Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಬುಡ್‌ವಿನ್

ಬುಡ್‌ವಿನ್

ದಿನಗಳು ಉರಿಬಿಸಿಲಿನ
ಸ್ನಿಗ್ಧದಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗುವುವು
ಕನಸುಗಳು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ
ಸ್ನಿಗ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಳೆದುಕೊಂಡೂ ಬಿಡುತ್ತವೆ.
ಚುರು ಚುರುಗುಡುವ ರಸ್ತೆಯ
ಡಾಂಬರೂ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಸರೆಯುತ್ತದೆ.
ಬಿರಿದ ನೆಲ ಮಳೆಗೆ ಹಪಹಪಿಸಿ
ಬಿಸಿಲಿನ ಬೆವರಿಗೆ
ಸಂತೃಪ್ತಿ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಕವಿಯುವುದಿಲ್ಲ ದಟ್ಟ ಮೋಡಗಳು
ತೊಟ್ಟು ಹನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ ಗಿಡಬಳ್ಳಿಗಳು
ಬಿದ್ದಿವೆ ಉಸಿರಾಟವಿಲ್ಲದ ಬೆಟ್ಟಕಂದರಗಳು
ಉರಿಬಿಸಿಲಿನಡಿ
ಸುಡುವ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ
ಬಿಸಿಲ್ಗುದುರೆಯದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲು ಅಲೆ ಅಲೆದಾಡಿದ
ಅಲೆಮಾರಿಗಳು (ನೊಮ್ಯಾಡ್ಸ್) ಸೋಮಾರಿಗಳು.
ಒಂಟೆಗಳೂ ಸುಸ್ತು ಹೊಡೆದಿವೆ
ಹನಿ ಹನಿ ನೀರಿಗೆ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ
ಓಯಾಸಿಸ್ ದಂಡೆಗುಂಟ
ಬೀಡುಬಿಟ್ಟ ಬುಡ್‌ವಿನ್‌ಗಳ
ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುವಿಲ್ಲ
ಹೆಕ್ಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗದಷ್ಟೂ
ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೂಳುತ್ತವೆ
ಮಾತುಗಳು ಮೌನವಾಗುತ್ತವೆ
ಬತ್ತಿದ ಬೆವರಿದ ಮುಖಗಳಿಗೆ
ತೂರುವ ಬಿಸಿಗಾಳಿಯೇ
ನೆಮ್ಮದಿ ಉಸಿರಾಟ
ಛಿದ್ರಿಸಿದ ಉಸುಕಿಗೆ ಹಟ
ಸ್ನಿಗ್ಧತೆಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟ
*****

ಪುಸ್ತಕ: ಗಾಂಜಾ ಡಾಲಿ

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...