Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಪ್ರೀತಿಸುವ

ಪ್ರೀತಿಸುವ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮರಗಳನ್ನು
ಅವು ಒಂಟಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆ
ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯ ಜತೆಯಷ್ಟೆ
ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು
ಅವು ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತವೆ
ಚಳಿಗಾಲದ ಮಂಜಿಗೆ ಹೊದ್ದು
ಮಲಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ನದಿಗಳನ್ನು
ಅವು ತು೦ಬಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ
ಕಬ್ಬಿನ ತೋಟಗಳನ್ನು
ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು
ಅವು ಆಳವಾಗಿರುತ್ತವೆ
ಎಂಥ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯನ್ನೂ
ತಾಳಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮೋಡಗಳನ್ನು
ಅವು ದಟ್ಟವಾಗಿರುತ್ತವೆ
ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ನೀರಗುಳ್ಳೆ
ಎಬ್ಬಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು
ಆವು ಅಚಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ
ಯಾರೂ ಕೆತ್ತಿರದ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು
ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹೂವುಗಳನ್ನು
ಅವು ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ
ನೋಡಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ
ಬಾಡಿಹೋಗಿರುತ್ತವೆ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು
ಅವು ಚಿಕ್ಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ
ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿ
ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...