Lakshminarayana Bhatta

#ಕವಿತೆ

ಕಾಣ್ಕೆ ಬೇರಾದರೂ ಕರುಳು ಒಂದೇ

0

ತಾಯಿ ಹೆಂಡತಿ ಮಗಳು ಗೆಳತಿ ತೋರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೆ ವೃಕ್ಷದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೊಂಬೆ ಹಸಿಸೌದೆ ಬೆರಣಿ ಕಕ್ಕುವ ದಟ್ಟಹೊಗೆ ನಡುವೆ ನಿಧಾನ ಹಣಿಕುವ ಬೆಂಕಿ ಕುಡಿಯಂತೆ ಚಿಗಿತವಳು; ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೆ ಗೆಲ್ಲುತ್ತ ಕುಡಿ ಕಾಂಡವಾಗುತ್ತ ತುತ್ತಲಾರದ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಎದ್ದವಳು. ಅಮ್ಮ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನೆವಾಗ ಈ ಕಣ್ಣು ಹನಿವ ಬದಲಾಗಿ ಧೃತಿಗೊಂಡು ಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ; ಹೆಮ್ಮೆ ಉಕ್ಕುತ್ತದೆ, ನೆನಪಿನ ಗಾಲಿ […]

#ಕವಿತೆ

ಒಪ್ಪಿಕೊ ಪರಾಭವ!

0

ಮಾತಲ್ಲ ಮಂತ್ರ, ಅರ್ಥದಾಚೆಗೆ ಮಾತ ಹಾರಿಸಿಬಿಡುವ ತಂತ್ರ; ಕತ್ತಿಗೆ ಗಂಟು ಬಿದ್ದ ಅರ್ಥದ ಕಣ್ಣಿ ಕಳಚಿ ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದು ನಕ್ಷತ್ರವಾಯಿತು ಶಬ್ಧ. ನಾದಲಯಗಳ ಜೋಡು ಸಾರೋಟು ಹತ್ತಿ ರೂಪಕದ ಮೆರವಣಿಗೆ ಬರವಣಿಗೆ; ಬಡ ಪದವ ಕವಿತೆ ಮಾಡುವ ಅತಾರ್ಕಿಕ ಹೆಣಿಗೆ ಯಕ್ಷಿಣಿಗೆ. ಲೋಟದಲ್ಲಿದೆ ಹೌದೆ ನೀರು ? ತಟ್ಟೆಯ ಮುಚ್ಚಿ ಮತ್ತೆ ತೆಗೆದರೆ ಬಿಯರು! ಆಟಕ್ಕೆ […]

#ಕವಿತೆ

ಕದನ ವಿರಾಮದ ಮಾತು

0

ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವುದಿರಲಿ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಸೋತು ಮಣ್ಣು ತಿಂದೇನು ಅಂದಿದ್ದೆ, ಅಲ್ಲವ ಹೇಳು? ಅಂದಿದ್ದೆ ಹೌದು ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲಿ ಬುದ್ದಿಯಿದ್ದದ್ದೆಲ್ಲ ಆಗಿನ್ನು ಬಾಲದಲಿ ಕೈಯಾರೆ ಬೆಳೆಸಿದ್ದ ಚಂದ್ರ ಹಲಸಿನ ಗಿಡ ಬುಡಕ್ಕೆ ಗೆದ್ದಲು ಹಿಡಿದು ಒಲೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ ಈಗ ಇದ್ದಿಲಾಗುತ್ತ, ಹೂಬಿಟ್ಟ ಸ್ನೇಹ ಛೂಬಿಟ್ಟ ನಾಯಾಗಿ ಹಾರಿ ಬರುತಿದೆ ಮೇಲೆ ಜೋರು ಬೊಗಳುತ್ತ ಸತ್ತ ಗಾಯದ […]

