Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ

ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ

ಮೂಗ ಆದಂಗ್ ಆಗ್ತೀನ್ ನಾನು
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ಆಡಬೇಕಂದ್ರೆ ಮಾತೇ ಸಿಕ್ದು
ಉಕ್ ಬರ್‍ತಿದ್ರೆ ಅಕ್ರೆ-
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ೧

ಲಕ್ಕಂತ್ ಮತ್ತ್ ನಂಗ್ ಅತ್ಕೋಂತೈತೆ
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ಝಮ್ಮಂತ್ ಇಗ್ತ ಪದವಾಡ್ತೀನಿ
ಆ ಮತ್ತ್ ನನಗಾಗ್ ಮಿಕ್ರೆ-
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ೨

ಆಡೋಕ್ ಅಳತೆ ಗಿಳತೆ ಇಲ್ಲ
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ಮಾನ ಗ್ನಾನ ಎಲ್ಲಾನೂನೆ
ತಿನ್ನೋದೊಂದೆ- ಠೋಕ್ರೆ!
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ೩

ಅರಳ್ತ ವೊರಳ್ತ ಕಣ್ಣಿನ್ ಬೆಳಕು-
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ಎಂಗಿರತೈತೆ ಮಲ್ಗೆ ವೂನಾಗ್
ತಿಂಗಳ್ ಬೆಳಕು ವೊಕ್ರೆ-
ಅಂಗೈತ್ ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ೪

ಫಳ್ಳಂತ್ ಅಲ್ಲಿನ್ ಬೆಳಕ್ ಉಕ್ತೈತೆ
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಳುಪನ್ ತೆಗದ್ ಎರಚ್ದಂಗೆ
ಸಾನ ಮಾಡಿದ್ ಕೊಕ್ರೆ
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ೫

ನಾರದನ್ ಯಾಣೆ ನಿಲ್ಲಾಕಿಲ್ಲ
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ತುಂಬ್ರ ತನ್ ಆಡ್ ಅಡಗಿಸ್ತಾನೆ
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ವಜ್ರದ್ ಮುಂದಾ ಬಕ್ರೆ! ೬

ಲೋಕಾನೇನೆ ಮೆಚ್ಕೋಂತೈತೆ
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ಮೆಚ್ಕೊಂಡ್ ಯೋಳ್ತೈತ್: ‘ನಂಜಿ ನಕ್ಕಾಗ್
ಸದ್ ಮಾಡೋನ್ಗೆ ಥೂಕ್ರೆ!’
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ೭

ಕದಲಾಕ್ ಆಗ್ದು ಕಟ್ಟಾಕ್ದಂಗೆ
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
ಚಾಕ್ರಿ ಗೀಕ್ರಿ ಎಲ್ಲಾ ಕೂನೆ
ಆ ವೊತ್ತೆಲ್ಲ ಚಕ್ರೇ-
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ೮

ಯಿಂಗಿಂಗೇಂತ ಯೋಳಾಕ್ ಆಗ್ದು
ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ!
‘ಸೀ’ ಅನ್ನಾದು ಸಬ್ದ ಮಾತ್ರ!
ತಿಂದ್ ನೋಡ್ಬೇಕು ಸಕ್ರೆ!
ನೋಡ್ಬೇಕ್ ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ೯
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...