ಕೊಡುಗೈಯ ದೊರೆ ನಮ್ಮ ರಾಮಚಂದ್ರಾ!
ಕಡೆವರೆಗು ಕೈಪಿಡಿವ ಪ್ರೇಮಸಾಂದ್ರಾ!
ಎಷ್ಟೊಂದು ಜೀವಿಗಳಿಗಿತ್ತಿನೋ ಮೋದ!
ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವಲತೆಗಿಂದಾಸರಾದ!
ಎಂಥ ಧೀರೋದಾತ್ತ ಸ್ನೇಹಶೀಲ!
ಇಂಥವನಿಗೆಂದಿಗೂ ದೇವನನುಕೂಲ!
ಇಂಗಡಲ ಚಂದಿರಗೆ ಇಂದೇಕೆ ಜೋಕೆ?
ಮಂಗಲಾತ್ಮಗೆ ಬೇರೆ ಮಂಗಲವು ಬೇಕೇ?
*****
ಮದುಮಗ ರಾಮುವಿಗೆ
ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಜಾವ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಕುಟೀರದ ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಮುದುಕನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಸುಮಾರು ಆರು ಅಂಗುಲ ಉದ್ದದ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ತನ್ನ ಬಿಳಿ ದಾಡಿಯ ರಾಶಿಯ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ಎಡಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಿಕ್ಕು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾ ಸೂರನ್ನು ದಿಟ್...
