Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಸುಮ್ಮನೆ ಹೀಗೇ..

ಸುಮ್ಮನೆ ಹೀಗೇ..

ಅಂದಿನಂತೆಯೇ ಇಂದೂ
ಕ್ಷಣಗಳ ಯುಗವಾಗಿಸಿ
ಮುಖಾಮುಖಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ
ಏತಕ್ಕೋ ಕಾಡಿದ್ದೇವೆ!
ಅಥವಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಹೀಗೇ…

ಭಾವುಕತೆ ಮೀರಿದ್ದೇವೆ
ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞರಾಗಿದ್ದೇವೆ
ಮಾತಿಗೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ
ಮೌನ ವ್ಯರ್ಥವಲ್ಲ!
ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ.

ಬಹುದೂರ ಸಾಗಿದ್ದೇವೆ
ಏನೆಲ್ಲಾ ನೀಗಿದ್ದೇವೆ
ಹಮ್ಮುಗಳನಿಳಿಸಿ ಬಾಗಿದ್ದೇವೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಲನ ಕೈಗೆ
ಸಿಕ್ಕು ಮಾಗಿದ್ದೇವೆ
ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳೆದಿದ್ದೇವೆ?
ಮತ್ತೆ ಈಗ ಎದುರಾಗಿದ್ದೇವೆ!

ತುಟಿತೆರೆಯದೆಯೂ ಆಡಿದ
ಸಾವಿರ ಅವ್ಯಕ್ತ ಮಾತು
ಮನಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು!
ತಿಳಿದಿರಬಹುದು ಹೊತ್ತು
ಏಕೆ ಬೇರೆಯವರ ಮಾತು?

ಏತಕ್ಕೋ ಕಾದಿದ್ದರೂ…
ನಿರಾಳ ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ
ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಎಣಿಸಿದ್ದೇವೆ
ಪರಸ್ಪರ ನೋವುಗಳ
ಕೊಟ್ಟು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ
ಸುಮ್ಮನೆ ಮುಗ್ಧತೆ
ನಟಿಸುತ್ತೇವೆ ಹೀಗೆ…

ಮುಖಾಮುಖಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು!
ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ!
ಕುಳಿತಿರುತ್ತೇವೆ?
ಬದುಕು ಚಿಕ್ಕದು
ಕಾಲ ದೊಡ್ಡದು
ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೀಗೇ…
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...