ಕಾವ್ಯಕಲಾಪಿ

#ಕವಿತೆ

ಸೌಂದರ್ಯ ಸ್ವರ್ಗ

0

ಹಾರುತಿದೆ ನೋಡಿಲ್ಲಿ ” ಸೌಂದರ್ಯಸ್ವರ್ಗ ! ” ಹುಲ್ಲ ಮರೆಯಲ್ಲಿ, ಬೇಲಿ ಬದಿಯಲ್ಲಿ; ಮಿಣುಕುತಿದೆ ಆಕಾರ ಬಲು ಕಿರಿದು, ಜೀವ ಸ್ವರ್ಗ ! ನಲಿಯುತಾ ನೆಗೆಯುತಾ ಚಲುವು ಹಾರುತಿದೆ ಕಣವಿಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣವಲ್ಲಿ; ಮಿಂಚುವೇಗ ! ಮುಳ್ಳು ರಾಶಿಯಲಿ, ಕಳ್ಳಿ ಕಂಟೆಯಲಿ ಕಿಲು- ಕುಲು ಪುಟು ಪುಟನೆ ನೆಗೆಯುತಿದೆ ಬೇಗ ಕಿರಿಯ ಪಕ್ಕಕೆ ಹೊಚ್ಚಿಹುದು ಚಲ್ಪ ವರ್ಣ […]

#ಕವಿತೆ

ಮೇಲು-ಕೀಳು

0

ಬೇವು ವಿಷವಾದೊಡೆ ಅದರ ನೆರಳು ವಿಷವೇ ? ಮಾವು ರುಚಿಯಾದೊಡೇನದರ ನೆರಳು ರುಚಿಯೇ ? ಕೀಳು ಹೊಲೆಯನೆನಲು ಹಿರಿಮೆಗೆ ಸಾವೇ ? ಸಿರಿವ ಸಿರಿಯಾದೊಡೇ ಶೀಲದಲಿ ಸಿರಿಯೇ ? ತಿನಲಾಗದು ಬಲುಕೀಳು ಹುಲ್ಲೆನಲು ಸಲ್ಲುವದೇ ? ಬಿಡಲಾಗದು ಸಿಹಿ ಕಬ್ಬೆನಲದನೆ ಮೆಲಬಹುದೇ ? ಹೊಲೆಯ ಹೊಲಸೆನಲು ಮಿಗಿದೆಲ್ಲ ಹಸನವಹುದೇ? ಶ್ರೇಷ್ಟ ಕುಲಜರಿರಲು ಮಾನವ ಕರುಳ ಕಾಣಲರಿಯನೇ […]

#ಕವಿತೆ

ನ್ಯಾಯ ನೋಂಪಿ

0

ನೈಜ ಶಿಲ್ಪಿ, ಸತ್ಯ ಕಲ್ಪಿ, ನಿಜಾತ್ಮ ರಕ್ಷಿ ನಿತ್ಯ ಶಿವನು ಸತ್ವ ಪೂರ್ಣನು ನ್ಯಾಯ ನಡೆಯ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷಿ ಜ್ಞಾನ ಜಲಕಲಾಸಿ ವಿರಕ್ತನು ನ್ಯಕ್ಷ ವೃಕ್ಷ ಬೀಜ ನೆಡದ ಸೊಗಸು ರೂಪಿ ಜಾಢ್ಯ ತಿಮಿರ ಹೊದಿಕೆ ಅಳಿದ ವೀರನು ವೈರವಳಿದು ವಿಮಲನಾಗಿ ನಡೆವ ನ್ಯಾಯ ನೋಂಪಿ ಸತ್ಯ ಪುಂಗವ ಶಿವನ ಕಂಠಃ ಹಾರನು ಕಾಮ ಚ್ಯುರುಚಿ, […]

#ಕವಿತೆ

ಓ ಎನ್ನ ಸೋದರಿ !

