Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಹತಭಾಗಿನಿ

ಹತಭಾಗಿನಿ

ಪಡ್ಡೆ ಕರುವಂತೆ
ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ತಿಂದು, ತಿರುಗಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೆನೆಗೆ
ಮದುವೆಯೆಂಬ ಮೂಗುದಾಣ ಬಿಗಿದು
ಸಂಸಾರ ದಾರಂಭಕ್ಕಿಳಿಸಿದರು.

ಮುಂದರಿಯದ ನನಗೆ
ಮದುವೆ ಯಾತನೆ ಯಾಯಿತು
ಗಿಳಿಬಾಳು ಕರಗಿ ಹೋಯಿತು
ಮೈ ಮನಸೆಲ್ಲಾ ಜರ್ಜರಿತವಾಯಿತು.

ಪರಿಸರ
ರೂಪಾಂತರ ಹೊಂದಿತು-
ಸಲಿಗೆ ಸತ್ತು, ಸೊಲ್ಲು ಹಿಂಗಿ
ಪರಕೀಯತೆ ಕಾಡಿ
ಬಾಳು ಅಣಕವಾಗಿ ಹೋಯಿತು.

ಆದರೆ, ಪೋಷಣೆ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಲಿ
ಮನಸ್ಸು ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಳಲೂ ಬಿಡದೀ ಜನ
ಜೀವನವ ಕಾಡು ಮಾಡಿದರು.

ನೀನೇನೆ ಮಾಡು, ಹೇಗೆ ಮಾಡು
ಹುಡುಕುವರು ಹುಳುಕು
ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು ಮೂದಲಿಕೆ, ಏಟು
ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ ಈ ಪಡಿಪಾಟು
ನನ್ನ ಶತ್ರುವಿಗೂ ಕೂಡ.

“ಕೊಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ಕುಲಕ್ಕೆ ಹೊರಗೆ
ಕಷ್ಟ ಕೊಟ್ಟರೂ ಅವರೇ ಸುಖಕೊಟ್ಟರೂ ಅವರೇ”
ಎಂಬ ಹಿರಿಯರು

ಸಾಕಿ ಹಗೆ ತೀರಿಸಿ ಕೊಂಡರು

ಸಹಿಸಿ, ಸಹಿಸಿ ಸಾಕಾಗಿ
ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಇವರು ಹಾಗೇನೆ ಅಂದೆ!
ಬಜಾರಿ ಎನ್ನುವರು, ಬೀದಿಗಿಳಿಯುವರು

ಎರಡೂ ಕಾಣದ ಜನ
ಯಾರದಾದರೂ ಸಿಕ್ಕೀತಾ ಅಂತ ಕಾಯೋಜನ
ನಮ್ಮ ಹಾಗೇ ಅಲ್ಲವೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅನ್ನದೆ
ಚೆಂದ ಚೆಂದವಾಗಿ ಆಡಿಕೊಳ್ಳ ತೊಡಗುವರು
ಗಾಯಕ್ಕೆ ಉಪ್ಪು ಸವರುವರು

ರೋಸಿಹೋಗಿ
ಎದೆ ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು
ಈ ಬಾಳು ಸಾಕು ಬಳ ಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಾಕೆಂದು
ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಗಿಡ ಗಂಟೆಗೆ ತೆಲೆ ಕೊಟ್ಟರೆ
‘ಬಾಳಲಾರದವಳ ಸುದ್ದಿ ಏನು ಬಿಡಿರಿ’ ಎನ್ನುವರು
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಸರಲಾಕ್ಷ ಹುಲಿಮೀಸೆಯು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರಲಾರಂಭಿಸಿದಂದಿನಿಂದ ತಾನು ತೊಂದರೆಗೊಂಡು ಬೇಸತ್ತು ಹೋಗಿರುವೆನೆಂದು ವಸತಿಗೃಹದ ಸ್ವಾಮಿನಿಯಾದ ಲೀಲಾಬಾಯಿಯು ದೂರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. “ಕೆಟ್ಟ ಮೋರೆಯವರೂ ಅಸಭ್ಯರೂ ಸುಟ್ಟಮನೆಯವರೂ ಸುಡದ ಮನೆಯವರೂ ತೆರವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ...

ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಕಪ್ಪಾದ ಡಬ್ಬಿಗಳನ್ನು, ಉಳಿದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ತೊಳೆಯಲು ಆ ಮಣ್ಣಿನ ಮಾಡು ಹಂಚಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ತೆಂಗಿನಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಅಗಲ ಹಾಸುಗಲ್ಲ ಮೇಲೆ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದಷ್ಟು ತಂದು ತಂದು ಇಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಏಳರ ಬಾಲೆ ಮಗಳು ಕೂಡ ತನ್ನ ಕೈಗೆ ಎತ್ತುವಂತಹ ಡಬ್ಬಿಗಳನ್ನು...

ಆಹಾ! ಏನು ಕಡಲು! ಅ೦ತವಿಲ್ಲದ ಕಡಲು!! ಅಪಾರವಾಗಿಹ ಕಡಲು! ದಿಟ್ಟಿ ತಾಗದ ಕಡಲು!! ಆ ಕಡಲ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಏನು ತೆರೆ! ಏನು ನೊರೆ!! ಏನು ಅಂದ! ಎನಿತು ಚಂದ! ಬಿಚ್ಚಿ ಮುಚ್ಚುವ ಅದರ ನಯವಾದ ತುಟಿಗಳು ಹೊನ್ನರವಿ ಎಸೆದಿರುವ ಚಿನ್ನದಲುಗಳೇಸು! ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣಗಳುಗುವ ಅಚ್ಚು ಪಡಿಯಚ್ಚುಗಳ ಹೊಳಪಿನ ಏನ...

ಸರ್, ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್, ಮೇ ಐ ಕಮೀನ್ ಸರ್ – ನಿತ್ಯ ಆಫೀಸಿನ ಅವಧಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಲೇ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ರೆಡಿ ಮಾಡಿದ ಹತ್ತಾರು ಕಾಗದ ಪತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಪಡೆಯಲು, ಇಲ್ಲವೇ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಎಲ್ಲ ಫೈಲುಗಳ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಸಲು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಫೈಲುಗಳ ಕಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಬಾಗಿಲ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ...

ಕೋತಿಯಿಂದ ನಿಮಗಿನ್ನೆಂಥಾ ಭಾಗ್ಯ! ನೀವು ಹೇಳುವ ಮಾತು ಸರಿ! ಬಿಡಿ! ತುಂಗಮ್ಮನವರೆ. ಇದೇನೆಂತ ಹೇಳುವಿರಿ! ಯಾರಾದರೂ ನಂಬುವ ಮಾತೇನರೀ! ಕೊತೀಂತೀರಿ. ಬಹುಲಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತಿರಿ ಎಂತೀರಿ? ಅದು ಹೇಗೋ ಎನೋ, ನಾನಂತೂ ನಂಬಲಾರನರೀ!” “ಹೀಗೆಂತ ನೆರ ಮನೆ ಪುಟ್ಟಮ್ಮನವರು ಹೇಳಿದರು....

ಹೊರ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲೂರಿ ಕೂತು ಬೀಡಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಸುಮಯ್ಯಾಗೆ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಿವಿಯ ಸುತ್ತಲೇ ಆಗಾಗ ಗುಂಯ್.. ಎನ್ನುತ್ತಾ ನೊಣವೊಂದು ಸರಿಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳಿಂದ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹಿಡಿದು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ಕೈಗೆ ಸಿಗದೆ ಮೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನ...