Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಇವಳು ನನ್ನವ್ವ

ಇವಳು ನನ್ನವ್ವ

ಇವಳು ನನ್ನವ್ವ
ತಂಪಿಗಾಗಿ ಕಾದವಳು
ಹನಿ ಬೀಳದೆ ಒಡಲೆಲ್ಲ
ಬಿರುಕು ಬಿರುಕು
ಬರಗಾಲ ಒಳಗೂ ಹೊರಗು
ಒಲೆಯ ಒಳಗಿನ
ಬಿಸಿ ಕಾವು,
ಕಾವಿನಲಿ ಬೆಂದ
ಅವ್ವ ಹನಿಗಾಗಿ
ಮೊಗವೆತ್ತಿ ನಡುನೆತ್ತಿಯ
ಮೇಲಿನ ಕಪ್ಪು ಮೋಡಕ್ಕಾಗಿ
ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇರುವಳು
ಬೆಳ್ಳ ಬೆಳ್ಳನೆ
ಬಂಜೆ ಮೋಡ
ಬಸಿರಾಗಿ ಕಪ್ಪಾಗಿ
ನೀರ ಹನಿಸುವಾಗ
ಕಾಲಬುಡ ತಂಪೇರಿ
ಹಸಿರು ಅರಳುವ ಹೊತ್ತು
ನನ್ನವ್ವನಿಗಲ್ಲ ಮಳೆಯ ತಂಪು
ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕೆರಳಲು
ಒಡಲ ಕಂಪಿಸಿ
ಬಿರಿಯಲರಿಯಳು
ನೂರು ತುತ್ತು ತಿನಿಸಿ
ಹಸಿವ ಮರೆಸ ಬಯಸಿ
ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇರುವಳು
ಎಲ್ಲೊ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯ
ಸದ್ದಿಗೆ ಪುಳಕಗೊಳ್ಳುವ ಅವ್ವ
ನೋವನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆಪ್ಪು
ಹಾಕಿ, ಬೆಣ್ಣೆ ಕಡೆವಳು
ಬೆಣ್ಣೆ ತಿನಿಸಿ ನೋವ
ಮರೆವಳು

ಹರಕು ಮುರುಕು
ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗೆಲ್ಲ
ಮಣ್ಣ ಮೆತ್ತಿ ಸುಣ್ಣ
ಬಳಿವಳು, ಸುಣ್ಣ
ಮೆದ್ದ ಗೋಡೆಯೆಲ್ಲ
ಅವ್ವನ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ
ಬೆಳ್ಳ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಈಗ
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...