Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಎಲ್ಲಿದೆ ನನ್ನ ಕಾಶ್ಮೀರ

ಎಲ್ಲಿದೆ ನನ್ನ ಕಾಶ್ಮೀರ

ಭೂಗೋಳದ ತುಂಬ
ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿ ನೋಡಿದೆ-
ನನ್ನ ಸುಂದರ ಕಾಶ್ಮೀರ
ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ,
ಎಲ್ಲಿದೆ ಅ ನಿಸರ್ಗದ ಬೀಡು-
ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಸ್ವರ್ಗದ ನೆಲೆವೀಡು,

ಸುಂದರವಾದ ‘ದಲೆ’ ಸರೋವರದ
ತಿಳಿ ನೀರನು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿದ
ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಕ್ತಾರರೇ
ತೋರಿಸಿ ಕೊಡಿ ನನ್ನ
ಹೂವಿನ ಕಾಶ್ಮೀರ

ಗುಂಡಿನ ಸದ್ದಿಗೆ
ಆಟವನೇ ಮರೆತು
ಶಾಲೆಯ ಮುಖ ಕಾಣದೇ
ತಾಯ ಮಡಿಲ ಸೇರಿದ
ಪುಟಾಣಿಗಳ ಕಿಲಕಿಲ
ಎಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದವು ಹೇಳಿ?

ಶಾಂತ ಸರೋವರಗಳಿಂದು
ಹಿಂಸೆಯ ರೂಪ ತಾಳಿ,
ರಕ್ತದೋಕುಳಿಯಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿವೆ
ಎಲ್ಲಿದೆ ತೋರಿಸಿ,
ತಾವರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ
ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕಾಶ್ಮೀರ

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವದಾದರೆ
ಸ್ವರ್ಗದ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲೇ
ಹುಟ್ಟಬೇಕೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ,
ಆ ನನ್ನ ಕಾಶ್ಮೀರದಲಿ
ರಾಶಿರಾಶಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಹೆಣಗಳು
ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುವ
ರಣಹದ್ದುಗಳು

ಅರಳಲೊಲ್ಲದೇ ಬಾಡಿ
ಬಿದ್ದಿರುವ ತಾವರೆಗಳು
ಜನಗಳಿಲ್ಲದೇ ಭಣಗುಟ್ಟುವ
ಬೋಟೆ ಹೌಸುಗಳು
ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿವೆ

ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಾಶ್ಮೀರಕೆ
ಕೊಳ್ಳಿಯಿಟ್ಟು –
ಕುರೂಪಗೊಳಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸರೇ
ನಿಮಗೆ ನಾನೆಂದಿಗೂ
ಕ್ಷಮಿಸಲಾರೆ,
ನಾನೆಂದಿಗೂ ಕ್ಷಮಿಸಲಾರೆ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...