ಜೀವಗಾಳಿ

೧ ಭೂಮಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿತು ನಾಡಿನ ನರಗುಂದದಲ್ಲಿ ನಾಡಿ ಮಿಡಿತ ಕೇಳಿ ಹೂತು ಹೋದ ಹೆಣಗಳೆಲ್ಲ ಬರಡು ನೆಲದ ಕಣಗಳೆಲ್ಲ ಪುಟಪುಟಿದು ಸೆಟೆದವು, ಬೀಸಿ ಜೀವಗಾಳಿ. ನೆಲದೊಳಗೆ ಭೋರ್ಗರೆತ, ಸುಳಿಸುತ್ತುವ ಸೆಳೆತ ಸಿಟ್ಟಿನ ಸುಳಿ...

ನಮ್ಮ ಜೀವ ನಮಗೆ ಬಿಡಿ

ಹೊಟ್ಟೆಗಂತೂ ಕೂಳು ಇಲ್ಲ ಬಟ್ಟೆಯಂತೂ ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ ಬಾಳಿಗಂತೂ ಬಾಯಿಯಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ನೋವು ಮೀಟಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜೀವ ನಮಗೆ ಬಿಡಿ ಬದುಕಲಿಷ್ಟು ಕಾಲ ಕೊಡಿ. ಮುಖದ ತುಂಬ ಜೇಡ ಬಲೆ ನಡೆವ ಬೀದಿ ನಮ್ಮ ನೆಲೆ...

ಬಾಯಾರಿದೆ ಹೃದಯ

ಹೂತು ಹೋಗಿದೆ ಒಲವಿನ ಮಾತು ಉಸಿರು ನರಳಿದೆ ಸೆಣಸುತ ಸೋತು ಸಾಯುವ ಮುಂಚೆ ನೀರು ಕೊಡಿ ಬಾಯಾರಿದೆ ಹೃದಯ. ಹೊಟ್ಟೆಯ ಒಳಗಿನ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಬೀದಿಗೆ ಹರಿದು ಬಡತನ ಬಯಲು ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿದೆ ಮನೆ...

ನೂರು ನೆರಳುಗಳು

ನಕ್ಕವರೆಲ್ಲ ನನ್ನವರೆಂದು ಮಳೆಗರೆಯಿತು ಮನಸು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಿದ ಕಂಡ ಕಂಡವರಿಗೆ ಹದವಾಯಿತು ಕನಸು ಕಳಕಳ ಎನ್ನುವ ಕನಸಿಗೆ ಅವರು ಅಮಲಿನ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಿದರು ನರಳಿತು ಕನಸು ಸುಖ ಸಂತಸದಲಿ ಮರೆತು ಹೋಯಿತು ಮಳೆ ಮನಸು...

ನಾವು ಬಡವರು

ನಾವು ಮುಟ್ಟಿ ನಿಂತ ಮರದ ಹೂವು ಉದುರಿತು ನಾವು ನಡೆದ ಹಾದಿ ಹಸಿರು ಉರಿದು ಹೋಯಿತು ನಾವು ಕರೆದ ಕೆಚ್ಚಲಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಬತ್ತಿತು ನಾವು ಹುಡುಕಿ ಕಂಡ ಹೃದಯ ರಾಗ ಸತ್ತಿತು ಸೋತ ಮುಖದ...

ಹಸಿವು-ಮೇವು

ಬಡವನ ಹೆಂಡತಿ ಒಡೆದ ಮಡಕೆಯ ಬಾಳು ಸೋರಿ ಹೋಗುವ ಸುಖ ಹೆಂಗೆ ತೆಡೆದಾಳೊ ತಾಯಿ ಹೆಂಗೆ ಪಡೆದಾಳೊ? ಒಡೆಯನ ಒಡಲಿಗೆ ಜೀತಗಾರನು ಗಂಡ ಸಂಜೀಕೆ ಬಂದಾನು ಹೊತ್ತು ತಂದಾನು ಗೊಟಕೆನ್ನುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಟುಕು ಕೊಟ್ಟಾನು....

ಎಚ್ಚರಿಕೆ

ಹಣೆ ಬರಹದಣೆಕಟ್ಟು ಜಾತಿ ಮತಗಳ ಸುಟ್ಟು ಬಂದೇವು ಬಡವರು ಹೊಸ ಪಂಜು ಹಿಡಿದು. ಭೋರ್ಗರೆವ ನೀರೊಳಗೆ ಬಡವರೊಂದಾದೇವು ಹನಿ ಹನಿಯ ಕಿಡಿಗೊಳಿಸಿ ಅಲೆಯಾಗಿ ಹರಿದೇವು. ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಅಲೆಯಾಗ್ನಿ ಬೆಟ್ಟ ಬೂದಿಯಾದೀತು ಮಂತ್ರ ಹೇಳುವ ಮರ...

ಗೋಡೆಯ ಬರಹ

ಕುಣಿಯುತ ಬಂತೈ ಕೆನೆಯುತ ಬಂತೈ ಐದೂರ್ಷದ ಬಯಕೆ ಅಪರೂಪದ ನೆನಪು ಹಲ್ಗಿಂಜುವ ರೂಪು ಕೈ ಒಡ್ಡಿತು ಜನಕೆ. ಏನಬ್ಬರ ಏನುಬ್ಬರ ಸಿಹಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಸಾರ! ಮೈದುಂಬಿದ ಬಾಯ್ದುಂಬಿದ ಬೊಜ್ಜಿನ ಪರಿವಾರ. ‘ಪ್ರಜೆಯೇ ಪ್ರಭುವು ಪ್ರಜೆಯೇ...

ಬೆಂಕಿ

ಒಡಲಿನಾಗೆ ಸಿಡಿಲು ಕುಂತು ಕೂಗು ಹಾಕಿತು. ನೆತ್ತರಾಗೆ ತತ್ತಿಯಿಟ್ಟು ತೇಲಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಕೆಂಡದುಂಡೆಯಂಥ ತತ್ತಿ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿತು- ಅದು ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿತು, ನೆತ್ತರಲ್ಲಿ ತತ್ತಿಯೊಡೆದು ಬಂದುಬಿಟ್ಟವು- ಮರಿಗಳು ಬಂದುಬಿಟ್ಟವು. ಮೌನದಾಗೆ ಮೈಯ ತಿಂದು ಮಾತಾಡಿದವು- ಮರಿಗಳು...

ಇತಿಹಾಸ

ಇಲ್ಲಿ ಹರಿಯೋ ನೀರು ನೀರಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ, ತೀರ್ಥವೆನ್ನುವರು ಇಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಕಲ್ಲು ಕಲ್ಲಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ, ದೇವರೆನ್ನುವರು ಇಲ್ಲಿ ಬಡಿಯೋ ಸಾವು ಸಾವಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ, ಮೋಕ್ಷವೆನ್ನುವರು. ಇಲ್ಲಿರುವ ಬಡತನಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ ಕಳೆದ ಜನ್ಮದ ಪಾಪವಂತೆ...