Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಹಸಿರಕ್ತದ ಬಿಸಿಮಾಂಸ

ಹಸಿರಕ್ತದ ಬಿಸಿಮಾಂಸ

ಕನಸು ಕಾಣದ, ನಾಚಿ ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳವ
ಹಸಿರಕ್ತದ ಬಿಸಿಮಾಂಸದ
ಬೆಡಗಿಯೆರು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ
ಆರೆಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಗುತ್ತಾರೆ ಮುದಿಗಳೂ
ಹೊರಳಿ ನೋಡುವಂತೆ
ಹದ್ದುಗಳು ಎರಗುತ್ತವೆ ಮುಗಿಬೀಳುತ್ತವೆ
ಕಾಮದ ಹಸಿವಿಗಾಗಿ
ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕ ಏಷಿಯಾದ
ಮುಸುರೆ ತೊಟ್ಟಿಗೆ
ಭಿಕ್ಷುಕರು ಮುಗಿಬಿದ್ದಂತೆ
ಅಲ್ಲಿಮುಸುರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ
ಹೆಕ್ಕುತ್ತವೆ ಅವೇ ರಕ್ತ ಕಣಗಳ
ಹೊತ್ತ ಜೀವಿಗಳು
ಹಸಿರಕ್ತ ಕಹಿಯಾದರೂ
ಇರಲಿ ಸಿಹಿಯಾದರೂ ಇರಲಿ
ದೇಹ ಹಿಂಜರಿದರೂ ಬಿರಿದ
ಎದೆ ತೊಡೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಡದೇ
ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಕ್ಕಿ ತಿನ್ನಲು
ಹದ್ದುಗಳು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ
ಬಿಸಿ ಮಾಂಸದ ದೇಹದಲ್ಲಿ
ತಾಯಿ ಅಕ್ಕ ಹೆಂಡತಿ ಕಾಣದೇ
ಅದೇ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ
ಮುಳುಗುತ್ತ ತೆಕ್ಕೆಯೊಳಗೆ ನಲಗಿಸುತ್ತ
ಸರಿಯುತ್ತವೆ
ಜಾರಿಬಿದ್ದ ಬೆಡಗಿಯರಿಗೆ ಅಳುವಿಲ್ಲ
ಏಳುತ್ತಾರೆ
ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಬೆತ್ತಲಾಗುತ್ತ
ನೇಸರಿಳಿಯುವುದು ಕಾಯುತ್ತ
ರಸಿಕರಿಗೆ ರಂಗೇರಿಸಲು
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣಗಳ ದೀಪಗಳಡಿ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
(ಪ್ಯಾರಿಸ್ಲಿನ Red light area)
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...