ಕವನ ಕಾಮಿನಿ

ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆದೆಯೆಂದು ಲಜ್ಜೆ-
ಯೇನು ಕವನ ಕಾಮಿನಿ?
ಮೊಗವ ತೋರದೆನಗೆ ನೀನು
ಕವಿಸುತಿರುವೆ ಯಾಮಿನಿ

ಮೊದಲು ತೊದಲುನುಡಿಯೊಳಾದ-
ರೇನು ಭಾವವೆರೆದೆ ನೀ
ಸಹಜ ಕಲ್ಪನಾ ವಿಲಾಸ
ಹಾಸವಿತ್ತು ಪಡಿದನಿ

ಆದರೀಗ ನಿನ್ನ ಸುಳಿವು
ವಿರಳವಿರುವುದೀಕಡೆ
ನೆಲಸಲೆಂದು ನನ್ನ ಮನದೊ-
ಳಿಲ್ಲವೇನು ನಿನಗೆಡೆ?

ಎಲೆಯ ಮರೆಯ ಕಾಯಿಯಂತೆ,
ತಳಿರ ಮರೆಯ ಮಲರವೋಲ್
ಮುಗಿಲ ಮರೆಯ ತಿಂಗಳಂತೆ,
ನೀರ ಮರೆಯ ಮೀನವೊಲ್‌-

ತೋರಿಯಡಗಿ, ಕಂಡು ಹುದುಗಿ,
ಕಣ್ಣುಕಟ್ಟನೆಸಗುವೆ
ಕಾರ ಹೊನಲಿನಂತೆ ದಡವ
ಮೀರಿ ಹರಿವುದಿಲ್ಲವೆ?

ನಿನ್ನ ಬಳೆಗಳೆಲುಗುದನಿಯು
ಕಾಲ ಗೆಜ್ಜೆಯಿಂಚರ
ಈಗತೇಳದಿರಲು ಹೇತು-
ವೇನು ಹಿಂದಿನಾ ತೆರ?

ತಿಳಿಯಿತೊಂದು ಬಾರಿ ನಗುವ
ಜೊನ್ನ ಹಾಲ ಹುಣ್ಣಿಮೆ
ತಿರುಗಿ ಬರುವುದೊಂದು ಸಾರಿ
ಕಪ್ಪು ಸುರಿವ ಕಾಳಿಮೆ.

ಇಳಿತ- ಭರತ ಸರಿ ಸಮಾನ
ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮವಲ್ಲವೇ?
ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲಳಿದ ಮೇಲೆ
ತೆರೆಯಲೀಗ ಬೆಳಕೆವೆ

ನಕ್ಕು ನಲಿದ ಮುಗ್ಧ ಬಾಲೆ-
ಯೇಕೆ ನಿದ್ದೆಯಿದ್ದೆಯೊ?
ಇದ್ದರೇನು?- ಸದ್ಯ ನೀನು
ಎದ್ದು ಸಿದ್ಧಳಾಗೆಯೊ?

ಎಳಮೆ ದಾಟಿ, ಹಿರಿಮೆಯಾಂತು,
ನೋಟ ಮಿಂಚ ಹರಹು ನೀ
ಒಲಿದು ನಲಿದು ನಕ್ಕು ನಗಿಸಿ
ಬಾರೆ ಕವನ ಕಾಮನಿ!

ಕುಣಿದು ಮಣಿದು, ಮಾಲಿ ತೇಲಿ,
ಹಾರಿ ತೂರಿಯೇರಿ ಬಾ
ಹೊಳೆದು ಬಳೆದು, ಚೆಲುವು ಚೆಲ್ಲಿ,
ಉಕ್ಕಿ ಸೊಕ್ಕಿ ಮಿಕ್ಕಿ ಬಾ

ರಸವಿಶುದ್ಧೆ, ರೀತಿಪೂತೆ,
ಗುಣ ನಿಭೂಷಿತಾಂಗಿಯೆ!
ಧ್ವನ್ಯಲಂಕಾರಯುಕ್ತೆ
ಭಾವ-ವೃತ್ತಿ ಸಂಗಿಯೆ!

ಕಲ್ಪನಾ ಕುರಂಗವೇರಿ,
ಹಾರಿ ಬಾರೆ ಸುಂದರಿ!
ಶುಭ್ರ ಚಂದ್ರಿಕಾ ವಿಲಾಸ
ಲಾಸ್ಯ ಗೈ, ರಸೋದರಿ !

ಸರಸ ಮಧುರ ಸುಧೆಯ ಸ್ನಿಗ್ಧ
ಚು೦ಬನವನು ಬಿಂಬಿಸು
ಸಾಂದ್ರ ಪುಲಕವಾಗಿಸುತ್ತ,
ಸಗ್ಗ ಸೊಗವನೂಡಿಸು
*****
೧೯೪೨