#ಕವಿತೆ

ಶವಪರೀಕ್ಷೆ

0

ನೀರು ಕಾಯುತ ನೋಡಲು ಬಚ್ಚಲಿಗೆ ಹೋದೆ ಉರಿ ಕೊನೆತನಕ ಬಂದು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕೈಹಿಡಿಯಷ್ಟು ಉಳಿದು ಒಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ; ಥಟ್ಟನೆ ವಯಸ್ಸಾಯಿತೆನ್ನಿಸಿತು ಸರಿದ ಬದುಕ ತಲೆಗೆ ಕರೆದು ದುರ್ಬೀನಡಿಗೆ ದಬ್ಬಿ ಹುಡುಕಿದೆ. ಒಂದು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಗುಲಾಬಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಾಯಲಿ ಗಾಯ ಮಾಯಲಿ ಎಂದು ತೇಯ್ದು ಹಚ್ಚಲು ಎಂಥದೋ ಮೂಲಿಕೆ- ಇಪ್ಪೇ ಸಿಕ್ಕು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಸುಟ್ಟರೂ […]

#ಕವಿತೆ

ಹೊಸಬ

0

ಮೊನ್ನೆತನಕ ಎಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಗೆಳೆಯ ಸರಳ ಸಮರ್‍ಪಕ ಸೂತ್ರಬದ್ಧ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ದನಿಯೊಡೆದೆ ಈಗ ಕನ್ನೆಮಾಡದ ಕನಸಮುಗ್ಧ ಹಸಿರು ಹಾವು ಅಸಂಖ್ಯ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಹರಿದುಬಂದವು ಹತ್ತುದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಕುಡಿದು ಮಲಗಿದ್ದವನ ಕಡಿದು ಹೋದವು ಸತ್ತು ಬೆಸಲಾದೆ ಹೊಸಬ ಅದೆ ದೇಹ ಹೊತ್ತು ನಿದ್ದೆ ಸಾಕು ಇನ್ನು ಗದ್ದೆ ನಡುವೆ ನಿಂತು ದುಡಿಯುತ್ತೇನೆ ಗುದ್ದಲಿಯೊಡನೆ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಮಳೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರಲಿ […]

#ಕವಿತೆ

ದುರ್‍ವಿನೀತ

0

ಸಿಗದ ಅನಂತ ಆಕಾಶದೆದುರು ಸಿಕ್ಕದ್ದು ಒಂದು ಹಿಡಿ ಹೊಟ್ಟು, ಅದನ್ನೇ ತೊಟ್ಟು ಕೈಗೆ ಬಳೆಯಾಗಿ ಮುಡಿಗೆ ಹೂವಾಗಿ ಮರೆದಿದ್ದೇನೆ ನಾಚಿಕೆ ಬಿಟ್ಟು ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲ ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ, ಇಲ್ಲಿ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಹೂ ಚೆಲ್ಲಿದೆನ? ಸಿಂಹದಂತೆ ಬಂದು ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದು ಕತ್ತೆ ಕೂಗಿದೆನ? ಎರಡವ್ನ ಎಂಟಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ ಏಳರ ತಲೆ ತೆಗೆದೆನ? ಕೂಗಿನಲ್ಲಿ ವಜಾಹೋಗಿ […]

#ಕವಿತೆ

ಯಾರು ದೂರವಾದರೇನು?

