Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಏನ್‍ಚಂದ ಏನ್‍ಚಂದ ನಮ್ಮೂರ ಕಾಲೇಜು

ಏನ್‍ಚಂದ ಏನ್‍ಚಂದ ನಮ್ಮೂರ ಕಾಲೇಜು

ಏನ್ಚಂದ ಏನ್ಚಂದ ನಮ್ಮೂರ ಕಾಲೇಜು
ಹನುಮಂತ ದೇವ್ರಾಂಗ ಮುದ್ದು ಯವ್ವಾ
ಹುಡುಗೋರು ಮುದುಮುದ್ದ ಹುಡಿಗೇರು ಸುದಸುದ್ದ
ಕಲಸೋರು ಕಲಸಕ್ರಿ ಕಣ್ಣಿಯವ್ವಾ ||೧||

ಲೈಬ್ರೀಯ ಪುಸ್ತೋಕು ಲೈಬ್ರ್ಯಾಗ ಕುಂತಾವ
ಕುಂತಾರ ಹುಡುಗೋರು ಗೇಟಿನ್ಯಾಗ
ಥೇಟ್ ಥೇಟ ಕಾಮಣ್ರು ಒಳಗೆಲ್ಲಾ ಜೋಗಣ್ರು
ತಲಿಯಂದ್ರ ಸಿಗರೇಟು ಪ್ಯಾಕುಯವ್ವ ||೨||

ಕ್ಲಾಸೀಗೆ ಚಕ್ಕರು ಕ್ಲಬ್ಬೀಗೆ ಹಾಜರು
ನನಕಂಡು ಕ್ಯಾಕೀಯ ಹಾಕ್ಯಾರವ್ವಾ
ಏ ಹುಡಿಗಿ ಅಂತಾರ ನನವಯು ನಲವಯ್ಸು
ಹರೆಯದ ಹುಡಿಗೇರ್‍ಗೆ ಹ್ಯಾಂಗೇಯವ್ವಾ ||೩||

ಕಲಸೋರು ಮಾಜಾಣ್ರು ಮಿಂಚಕ್ಕಿ ಕಾಜಾಣ್ರು
ಸಂಜೀಕ ಇಸಪೇಟು ಆಡ್ಯಾರವ್ವಾ
ಹಿಂಗಾದ್ರ ಹೆಂಗವ್ವ ನನಮಕ್ಳ ಗತಿಯವ್ವ
ನನಗೂನು ಡಾರ್‍ಲಿಂಗು ಅಂತಾರವ್ವಾ ||೪||

ನಮ್ಮೋಣಿ ಕಲ್ಲವ್ವ ಕಾಲೇಜು ಕಲಿತಾಳ
ಮಂಗ್ಯಾನ ಚಡ್ಡೀಯ ಹಾಕ್ಯಾಳವ್ವ
ಸೋಗ್ಲಾಡಿ ಸುಬ್ಬವ್ವ ತಲಿಯಾಗ ಸೆಗಣೆವ್ವ
ಓದಂದ್ರ ಕುಂಡೀಯ ತಿರುವ್ಯಾಳವ್ವ ||೫||
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...