Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ನಾವು ಮೋಹಿಸುತ್ತೇವೆ

ನಾವು ಮೋಹಿಸುತ್ತೇವೆ

ನಾವು ಮೋಹಿಸುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ
ಮೋಹಿಸುವುದೇ ಒಂದು ತೆವಲು
ಬದುಕ ಮೋಹಿಸುತ್ತೇವೆ
ಬದುಕಲು ಮೋಹಿಸುತ್ತೇವೆ,
ಮೋಹದಿಂದಲೇ ಉಸಿರು ಅದರಿಂದಲೇ ಬಸಿರು
ಅದಿಲ್ಲದ ನೆಲಕ್ಕಿಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಹಸಿರು

ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಮೋಹಿಸದೇ ಹಡೆಯುವುದು
ಹೇಗೆ? ಅಕ್ಷರ ಮೂಡುವುದು ಹೇಗೆ?
ಪದಕ್ಕೆ ಪದ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಪಾದವಾಗುವುದು ಹೇಗೆ?
ಅರ್‍ಥ ಹುಟ್ಟುವುದು ಹೇಗೆ? ಅರ್ಥವೆನ್ನುತ್ತಲೇ
ನೆನಪಾಯಿತು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ
ಬದುಕೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವೇ
ಕೂಡಿ ಕಳೆದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ
ಗುಣಿಸಿ ಬಾಗಿಸಿ ಬಂದ ಶೇಷದಿಂದ
ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊಸ ಉಸಿರು

ಮೋಹಿಸದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಈ ಭೂಮಿ
ಈ ಬಾನು ಈ ನೆಲ ಈ ಆಕಾಶ
ಈಜುವುದು ಹೇಗೆ ಈ ಭವಸಾಗರ
ಈಸಬೇಕು ಇದ್ದ ಜೈಸಬೇಕು ನಡೆದಿದೆ ಉಪದೇಶ,
ದಡ ಕಾಣುವುದು ಹೇಗೆ?
ಮನುಷ್ಯರು ಮನುಷ್ಯರ ಮುಖ ನೋಡುವುದು ಹೇಗೆ?
ಮೋಹಿಸು ಎಂದು ಅದೇ ಹೆತ್ತ ಮಗು
ಹೇಳುತ್ತಿದ ಅಳುತ್ತಿದೆ ಗಾರ್‌ಗಾರ್ ಕೇಳಿಸದೇ
ಕೇಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತೇ ಅತ್ತಂತೆ.
ಮೃತ್ಯು ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿದೆ
ಹಾವಿನ ಹೆಡೆಯ ನೆರಳಿನ ಕಪ್ಪೆ.

ಬದುಕಿರುವಷ್ಟು ದಿನ ಮೋಹಿಸುತ್ತೇವೆ
ಮೋಹಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ
“ಇಲ್ಲವಾದರೇನಿದೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕೀಳುವ
ಸೂಜಿ ಕೊಲುವ ಬಡಿಗೆ” ಅದರಡಿಗೇ
ಮದ್ದು ಗುಂಡು ರಕ್ತಪಾತ ಆಸ್ಪತ್ರೆ
ಔಷಧ ಪರಿಹಾರ ಚೆಕ್ಕು ಹಣ
ಸಾಗಿದೆ ಸಾಲಾಗಿ ಹೆಣ!

ಕಿತ್ತ ಕೈ ಕಾಲುಗಳು, ಚೆಲ್ಲಾಡಿದ
ಸರ ಬಳೆ ಕೈ ಚೀಲಗಳು
ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ನೀವೂ ಮೋಹಿಸಿ
ಕೈಗೆ ಬಂದ ಬಂದೂಕನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುವ ಮೊದಲು
ಯುದ್ಧ ಘೋಷಿಸುವ ಮೊದಲು,
ಗಡಿಗಳಿಗೆ ತಂತಿ ಬಿಗಿಯುವ ಮೊದಲು
ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಖರೀದಿಸುವ ಮೊದಲು
ಒಂದಿಷ್ಟು ಮೋಹಿಸಿ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...