Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಬರಬೇಕು ನಾ

ಬರಬೇಕು ನಾ

ಬರಬೇಕು ನಾ ನನ್ನೂರಿಗೆ
ಹಾಳೂರೊ ಮಾಳೂರೊ
ಏನಾದ್ರೂ ನನ್ನೂರೆ
ಮುರುಕು ಛಾವಣಿಗಳೊ
ಕೊರಕು ಕಲ್ಲೋಣಿಗಳೋ
ಏನಾದ್ರೂ ನನ್ನೂರೆ

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನನ್ನ ಜೀವ
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ತುಸು ತೇವ
ನೆನಪಿನಂತೇನೊ ಯಾವ
ಇನ್ನೂ ಕಾಡುವ ಒಂದು ಭಾವ

ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವ ದಾಟಿ
ಇಳಿದು ಕಡಿದು ಹಾದಿ
ಮುಳ್ಳುಬೇಲಿ ಗಿಡ ಕಂಟಿ
ಇನ್ನೂ ಕೇಳಿಸುವ ಮಣಿಗಂಟಿ

ಅಲ್ಲೊಂದು ತೋಟ
ಅದಕೆಂಥ ಮಾಟ
ಇಂದ್ರ ಚಂದ್ರ ಸೋತ
ಪಾತರಗಿತ್ತಿ ದುಂಬಿ ಕಾಟ

ಅಬ್ಬಿ ನೀರಿನ ತಂಪು
ಸಸ್ಯರಾಶಿಯ ಸೊಂಪು
ಎಷ್ಟೊ ಕಾಲದ ನೆಂಪು
ಹೂಗಳ ಅದೇ ಕಂಪು

ನನ್ನ ಹೆತ್ತ ಅಮ್ಮನೊಡಲು
ಈಗಿಲ್ಲಿ ಹಿಡಿ ಮಣ್ಣು
ನನ್ನ ಗುರುತಿರುವ ಹೆಸರಿಡಿದು ಕರೆವ
ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ

ಈ ಕೊಂಪೆಯಲೇ ನಾನು
ಮೊದಲು ಕಣ್ ತೆರೆದುದು
ಈ ಕೊಂಪೆಯಲೇ ನಾನು
ತೊದಲು ನುಡಿ ನುಡಿದುದು
ಇದುವೆ ನನ್ನಯ ಹಂಪೆ
ಇದುವೆ ನನ್ನಯ ರಾಜ್ಯ
ಇಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ನನ್ನ ಈಗಿಲ್ಲದರಮನೆ
ಅರಮನೆ ನೆಲಮನೆ ಕನಸಿನ
ಗಾಳಿಮನೆ

ಎಲ್ಲವ ತೊರೆದು ನಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ
ಎಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ನಾನೀಗ ಏನಾದೆ
ಕಾಲವ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರೆ
ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲು ಆರೆ

ಹಿಂದೆ ಹೋಗಲು ಆರೆ
ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಆರೆ
ನಿಂತಲ್ಲೆ ನಿಂತಿರುವೆ ಶಿವನೆ
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...

ಮಧುಮಾಸದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳು. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ತಾಯಿಯ ವಿವಿಧ ವಿಲಾಸ……. ಪುಷ್ಪಶೃಂಗಾರ!! ವರ್‍ಣವೈಖರಿ!! ಮಧುಪಾನದಿಂದ ಮೈಮರೆತು ಮೊರೆಯುತಿಹೆ ಉನ್ಮತ್ತ ಭೃಂಗ ಸಂಕುಲದ ಎಣೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರಣಯ ಕೇಳಿ! ಸಹಸ್ರಸಹಸ್ರ ಖಗಕಂಠಗಳಿಂದೆ ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಪಸರಿಸುತಿಹ ಸುಮಧುರ ಗಾನ ತರಂಗ...