Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಪುಣ್ಯ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ

ಪುಣ್ಯ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ

ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದು ಸರಣಿ ಸ್ಫೋಟ
ಜನಸಂದಣಿ, ಸಂತೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ
ಉಗ್ರನೊ, ವ್ಯಾಗ್ರನೊ ಕಾಣದ ಕೈ
ಅನ್ಯ ಧರ್ಮ ಸಹಿಸದ ಸಿನಿಕ
ದ್ವೇಷ ರಾಜಕೀಯದ ಕೈಗೊಂಬೆ
ಕೊಲ್ಲುತ್ತ ಅಮಾಯಕರ
ನೆರೆಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿಯಿಡುವವನ
ಮನೆ ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಸುರಕ್ಷಿತ?
ಆ ಮನೆಯ ಬೆಂಕಿ ತಗುಲಿದಾಗ
ಉಳಿಸಲು ಯಾರೂ ಉಳಿಯುವರು
ಈ ಪುಣ್ಯ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ.

ಓಟು ಸಿಕ್ಕಾವು ಅವರಿಗಿಷ್ಟು ಇವರಿಗಿಷ್ಟು.
ಭೂತ ಪ್ರೇತಗಳದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಿಲ್ಲಿ
ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲಿ ಅರೆಬೆಂದ ಶವಯಾತ್ರೆ
ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿದೆ ಆಕ್ರಂದನ
ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲಿ ನಾನು ಮಾನವನ?
ಮನುಕುಲದ ಶತ್ರು ನೀನು.

ನೆಮ್ಮದಿಯ ಸಾವು ನಿನಗೂ ದಕ್ಕದು
ರಾಜಕೀಯದ ಬೆಂಕಿಯಿದೆ ಅಲ್ಲಿ
ನಾಳೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ತಗಲುತ್ತದೆ
ಸುಂದರ ಕನಸುಗಳ ಭಸ್ಮ ಹೊತ್ತು
ಸುಭದ್ರ ತಾಣ ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವೆ?
ಧರೆಯೇ ಹತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ
ಬದುಕು ಎಲ್ಲಿ ಅರಸುವೆ?

ಜೀವ ಹೆಕ್ಕುವ ರಕ್ಕಸ
ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಸಾಯುವಾಗ
ಮನುಷ್ಯ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾನೆ
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೇ
ಜೀವರಾಶಿ ಸಂಚಲಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿನಾಶದಂಚಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ
ಜೀವಕೋಶಗಳು ಮತ್ತೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತವೆ.
ಕೊಲ್ಲುವ ಕೈ ಕೆಲವಾದರೆ
ಬದುಕಿಸುವ ಕೈಗಳು ಸಾವಿರಾರು.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

“ಏನೇ ಗೌರಿ ಯಾವಾಗ ಬಂದೆ ಗಂಡನ ಮನ್ಯಾಗೆಲ್ಲಾ ಘನಾಗಿದ್ದಾರೇನೆ?” ಎಂದು ಕಂಕುಳಲ್ಲೊಂದು, ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ವಾರಗಿತ್ತಿಯರು ಕೇಳುವವರೇ. “ವೂ ಕಣೇ, ವೂ ಕಣಕ್ಕ, ನೀವೆಲ್ಲಾ ಘನಾಗಿದೀರೇ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಉತ್ತರಕ್ಕೂ ಕಾಯದೆ ಮನೆ ಸೇರಿದಳು. ಗ...

ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕದು. ಇರುವುದೆಲ್ಲಾ ನೂರು ಮನೆಗಳು. ಸುಮಾರು ಆರುನೂರು ಪ್ರಜಾಸಂಖ್ಯೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಗ್ರಾಮವೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಪಟೇಲ ಒಳ್ಳೆಯವನೆಂದೇ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ, ಒಂದು ಅ...

ಒಂದೇ ರೂಮಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವನನ್ನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅವನಿಗದೊಂದು ರೂಮು. ಊಟತಿಂಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಹೋಟೆಲ್ಲು. ನಾನು ಸಂಜೆ ಏಳಕ್ಕೆ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದರೆ ಅವನು ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಹೊರಟರೆ ನಾನು ಒಂದ...

ಚಾಮುಂಡಿ, ದುರ್ಗಿ, ಕಾಳಿ, ಶಂಕರಿ, ಮಾರಿ ಮೊದಲಾದ ದೇವಿಗಳಿಗೂ : ಆಂಜನೇಯ, ವಲ್ಲಭರಾಯ, ನರಸಿಂಹ ಮೊದಲಾದ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲೊಂದು ಶಂಕರಿ ದೇವಾಲಯ ಬಹುಕಾಲದಿಂದಲೂ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದವರು ಯಾರೆಂಬುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಶನಿವಾರ ಅಭಿಷೇಕ, ಶುಕ್ರ...

ರಾಜ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೆ? ಇಲ್ಲ? ಆತ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ, ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತ. ಅವನಿಗೂ ಕತೆ ಬರೆಯುವ ಹುಚ್ಚಿದೆ. ಆದರೆ ಬರೆದು ಸಂಪಾದಿಸಿ ಬದುಕುವ ಹಟವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದೇ, ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಪಾದನೆ ಇರುವ ಬೇರೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ! ರಾಜ ಬರೆದಿರುವ ಒಂದು ಕಥೆ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ. ಓದಿ ನೋಡುತ್ತೀರಾ? ನಿಮ...

ಅಂದು ನಾನು, ನಮ್ಮ ತಾತ, ನನ್ನ ತಂಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಣದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಸುಗ್ಗಿಯ ಕಾಲವಾದ್ದರಿಂದ ರೈತರು ಮತ್ತು ಆಳುಗಳು ಕಣದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ತಾತನು ಆ ಮಾತು ಈ ಮಾತು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆತನ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸಗಾರರ ಮೇಲೆಯೇ ಇರುತ್...