0

ಓ ಎನ್ನ ಸೋದರಿ! ವೀರ ಭಾರತದ ನಾರಿ ! ಬಾ ಇಲ್ಲಿ ಹೊರಜಗಕೆ, ಶಾಂತಿ ಸಮತೆಯ ಎಡೆಗೆ ಹೋಗುವಾ ನಾವೆಲ್ಲ ಗಗನ ಗಡಿಯ ಮೀರಿ ಕರೆಯುತಿಹುದು ನೋಡಲ್ಲಿ ! ಬಾ ಭಾವಿನಾಡಿನೆಡೆಗೆ ನಿನಗಂದರವರಾರು ಅಬಲೆ ನೀನಿರುವಿ ಎಂದು ಅರಿಯಲಾರರೇ ಆದಿ ಅವತಾರ ಶಕ್ತಿ ಯಾರು ? ಕೂರಸಿಗಳಾಟೋಪದಲಿ ಇದಿರಾದರಾರು ಅಂದು ನಿನ್ನ ನೀ ತಿಳಿದು ಏಳು, […]

#ಕವಿತೆ

ಎಲ್ಲಿಹನು ?

0

ಹರನ ನಾಮವ ಹಿಡಿದು ದಿನಬೆಳಗು ಹಾಡುವಿ ಆ ಹರನು ಇನ್ನಾರು ತಿಳಿಯಲಾರಿ ಹೃದಯ ಗಂಗೆಯ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿಬಿಟ್ಟಿರುವಿ ನಿಜಭಕ್ತಿ ತೊರೆದೀಶನನು ಕಾಣಲಾರಿ ಹರನೆಲ್ಲಿ; ನೀನೆಲ್ಲಿ; ಅವನ ಹುಡುಕುವಿಯೆಲ್ಲಿ ? ಅಹಂಕಾರದೊಳು ನೀ ಮರೆದು ಪೂಜಿಸಲು ನಿನ್ನ ಪತ್ರಿ-ಪುಷ್ಪ-ಗಂಧವಾರ ಮುಡಿಯಲ್ಲಿ ? ನಿರ್ಮಲ ಚಿತ್ತಬೇಕು ಪ್ರಭುವನರಿಯಲು ಪೂಜೆಯಾಡಂಬರದಲಿ ಅಡಗದೇ ಆ ದೇವನು- ಮೂಡಿ ಬೆಳಗುತಿಹನು ನಿನ್ನಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಕರೆದಿಹನು […]

#ಕವಿತೆ

ಬೇಸಿಗೆ

0

ಕಡುಬಿಸಿಲ ಬೇಸಿಗೆಯ ರೌದ್ರರೂಪದ ಯುರಿಯು ಝಳವಾಗಿ ಜುಳು ಜುಳನೆ ಇಳಿಯುತಿದೆ ಜಲಧರನ ರಾಜ್ಯದಾಚೆಯಾ ಗಡಿಯ ರವಿಯು ಸುರಿಸುವದೊ? ರಸವಲ್ಲ! ಬಿಸಿಲು ಉಸಿರಾಗಿದೆ ಕೆಂಡದಾ ಹೂವೊಂದು ಟೊಂಗೆ ಗಿಡವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಅರಳಿಹುದು; ತಾಪದಾ ಪರಿಮಳವ ಸುರಿಸಿಹುದು ತನ್ನ ಬಣ್ಣವ ನೋಡಬಂದಿಹ ಜಗದ ಕಣ್ಣು ನೋಡದೆಯೆ ಹೊರಳಿಹುದು; ಅನಿತೊಂದು ಆಟೋಪ ಬೀರಿಹುದು ಮೋಡ ಮಾತೆಯರೆಲ್ಲ ಕಿರಿಯ ಕೂಸುಗಳೊಡನೆ ಓಟಕಿತ್ತಿಹರು ಕ್ಷಿತಿಜದಾಚೆಯಾ […]

#ಕವಿತೆ

ಓ ಮಾಯ ಬಿನ್ನಾಣ!

0

ಓಡುತಿದೆ ನೋಡಲ್ಲಿ ಎನಗಿಂತ ಮೊದಲಾಗಿ ಕಣ್ಣಿನೋಟಕೂ ಕಡೆಯಾಗಿ, ಮನದೊಟಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಮನಮುಗಿಲ ಒಡಲಿನಾಚೆಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತು ನಿಲ್ಲದಲೆ, ಕಂಡು ಕಾಣದ, ಮಿನುಗು ತಾರೆಯಾಗಿ ಸೌಂದರ್ಯ ಲಾವಣ್ಯ ರೂಪ ಯಾವನವೋ ಕಂಠಕೋಗಿಲವಾಗಿ, ನವಿಲ ಚಲುವಾಗಿ, ಅಣಿಲು ಕುಣಿತಾಗಿ . ರುಚಿಯ ರಸವಾಗಿ ಪಕ್ಷ ಚಲುವ ಮಾವೋ ಇನ್ನು ಎನಿತು ಲೀಲಾ ನಾಟ್ಯ ಬೆಡಗು ಬಿನ್ನಾಣವಾಗಿ ಉರಿಗೆ ನೆರಳಾಗಿ, […]

