Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಸಂಪಿಗೆಯ ಹೂ

ಸಂಪಿಗೆಯ ಹೂ

ನಿನ್ನ ನೋಡದೆಯೆ ನೋಡಿದೆನು ಹಲವು ಬಾರಿ
ನನ್ನೆದುರು ಮಿಸುಕಿದರೆ ಎನಿತೊ ಒಂದು ಸಾರಿ

ನೀನು ಸುಂದರಿಯಂತೆ
ತುಂಬುಗಲ್ಲದ ಚೆಲುವಿ
ಅರೆ ಬಿರಿದ ತುಟಿಯ ಒಲವಿ
ನೀನು ಸಂಪಿಗೆಯ ಹೂವಂತೆ……

ನಿನ್ನ ಕಂಪನು ಹೊಗಳಿದರು
ಸ್ವರದ ಇಂಪನು ಸುರುವಿದರು
ನಿನ್ನ ನಗೆಯಲೆ ಬೆರೆತು
ನನ್ನ ಹೃದಯವ ಕಲಕಿದರು.

ನಿನ್ನ ಗುಣದ ಮಾಲೆಯ ನೆಯ್ದು ನನಗುಡಿಸಿದರು
ನಿನ್ನ ನಡೆ-ನುಡಿ-ನೋಟಗಳ ಅದರೊಳಗೆ ಬೆರಸಿದರು
ತಿಳಿಯದಲೆ ಹೃದಯ ವೀಣೆಯ ಮಿಡಿದು
ನನ್ನಂಗದಲಿ ಪ್ರೇಮಗೀತೆಯ ನುಡಿಸಿದರು.

ಎಂತೋ…..ಏನೋ, ನಾನರಿಯೆ ವಾರಿ
ಅಂತು ನೋಡಬೇಕೆನಿಸುತಿದೆ ಒಂದು ಸಾರಿ

ನನ್ನೊಡನೆ ನಿನ್ನನಿರಿಸಿ ನೋಡಿದರು
ಜೊನ್ನ-ಚಾತಕದ ಜೋಡಿ
ಚಂದ್ರಿಕೆ-ಚಕೋರದ ಗಾಡಿ
ಏನು ದೈವದ ಮೋಡಿ
ಎಂದುಲಿದು ಕೈಬಡಿದು ನಗೆಯಾಡಿದರು.

ನೀನೆ ಒಂದಿನಿತು ನಿನ್ನ ಪರಿಯನು ಹೇಳು
ನಾನು ಕಲ್ಪಿಸಿ ಬರಿದೆ ನಿನ್ನ ಮಾಡಲೆ ಕೀಳು?
ತಡಬೇಡ ಹೇಳು….ಬೆಡಗಿ
ನನ್ನುಸಿರ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚುತಿದೆ ಹಾಳು
ನಿನ್ನೆದೆಯ ಮಧುವುಣಿಸು ದಯೆದೋರಿ
ಚೆನ್ನೆ…. ನೋಡಬೇಕೆನಿಸುತಿದೆ ಒಂದೆ ಸಾರಿ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...