ನಿರಭ್ರವಾದ ನಭೋಮಂಡಲ!
ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಹ ನೀನು
ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಕಾಣುವೆಯಲ್ಲ!
ಕುಳಿರನ್ನು ಪಾತಾಳಕಟ್ಟಿದೆ ನೀನು,
ತಳಿರೊಡೆದ ನೆಲವನ್ನು ಎವೆಯಿಕ್ಕದೆ
ನೋಡಿ ನಿಂತಿರುವೆ!
ಸಾಗರವು ಸಹ ಸಾಗರಬೀಳುವದು,-
ಈ ನಿನ್ನ ಚೆಲುವನ್ನು ನೋಡಿ!
ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳಂತೆ ಸ್ವಚ್ಚಂದವಾಗಿ ತಿರುಗುವವು,-
ಹೆಣ್ಣುಗಂಡು ಕೂಡಿ!
ಅಲ್ಲಿ ನೋಡು!
ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕೆವೆಳಕಿನ
ಕೆಳಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮೈ ಮಾಡಿಕೊಂಡು
ತೇಲುತಿಹುದು ರಾಜಹ೦ಸ!
ಅಂಚೆಯಿದು ನದಿಯೊಡನೆ ಮುಂಬರಿಯುವದು.
ಈ ಅರಸಂಚೆಯಂತೆ ನನ್ನ ಬಾಳ್ವೆಯಿರಲಿ, ತಂದೆ!
ಇದರಂತೆ ನದಿಯು ನನ್ನನ್ನು ತೇಲಿಸಲಿ!
ನಭದ ಹರಕೆಯ ಹೊತ್ತು
ಸಾಗಿರಲಿ ನನ್ನ ಸಂಸಾರ!
ಏಕಾಕಿಯಾಗಿ ನಡುಗತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ-
ನಡುನದಿಯ ಸೆಳವಿನಲ್ಲಿ-ಚಿಕ್ಕೆಗಳ
ಕಿರುವೆಳಕಿನಲ್ಲ-ಇನಿಸೊಂದು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ
ಸಾಗಿಹುದಲ್ಲ ರಾಜಹಂಸ!
ಅಹಾ! ಏನು ಗಾಂಭೀರ್ಯವಿದು!
ಎಂತಹ ಸಹಜ ರಮಣೀಯತೆಯಿದು!
ಇದರ ಕಳೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಕರುಣಿಸು, ತಂದೆ!
ಈ ತಿಮಿರಸಮಾಧಿಯ
ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಕೊಡು ನನಗೆ!
ಜನರಿಲ್ಲದ ರಹದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಏಕಾಕಿಯಾಗಿ
ನಡೆದಿಹೆನು ಮುಂದೆ.
ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಕತ್ತಲೆಯು ಬಂದು ಮುತ್ತಿಹುದು ನನ್ನ.
ಹೃದಯವಿದು ಕಳವಳಿಸುವದು.
ಅರಸಂಚೆಗೆ ನದಿಯೇ ರಹದಾರಿ;
ನನಗೆ ರಹದಾರಿಯೇ ನದಿ.
ಅಮರತೆವೆತ್ತ ಕಂಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು
ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತಿವೆಯಲ್ಲ!
ಆದರೆ ಆರಸಂಚೆಯ ಪುಣ್ಯಸಂಚಯವಿಲ್ಲ ನನಗೆ.
ಆ ದಿವ್ಯಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲ ನನಗೆ.
ಅದನ್ನೊಂದು ಕರುಣಿಸು ತಂದೆ!
ಆಗ ಕಾಲೆತ್ತಿ ನಡೆಯುವದಿಲ್ಲ ನಾನು,-
ನೀರು ಹರಿದತ್ತ ರೆಕ್ಕೆಯನು ಮುಚ್ಚಿ ತೇಲುವೆನು!
ಕಂಡಿದ್ದೇ ಗುರಿ; ಉಂಡಿದ್ದೇ ಅಮೃತ;
ಅರಸಂಚೆಯಾಗುವೆನು ನಾನು!
ಶೇಕ್ಸಪಿಯರ್‌ ಮಹಾಕವಿಯು ಏವ್ಹನ್‌ ನದಿಯ ರಾಜಹಂಸವಂತೆ. ಅವನ ಕಾವ್ಯಗಳನೋದಿ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ದುಃಖವನ್ನರಿತೆ ನಾನು. ಟೇಮ್ಸ ನದಿಯ ಅರಸಂಚೆಯಿದು,-ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳ್ಳಿಯಾಗಿ ಹೊನಲಂತೆ ಸಾಗಿಹುದು; ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಶಾಂತಿಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿತೆ ನಾನು!
*****
