Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಎಲ್ಲಿದೆ ನನ್ನ ಕಾಶ್ಮೀರ

ಎಲ್ಲಿದೆ ನನ್ನ ಕಾಶ್ಮೀರ

ಭೂಗೋಳದ ತುಂಬ
ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿ ನೋಡಿದೆ-
ನನ್ನ ಸುಂದರ ಕಾಶ್ಮೀರ
ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ,
ಎಲ್ಲಿದೆ ಅ ನಿಸರ್ಗದ ಬೀಡು-
ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಸ್ವರ್ಗದ ನೆಲೆವೀಡು,

ಸುಂದರವಾದ ‘ದಲೆ’ ಸರೋವರದ
ತಿಳಿ ನೀರನು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿದ
ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಕ್ತಾರರೇ
ತೋರಿಸಿ ಕೊಡಿ ನನ್ನ
ಹೂವಿನ ಕಾಶ್ಮೀರ

ಗುಂಡಿನ ಸದ್ದಿಗೆ
ಆಟವನೇ ಮರೆತು
ಶಾಲೆಯ ಮುಖ ಕಾಣದೇ
ತಾಯ ಮಡಿಲ ಸೇರಿದ
ಪುಟಾಣಿಗಳ ಕಿಲಕಿಲ
ಎಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದವು ಹೇಳಿ?

ಶಾಂತ ಸರೋವರಗಳಿಂದು
ಹಿಂಸೆಯ ರೂಪ ತಾಳಿ,
ರಕ್ತದೋಕುಳಿಯಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿವೆ
ಎಲ್ಲಿದೆ ತೋರಿಸಿ,
ತಾವರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ
ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕಾಶ್ಮೀರ

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವದಾದರೆ
ಸ್ವರ್ಗದ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲೇ
ಹುಟ್ಟಬೇಕೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ,
ಆ ನನ್ನ ಕಾಶ್ಮೀರದಲಿ
ರಾಶಿರಾಶಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಹೆಣಗಳು
ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುವ
ರಣಹದ್ದುಗಳು

ಅರಳಲೊಲ್ಲದೇ ಬಾಡಿ
ಬಿದ್ದಿರುವ ತಾವರೆಗಳು
ಜನಗಳಿಲ್ಲದೇ ಭಣಗುಟ್ಟುವ
ಬೋಟೆ ಹೌಸುಗಳು
ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿವೆ

ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಾಶ್ಮೀರಕೆ
ಕೊಳ್ಳಿಯಿಟ್ಟು –
ಕುರೂಪಗೊಳಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸರೇ
ನಿಮಗೆ ನಾನೆಂದಿಗೂ
ಕ್ಷಮಿಸಲಾರೆ,
ನಾನೆಂದಿಗೂ ಕ್ಷಮಿಸಲಾರೆ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...