ಮುಖ ಮಂಟಪ

‘ಒಗಟಾ’ ಎಂದರು
ಇದನು ಒಡೆಯಬೇಕಲ್ಲ?
ತರಬೇಕೆ ಬೇರೆ ಕಲ್ಲಾ
ತಲೆಯೆ ಇರುವಾಗ!
ಇದಿರಿತ್ತು ಬಂಡೆಗಲ್ಲು,
ಮೇಲಿತ್ತು ಚಿತ್ರಾ;
ಕೆಳಗಿತ್ತು ಬರೆಹಾ;
ತಲೆಗಿತ್ತು ಕೊಂಬು
ಎತ್ತೆನ್ನಬಹುದೋ?
ಲಂಬಕರ್ಣ….
ಜೋಲು ಹೊಳ್ಳೆಯೊಳಿತ್ತು ಅದರ ಮರ್ಜಿ
ಹಿಂಗಾಲಿನೊಳಗಿತ್ತು
ಅದರ ಕಸರತ್ತು.
ಆದರೂ ಎತ್ತಿನದೆ ಹಿಂಭಾಗದಂದ
ಕಾಲ ಕೆದರುವ ನ್ಯಾಯವಿಲ್ಲ ಮುಂಭಾಗ
ಆದರೂ ಕೊರಳು ಇದೆ ಎತ್ತಿನಂದ.
ಎಷ್ಟು ಮಿಶ್ರ….
ಯಾ ಕತ್ತೆ ಕೆತ್ತಿದನೋ
ಕತ್ತೇಬಜೇ?
ಏನೋ ಇರಬೇಕಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತ ಕಂತ್ರಾಟಾ,
ಹಿಕಮತ್ತಿನಾಟಾ,
ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುಮುರುಗು ಲೇಖಾ.
ಎತ್ತೋ ಕತ್ತೆ???!!….
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆ ನಿಂತಿಹವು ಟೊಂಕ ಮಣಿಸಿ
ಉದ್ಗಾರ ಸರಿದಿಹವು ಸೆಟೆದು ದೂರ.
ಆಹಾ ಮಹಾ ವಾಕ್ಯ
ಯಾವ ವಿಧಿಯೋ?
ಕ್ರಿಯೆಯು ಸುಪ್ತ; ಕರ್ತೃ ಗುಪ್ತ.
‘ಎತ್ತಲೋ ಕತ್ತಲೋ’
ಈ ಮೂಕ ಮುಂಡಿಗೆಯ
ಎತ್ತಿದವ ಜಾಣ.
ಇರಿದಾಡಿ ಕೊಂಬನೋ ತಾನೆ ಕೋಣ.
ಸರ್ಪಕಾವಲವಿರಲಿ ಪೈಲವಾನ
ಪಡೆದ ದೈವಾನ!
*****