Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಗಲಿವರನ ಯಾತ್ರೆಗಳು

ಗಲಿವರನ ಯಾತ್ರೆಗಳು

ಬೀದಿ ಜನಸಂದಣಿಗೆ
ಕಾರು ರಿಕ್ಷಾಗಳಿಗೆ
ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ :
“ಎಲೆಲೆ ಇರುವೆಗಳೆ,
ವೃಥಾ ನನ್ನ ಕಾಲಡಿಗೆ ಬಿದ್ದು
ಅಪ್ಪಚ್ಚಿಯಾಗದಿರಿ-ತೊಲಗಿ”
ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮಹಾವೀರ ಗೊಮ್ಮಟನಂತೆ
ಒಳಗೊಳಗೆ ನಗುತ್ತಾನೆ

ದೊಡ್ಡಮಂದಿಯ ಕಾಲಿಗೆರಗುತ್ತಾನೆ
ಮುಜರೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ
ಮುಸುರೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ

ಅವರ ಹೆಂಡಿರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ
ಬೊಂಬೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ
ಕುಣಿಯುತ್ತಾನೆ ಮಾರ್ಕೇಟು ಚೌಕಗಳಲ್ಲಿ
ಮರ್ಕಟನ೦ತೆ
ಒಳಗೊಳಗೆ ಅಳುತ್ತಾನೆ

ಮನುಷ್ಯರ ಕಂಡಾಗ ಮುಖ
ಸಿಂಡರಿಸುತ್ತಾನೆ
ಜನಸರಿದಣಿಯಿಲ್ಲದಲ್ಲೆ
ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ
ಏನೇನೋ ನೆನಪಾಗಿ ಮಂಕಾಗುತ್ತಾವೆ
ಬಸ್ಸಿಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸರ್ಕಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ
ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರ
ಮೂಸಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ
ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿ ವಾಕರಿಸಿ
ಕ್ಯಾಕರಿಸಿ ಉಗುಳುತ್ತಾನೆ
ಒಳಗೊಳಗೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...