Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ನಾಜೋಕು

ನಾಜೋಕು

ಜೀತದ ಜೀವದ ಕುಲಿಮೇಲಿ
ಬದುಕೋ ಆಸೆ ಕಲ್ ಮೇಲಿ
ಬೆವರಿನ್ ರೂಪೈ ರಕ್ತದ್ ಮೋರ
ಠಣಗುಡ್ತ್ ಯೇಳ್ತದೆ ನೋಡ್ ಅಲ್ ನೇರ-
ಮುರಕಲ್ ಜೋಪ್ಡಿ ಟಂಕ್ಸಾಲೆ !
ಬತ್ಕೊಂಡ್ ವೊಟ್ಟೆ ಅಕ್ಸಾಲೆ ! ೧

ಬದುಕೊಕ್ ಬಿಡಕಾಸ್ ಪಡೆಯಾಕೆ
ಲಕ್ಸಾಂತ್ರ್ ರೂಪಾಯ್ ದುಡದಾಕಿ
ಮಂಡೇಲ್ ಮಡಗಿ ಸಿಕ್ದೋರ್ ಜೋಡು
ಮಂಕ್ ಇಡದಂಗೆ ದುಡಿತೈತ್ ನೋಡು-
ವುತ್ತಾ ಕಟ್ಟೋ ಗೆದ್ಲುಳ !
ಜೇನ್ ಕೂಡಾದೋ ಜೇನುಳ ! ೨

ಸಿಗಿಯಾಕ್ ಒಳ್ಳೆ ಮೋಪಾಗಿ
ಆನೇಗ್ ಬಾಳೆ ತೋಪಾಗಿ
ಬತ್ಕೊಂಡ್ ವೊಟ್ಟೆ ಸಿಕ್ಕೈತೇಂತ
ಬಗಿಯೋ ಡೊಳ್ಳೀನ್ ನೋಡ್ದ ಮಂತೆ-
ವುತ್ತಾ ಅತ್ತೋ ಎಬ್ಬಾವ್ನ !
ಜೇನ್ ಕದ್ದ್ ಜನ್ಮ ದಬ್ಬಾವ್ನ್ ! ೩

ಅಳ್ಳ ಕೆಳಕ್ಕ್ ಕೆಳಕ್ಕ್ ಒತ್ಕೋಂತೆ !
ಬೆಟ್ಟ ಬೆಟ್ಟಾನ್ ಯೆತ್ಕೋಂತೆ !
‘ಬದುಕೋದ್ ಸಾಲ್ದು, ಬದುಕಿಸ್ಬೇಕು’
ಅಂತ್ ಅಂಗಿದ್ರೆ-ಅದು ನಾಜೂಕು !
ನಾಜೋಕಿನ್ದ್ ಈ ಕಾಲ್ದಲ್ಲಿ
ನೀರೇ ಇಲ್ಲ-ಬರಿ ನಲ್ಲಿ ! ೪
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...