Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಮುಖವಾಡಗಳು

ಮುಖವಾಡಗಳು

ನನ್ನ ಹೊರಗಿನ ಜೀವಿತದಲ್ಲಿ
ಹೆರರ ಮುಖವಾಡಗಳ ನೆರಳು
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಜೀವಿತದಲ್ಲಿ
ನನ್ನದೇ ಮುಖವಾಡಗಳ ನೆರಳು.

ಸೋಮವಾರಕ್ಕೆ ಬೂದು ಮುಖವಾಡ
ಶನಿವಾರಕ್ಕೆ ಕಪ್ಪು ಮುಖವಾಡ
ಆದಿತ್ಯವಾರವೋ ರಂಗು ರಂಗಿನ ಮುಖವಾಡ
ಬನ್ನಿ ನಿಮ್ಮ ಮುಖಕ್ಕೂ ಬೇಕು
ಒಂದು ಆವರಣ
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗಾಗಲ್ಸ್
ಕೈಗೆ ಗ್ಲೌಸು
ಕೆನ್ನೆಗೆ ತಿಳಿಯಾದ ಪೌಡರು
ಬೇರೆ ಬೇರೇ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ
ಬೇರೆ ಬೇರೇ ಬಣ್ಣದ್ದು
ಕೊಳ್ಳಿರಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಮುಗುಳುನಗೆ
ಕೊಳ್ಳಿರಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರೇಮದೃಷ್ಟಿ
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮರಿಗಾಗಿ
ಕೊಳ್ಳಿರಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಅನುಕಂಪನೆಯ ತುಟಿ
ನಿಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳಿಗಾಗಿ
ಅವರ ಜನನಕ್ಕಾಗಿ
ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ
ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸತಯ್ಯ
ವಿಲಾಯಿತಿಯಿಂದ ತರಿಸಿದ್ದು
ನಿಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿ
ಇಲ್ಲಿವೆ ದುಬಾರಿ ಅದ್ದೂರಿ :
ಈವ್ ನಿಂಗ್ ಇನ್ ಪ್ಯಾರಿಸ್
ಇದು ಮಿಯಾಮಿ
ಇದು ಹವಾಯಿ
ಇದು ಮನಿಲಾ
ಇದು ವಿಶ್ವಸುಂದರಿಯರಿಗೆ
ಕೊಳ್ಳಿರಿ ಒಂದು ಡಜನು
ಆಗುತ್ತದೆ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ
ಮುಖವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ
ಇದ್ದರೂ ಕಾಣಿಸಲಾರದವರಿಗೆ
ಬೇಕಲ್ಲ ಮುಖಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕಾಚ
ರಂಗು ರಂಗಿನ ಕೌಪೀನ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...