Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಪೋರನ ಪೆಪ್ಪರಮಿಂಟು

ಪೋರನ ಪೆಪ್ಪರಮಿಂಟು

ಆ ಗೂಡಂಗಡಿಯ ಬಳಿ
ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ ಆ ಪುಟ್ಟ ಚೋರ
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ ಸಣ್ಣ
ಪೆಪ್ಪರಮಿಂಟಿನ ಜರಿ ಹಾಳೆ
ಇಳಿದು ಇಳಿದು ಸರಿಯುವ
ಚಡ್ಡಿ ಏರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಒಂಟಿ ಕೈಯಲಿ
ಅಂಗಡಿಯ ಬಾಟಿಲುಗಳು
ಅವನ ನೋಟ ಇಳಿದಿದೆ.

ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನೇ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ
ನಿಂತ ಪೋರನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ಪಾತಾಳ ಗರಡಿಯ ಹೋರಾಟ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ
ಇಳಿದಿದೆ ಒಳಗೆ ತುದಿಗಾಲಿನ ನಿಲಿವು
ಎಷ್ಟು ದಿವಸಗಳಿಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಒಂದೆನಿತು
ಜಾರದಂತೆ ಅವನ ಪೆಪ್ಪರಮಿಂಟಿನ ಕನಸು
ತನ್ನದೇ ಖಾಸಗೀ ವಲಯದ
ಅಭೇದ್ಯದ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ.

ಕನಸಿನಂಚಿನಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಿದೆ
ಸಿಹಿರಸಪಾಕದ ಚಪ್ಪರಿಕೆ ಬೆಳಕಿನ
ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹಾರಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು
ಅವ್ವ ಸರಿದು ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ ಹೊಲದ
ಬದುವಿನ ಕಳೆ ಕೀಳಲು, ತಂಗಿಯನು
ಸಂಭಾಳಿಸಿದರೆ ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪೆಪ್ಪರಮಿಂಟು
ಮತ್ತೆ ಪೋರ ಶಾಲೆಯ ದಾರಿ ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ.

ಪಾಪ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ವರ್ಷಕ್ಕೆ
ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಧ್ವಜ ಏರಿಸುವಾಗ
ಚಪ್ಪರಿಸಲು ಪೆಪ್ಪರಮೆಂಟು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ
ಹಾಗೆ ತಿಳಿದರೆ ಅಂವ ತಂಗಿಯ ಬಿಟ್ಟು
ಶಾಲೆಯ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ದಾರಿ ತುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ
ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಹಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿ ಪಟವ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...