ಪ್ರಾಚೀನವೇ

ಎಲೆ ಪ್ರಾಚೀನವೇ, ನನ್ನ ಮನತುಂಬುವಂತೆ ನಿನ್ನ ನಿನಾದ ಹೀರಿದ್ದೇನೆ.
ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೂ ಮೇಲಕ್ಕೆದ್ದು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತ, ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ
ಹೊರಳುವ ಹಸಿರು ನಾಲಗೆಯ ಮೊಳಗು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ ಸಹಸ್ರ ಜಿಹ್ವ.
ದೂರ ವಸಂತದ ನನ್ನ ಮನೆ ನಿನ್ನ ತಡಿಯಲ್ಲಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ –
ಹಗಲು ಬಿಸಿಲು ಕುದಿಯುವಲ್ಲಿ, ಇರುಳು ಸೊಳ್ಳೆಗಳು ಮೋಡವಾಗಿ ಕವಿಯುವಲ್ಲಿ,
ಇಂದೂ ಅಂದಿನಂತೆ ನಿನ್ನಿದಿರು ಶಿಲೆಯಾಗುವ ನಾನು, ಎಲೆ, ಸಮುದ್ರವೇ,
ನಿನ್ನುಸಿರ ಗಂಭೀರ ಎಚ್ಚರ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ. ಅಂದಿನ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಂದಿಲ್ಲ.
ನನ್ನೆದೆಯ ಆ ಲಯ ನಿನ್ನ ಲಯಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಲ್ಲ ಎಂದೆ.
ನಿನ್ನ ಅದೇ ಭಯಂಕರ ನಿಯಮ ನನ್ನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲೂ ಇದೆ-
ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ, ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಆದರೂ ಸದಾ ಒಂದೇ ಆಗಿ ಇರುವುದು.
ದಡಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಾಗ ನೀನು ಜೊಂಡು, ನಕ್ಷತ್ರ ಮೀನುಗಳೊಡನೆ
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಮಹಾಶೂನ್ಯದ ನಿರುಪಯುಕ್ತ ಕೊಳಚೆ ಬಿಸಾಕುವಂತೆ
ನಾನೂ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಎಲ್ಲ ಕೆಡುಕನ್ನೂ ಬಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು.
*****
ಮೂಲ: ಯೂಜೀನ್ ಮಾಂಟೇಲ್ / Eugenio Montale

Leave a Reply

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Kannada and English

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Previous post ನೂರು ನೋವ
Next post ಕರಡು ತಿದ್ದುವ ಕೆಲಸ

ಸಣ್ಣ ಕತೆ

  • ಕರೀಮನ ಪಿಟೀಲು

    ಕರೀಮನ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಪಿಟೀಲು ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಅವನು ಒಳ್ಳೆ ಮಧುರವಾಗಿ ಬಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಾರಿಸುತ್ತ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಭಾವಾವೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಕರೀಮನ ಪಿಟೀಲುವಾದವೆಂದರೆ ಊರ ಜನರೆಲ್ಲರೂ… Read more…

  • ಹನುಮಂತನ ಕಥೆ

    ಹರಿಹರಯದ ಆ ಸಂದರ ಹುಡುಗಿ ದಿನವೂ ಅರಳೀ ಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾಳೆ? ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಅವಳ ಪ್ರಿಯತಮ ಬಂದು ಕುಳಿತ. ಅವನು ಅವಳ ತೊಡೆ ಏರಿದ… Read more…

  • ವ್ಯವಸ್ಥೆ

    ಮಗಳ ಮದುವೆ ಪಿಕ್ಸ್ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ದೊಡ್ಡ ತಲೆ ಭಾರ ಇಳಿದಂತಾಗಿತ್ತು. ಮದುವೆ ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯ ವಾರವೆಂದು ದಿನಾಂಕವನ್ನೂ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಗಂಡಿನವರ ತರಾತುರಿಗೆ ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನನ್ನದು.… Read more…

  • ಹೃದಯದ ತೀರ್ಪು

    ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳು ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಿಂಡಿ ಕೂಡ ಮಾಡದೆ ಹೊರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಯೂಸುಫ್, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮಾತ್ರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದ. ರಾತ್ರಿಯ ಊಟ ಅವನ ತಾಯಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ. ತಾಯಿಯ… Read more…

  • ದೇವರು ಮತ್ತು ಅಪಘಾತ

    ಊರಿನ ಕೊನೆಯಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆರೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಅಣಬೆಗಳಂತೆ ಮೈವೆತ್ತಿದ್ದ ಗುಡಿಸಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದು ಅವಳದಾಗಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕೈದು ಸಾರಿ ಮುನಿಸಿಪಾಲಿಟಿಯವರು ಆ ಗುಡಿಸಲುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಹಾಕಿದ್ದರೂ ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೂರಿನ ಅದಮ್ಯ ಅವಶ್ಯಕ… Read more…