Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಅರೇಬಿಯಾ

ಅರೇಬಿಯಾ

ಮೈ ಸುಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಬೆಟ್ಟಗಳು
ಬೆತ್ತಲೆ ಮರುಭೂಮಿ
ಚಿಂದಿಯಾಗಿ ಚುಚ್ಚುವ, ಕಚ್ಚುವ ಕ್ಯಾಕ್ಟಸ್
ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ಹವಳಗಳ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ
ಕನಸು ತಣಿಸುವ ಇಂಧನ.
ಓಯೊಸಿಸ್ ನೀರಿಗಾಗಿ ಹಲುಬಿ
ಇಂಧನವನ್ನೇ ಹರಯಿಸಿಕೊಂಡ ಒಂಟೆಗಳು
ಆಗೀಗಲಷ್ಟೇ ಮುಗುಳು ನಗುವ ಮಳೆ
ಧಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಮರುಭೂಮಿ
ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ್ಗುದುರೆಗಳು –

ಸೌಂದರ್ಯವೆಲ್ಲಸೂರೆಗೊಂಡ
ಸುಂದರಿಯರ ಗಜಗಮನೆಯರ ಬುರ್ಕಾ
ಉಸಿರೊಳಗೇ ಬೆರೆತ ನಮಾಜು
ಮಸಾಲೆ ಕಾಫಿ; ಸಾಮೂಹಿಕ ಹುಕ್ಕಾ
ಪ್ರಾತಃಸ್ಮರಣೀಯರಿಲ್ಲದೇ ಸಿಡಿದೆದ್ದ ಉರಿಬಿಸಿಲು
ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜಗಳ  ಚಿತ್ರ

ದುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೇರುವ
ನಗೆ ಇಂಧನ
ಸಮಾರಂಭಗಳ ಅಭಿಲಾಷೆ
ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕೆಲಿಗ್ರಾಫಿ
ಸರಕು ಸರಂಜಾಮಿನ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಹಡಗುಗಳು –

ಇಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗಾಳಿ ಪಟೋತ್ಸವ
ಬಾಸ್ಕಿ ರಾಬಿನ್ಸ್ ಆಯಸ್ಕ್ರೀಮ ಕಾತುರ
ನಿರಾಯಾಸ ನಿರಾತಂಕ ಹಣಗಳಿಕೆ

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸುಣ್ಣ ಬಣ್ಣಗಳ ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲ
ಮಿಸುಕಿದರೆ ಗಲ್ಲುಗಳುಂಟು
ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳು ಚಿಗುರುವಿಕೆಗೆ
ಸಮಶೀತೋಷ್ಣವಿಲ್ಲ
ಹೃದಯ ಕಮರುವಾಗ
ಕನಸುಗಳು ಕನವರಿಸುತ್ತವೆ; ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ

(ಸೌದಿ‌ಅರೇಬಿಯಾದ ಒಂದು ಒಳನೋಟ)
*****

ಪುಸ್ತಕ: ಗಾಂಜಾ ಡಾಲಿ

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗದೆ ನಾಲ್ಕಾರು ವರುಷಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಮೇ ತಿಂಗಳ ಬೆವರನ್ನು ತೋಟದ ಅಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ತೊಳೆದು ತಂಪಾಗಿ ಒಂದು ಮಾಸ ಕಳೆದು ಬರುವ ಎಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಮರುದಿನವೇ ತಂಗಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವದು ನನ್ನ ಪದ್ಧತಿ. ನಮ್ಮ ಕೇರಿಯ ಎದುರಿನ ಗುಡ್ಡೆಯನ್ನು ಹತ್...

ಕಾಲ ಹನ್ನೆರಡನೆ ಶತಮಾನ. ದೇಶ ಜಪಾನ್. ಅರಸನ ಹೆಸರು ಅಂತೋಕು. ವಯಸ್ಸು ಕೇವಲ ಏಳು ಸಂವತ್ಸರಗಳು. ಅಂತೋಕು ಹೈಕೆ ಎಂಬ ಸಾಮುರಾಯ ದಳದ ನಾಮ ಮಾತ್ರ ಮುಂದಾಳುವಾಗಿದ್ದು ನಿಜವಾದ ಅಧಿಕಾರ ಇವನ ಅಜ್ಜಮ್ಮನ ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅಜ್ಜಮ್ಮನ ಹೆಸರು ನೀ ಎಂದು. ನೀಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಗುರುತರವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು...

ಶೇಖರನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ದಿನಗಳ ‘ವಾರ’ ಕಡಿಮೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹುಟ್ಟುವಂತೆ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮಾನ್ ಪದ್ಮನಾಭ ಹೆಬ್ಬಾರರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ನಾಲ್ಕಾರು ಸಲ ಯೋಚಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅವರು ಭಿಕ್ಷುಕರನ್ನೂ, ವರ್ಗಣಿ ಕೇಳುವವರನ್ನೂ ವಾರದ ಮಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಅಂಗಳಕ್ಕೂ ಬರಗೊ...

ಸರ್‍ಕಸ್ಸು ಮುಗಿದರೂ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಎಲ್ಲಾ ಎದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಎರಡನೇ ಷೋ ಆರಂಭವಾಗಲು ಕೆಲವೇ ಸಮಯ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಸರ್‍ಕಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಓಡಿ ಬಂದು ಎರಡು ಬಾರಿ ಲಾಗಾ ಹಾಕಿ ಇವನ ಮುಂದೆಯೇ ನಿಂತಂತಾಯಿತು. ಆಕೆಯ...

“ಸುಭದ್ರೆ, ನೀನು ಎಂದು….” ದೈನ್ಯವಾಣಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಕೊಂಡ ಶ್ರೀಧರ. “ತಡೆ ಶ್ರೀಧರ. ಹ್ಞ. ಹತ್ತಿರ ಬರಬೇಡ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಮುಹೂರ್ತ ಬರಬೇಕು; ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ತಡೆ. ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದೆ: ನಾನು ನಿನ್ನವಳೆಂದು, ನಂಬಿಕೊ.” “ಎಷ್ಟು ದಿನ ಈ ನ...

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...