#ಕವಿತೆ

ಮಲ್ಲಾಡದೈಸಿರಿ

0

ಎಳೆಬಿಸಿಲು ಸಂಜೆಯಾ ಮಲ್ಲಾಡ ಗದ್ದೆಯಲಿ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಒರಗಿದ್ದೆ ಕಬ್ಬಿನಾ ಬದುವಿನಲಿ ಮಾವಿನಾ ಎದುರಿನಲಿ ಸಗ್ಗ ಸೊಗಸನೆ ಈಂಟಿ ಕುಡಿದಿದ್ದೆ ಚಲ್ಲಾಡುವಾ ಚಲುವಿನ ಭತ್ತದ ಎಳೆಯಾಟ ಸೌಂದರ್ಯ ಭಾಷೆಯ ನುಡಿದಿತ್ತು ಹೊಂಬಣ್ಣ ಹೊಳಪಿನ ಮಾವಿನ ಹೊಯ್ದಾಟ ಕವಿಯ ಲೆಕ್ಕಣಕಿಯ ಕುಣಿಸಿತ್ತು ಸವಿಗಾಳಿ ಸುಳಿವಾಗ ಎಲೆಗಳು ಅಲೆದಾಗ ಉಲ್ಲಾಸನಾದವು ಕರೆದಿತ್ತು ಗೊಲ್ಲರು ನುಡಿದಾಗ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಉಲಿದಾಗ […]

#ಕವಿತೆ

ಬಸವಣ್ಣ

0

ಹೃದಯ ಕಾಡಿನಲಿಹ ಹುಲಿಯ ನಾಡಿ ಮಿಡಿಸುತಲಿ ಅಂತರಂಗದ ವೀಣೆ ನುಡಿಸ ಬಾ ಬಸವಣ್ಣ ಕಾಡು ಈ ದೇಹದಲಿ ನಾಡ ಮೂಡಿಸುತ ತೀಡುತಲಿ ಬೀಡು ಮಾಡ ಬಾ ಬೇಗ ಓ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಣ್ಣ ! ಹುಲಿತನದ ಛಲವಿದ್ದು ಇಲಿಯಾಗಿ ಇದ್ದಿಹೆವು ಭಯದಿ ಮರೆತಿಹೆವು ನೈಜ ತೇಜವನ್ನು ಮಿನುಗು ಮೆರಗಿನ ವರ್ಣ ವೈಚಿತ್ರ್ಯ ಮಾಯಪಾಶವು ಗುಡುಗಿ ಘರ್ಜಿಸುತಿದೆ; ಬದುಕಲಾರೆವಿನ್ನು ನಿನ್ನ […]

#ಕವಿತೆ

ಅರಿದೆನು ನಿನ್ನ

0

ಅರಿಯೆ ನಾನು; ದಾರಿ ತೋರೊ ಗುರುವರ ಊರೂರು ತಿರುಗಿ ಕಣ್ಣೀರ ಕರೆದೆನು ಆರಾರ ಗುರುತನ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲೋ ಹರ ವರಗುರು ನೀನೆಂದರಿದು ನಾ ಬಂದೆನು ನಿನ್ನರವಿನ ಅನುಭವಾಂಮ್ರತವನು ಎನ್ನ ಬಳಲಿದುದರಕ್ಕೆ ಬಡಿಸು ನಿನ್ನುಳಿದು ಮುನ್ನು ನನಗಿನ್ನೇನು ? ನೀ ನನ್ನ ಅಖಿಳ ಜೀವನವ ನಡೆಸು ಎಲ್ಲಲ್ಲೂ ತಿರುಗಿದೆನು ನಿನ್ನರಿಯದೆ ಆವಾವ ಪರಿಯಲಿ ನಾ ಕಾಡಿ ಬಂದೆನು ಎಲ್ಲದೆಶೆಯೊಳು […]