಂತಿದೆ|
ಒಂದು ರೀತಿ ಕಿತ್ತುಹೋದ ಹಳೆಯ ರಸ್ತೆಗೆ
ಡಾಂಬರೀಕರಣವಾದಂತಿದೆ ||
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...