0

ಈ ಪಚ್ಚಬಾಳಸಿಪ್ಪೆಯ ಬೆಳಗು, ಟೊಮ್ಯಾಟೋ ಸೂರ್‍ಯನ ಮುಳುಗು, ಮೊಳೆಮೆಟ್ಟಿನಿಂದ ತಲೆಮೆಟ್ಟುವ ರಾಕ್ಷಸ ನಡುಹಗಲು, ಹಗಲು ಹಿಂಜಿದವನನ್ನ ತುದಿಗೆ ಮಂಜಲ್ಲಿ ಹುಗಿಯುವ ಡಿಸೆಂಬರಿನ ರೆಫ್ರಿಜಿರೇಟರ್ ರಾತ್ರಿ, ಯಾರು ದೂರವಾದರೆ ಏನು ನನಗೆ? ನಿಂತ ನೆಲದ ಈ ಸುಖಸಂಬಂಧ ಖಾತ್ರಿ ಕಡೆವರೆಗೆ. ಸದಾ ಕಿವಿವರೆಗೆ ಹಲ್ಲುಕಿರಿವ ಆಕಾಶದ ನೀಲಿ ಗಿಲೀಟುನಗೆ ಒರಟುನಿಂತ ಬೆಟ್ಟದ ‘ಏ ಹೋಗೋ ಮಗನೆ’ ಎಂಬ […]

#ಕವಿತೆ

ಅಪರೂಪದವನು

0

ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಅಲ್ಲೇ ಬಾಳು ಕಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ, ಕೊಪ್ಪಲು ಬಿಟ್ಟು ಬೆಟ್ಟದ ನೆತ್ತಿ ಹತ್ತಲಾರದೆ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ಇಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ನೀನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಗಾರಿ ಬಡಿದರು ಹೊರಗೆ ನಡುಗಿದ್ದೇವೆ ಒಳಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದ ನೀನು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಪರಿಮಳವಾದೆ ಗಾಳಿಸವಾರಿ ಹೊರಟು ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಲಂಗರು ನಿಂತೆ ನಾವೋ- ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಾಗಿ ಮೇವಿಗೆ ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಅಲೆದಿದ್ದೇವೆ, ಮುಟ್ಟಲೊಂದು […]

#ಕವಿತೆ

ಧವಳಪುರದ ಪವಾಡ

0

ಹಾರುವ ವಿಮಾನ ಹಾಗೇ ಹದ್ದಾಗಿ ಹೋದರೆ ಗತಿ? ಗಡಿ ರಕ್ಷಿಸಿಯಾಯಿತಲ್ಲ! ತೊಟ್ಟ ಬಟ್ನೆಗಳೇ ಥಟ್ಟನೆ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲೆ ಮಾನವೆಲ್ಲ! ಧವಳಪುರದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಆಟಂಬಾಂಬ್ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಚಿನಕುರಳಿ ಸಿಡಿಯುತ್ತವೆ. ಮಾಮೂಲು ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಕೂದಲು ಕೊಂಕದಿದ್ದರೂ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಶೀರ್ಷಾಸನ ಮಾಡಿಸುವ ಸಾವಿರ ಪವಾಡ ಜರುಗುತ್ತವೆ. ಕಲ್ಯಾಣನಗರಿಯ ಕಾಲಿಗೇ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತಿದೆ ಧವಳಪುರ, ಆಳುಕಾಳು ಅದ್ಧೂರಿ ಭವನ ಚಟಿಕಿ […]

#ಕವಿತೆ

ಮಾತಿನವರು

0

ಬರಿ ಗಂಗೆ ಗೌರೀಶಂಕರ ರಾವಣಾಸುರ ಮಥನ ದಿವ್ಯನಡತೆಯ ಕಥನ ಹಗಲಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಜನರೆದುರಲ್ಲಿ ಸತ್ತರೂ ನಿಲ್ಲುವ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ; ಕೊಳೆವ ಗದ್ದಲದ ವಠಾರ ನಿಂತ ನೀರ ಗಬ್ಬುಗಟಾರ ಬಾಗಿದವನ ಬೆನ್ನ ಕುತಾರ ಹಿತ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚಾರರ ಜೊತೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಹಾರಿಸಿಬಿಡುವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕೈಹಿಡಿದ ಬರೆಹಕ್ಕೆ ಕಣುತಪ್ಪಿಸಿ ಇವರ ನಾಲಿಗೆಯ ಹೆರಿಗೆ. ನ್ಯಾಯ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳುವಂತಿಲ್ಲ, ದಾಖಲೆ […]