Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಸ್ವಾತಿಯ ಮಳೆ

ಸ್ವಾತಿಯ ಮಳೆ

ಸ್ವಾತಿಯ ಮಳೆ ಹನಿ
ಹನಿಯಾಗಿ ನಾನು|
ಮುತ್ತಾಗಬಯಸುವೆನು
ನಿನ್ನೆದೆಯ ಪ್ರೀತಿಕಡಲಾಳದಲ್ಲಿ|
ಹ್ಞೂ ಅನ್ನು ಉಹ್ಞೂ ಅನ್ನು
ನಾ ಬಂದಿರುವುದೆ ನಿನಗಾಗಿ
ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲು
ತೆರೆಯುವುದೆ ನನಗಾಗಿ||

ಅದೆಷ್ಟೋ ದಿನ ಕಾದಿರುವೆ ನಿನಗಾಗಿ
ಈ ಶುಭ ಮಹೂರ್ತಕ್ಕಾಗಿ|
ಬಂದಿದೆ ಶುಭಘಳಿಗೆ
ನಿನ್ನೊಲವಲಿ ಕರಗಿ ನೀರಾಗಿ
ಇಳೆಯಾಗಿ ಇಳಿಯುತಿರುವೆ|
ನೀನಿರುವೆ ನನ್ನೊಳಗೆ
ಬಂದು ಸೇರುವೆನು ನಿನ್ನೊಳಗೆ||

ಚಂದ್ರಮಗೆ ಚಕೋರಿ ಕಾಯುವಂತೆ
ಮುಂಗಾರಿಗೆ ಮಯೂರ ಹಾತೊರೆಯುವಂತೆ|
ಕಾದು ಕಂಪಿಸುತಿರುವೆ ನಾ ನಿನಗೆ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೇಮ ಸಮಾಗಮಕೆ|
ಅದು ಆಗಲಿಂದೇ ಎಂದು ಕೈ ಚಾಚಿ
ಅಭಿಮುಖಳಾಗೆನ್ನ ಅಭಿಸಾರಿಕೆ||

ಉದಯಿಸಲಿ ಪ್ರೇಮ ಯುಗ
ಮೇಳೈಸಲಿ ಹೊಸರಾಗ ಸಂಯೋಗ|
ನಾಂದಿ ಹಾಡಲಿ ನವಯುಗ
ಆತ್ಮ ಸಮ್ಮಿಲನ ಮಾಡೋಣ, ಈ
ಜನ್ಮ ಸದುಪಯೋಗ ಪಡೆಯೋಣ||
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...